ซั่วชุนเล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียด
เมื่อฮองเฮาได้ฟังคำรายงานของซั่วชุน ก็ตรัสอย่างประหลาดใจว่า «เรื่องนี้เป็นความจริงหรือ»
«เป็นความจริงเพคะ»
ฮองเฮายกมุมพระโอษฐ์ขึ้น ไม่คาดคิดว่าช่วงสองวันนี้ในวังหลังจะเกิดเรื่องวุ่นวายมากมายถึงเพียงนี้ เย่ฉางจ้ายถึงกับติดสินบนผู้อื่น ใส่ร้ายเหยียนฉางจ้ายหรือ
แท้จริงแล้วนางไม่รู้เลยว่าผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริงคือกุ้ยเหรินอิ๋ง ทว่ากุ้ยเหรินอิ๋งฉลาดเฉลียว ไม่ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่น้อย ต่อให้หรงเฟยล่วงรู้ ก็ทำอะไรไม่ได้
แต่จุดมุ่งหมายของพวกนางเหมือนกัน ขอเพียงทำให้กุ้ยเฟยหยวนเข้าใจผิดว่าเหยียนฉางจ้ายเป็นคนทำ จากนั้นค่อยเปิดเผยความจริง ตบหน้ากุ้ยเฟยหยวนให้เจ็บแสบก็พอ
«ยามนี้ตำหนักฉางหนิงเป็นอย่างไรบ้าง»
ซั่วชุนตอบว่า «ได้ยินว่ากุ้ยเฟยหยวนตั้งใจจะลงโทษเหยียนฉางจ้ายเพคะ»
ฮองเฮายกมุมพระโอษฐ์ «ดี เช่นนั้นอีกสักพักเราค่อยลงมือ เจ้าไปกราบทูลเรื่องนี้แก่ไทเฮาก่อน จำไว้ ต้องกล่าวชมกุ้ยเฟยหยวนให้มาก รอให้ไทเฮาทรงเชื่อจริง ๆ ว่ากุ้ยเฟยหยวนจัดการเรื่องนี้ได้สะอาดหมดจดแล้ว พวกเราค่อยไปเปิดโปงนาง»
«บ่าวเข้าใจแล้วเพคะ!»
……
ตำหนักฉางหนิง
เวินอวิ๋นเหมียนเหลือบมองอวิ๋นหย่าง «ให้คนเฝ้าประตูตำหนักไว้ ห้ามแพร่งพรายข่าวออกไป»
«เพคะ!»
ทุกคนต่างรู้สึกประหลาดใจ ทว่าที่มีมากกว่าคือความหวาดหวั่น
ประจวบเหมาะกับที่ราชรถเคลื่อนผ่านนอกตำหนัก
จวินเฉินอวี้ทราบเรื่องนี้แล้ว จึงเสด็จมา
ความห่วงใยอาการบาดเจ็บของเยวี่ยผินเป็นเพียงเรื่องรอง แท้จริงแล้วเขาอยากมาดูว่า ครั้งแรกที่แงม่วนกุมอำนาจดูแลวังหลัง นางจะจัดการเรื่องเหล่านี้อย่างไร