เวินอวิ๋นเหมียนกลับถึงศาลามู่ตาน จางเม่ยก็รออยู่ก่อนแล้ว
เมื่อเห็นเวินอวิ๋นเหมียน จางเม่ยรีบค้อมกายคารวะ «กระหม่อมจางเม่ยถวายคำนับว่านกุ้ยเหริน»
เวินอวิ๋นเหมียนรักษาธรรมเนียมเป็นอย่างดี รีบสั่งให้คนเชิญหมอหลวงจางไปยังเรือนอุ่น
นางรู้ว่าจางเม่ยจะตรวจชีพจรให้ จึงนั่งนิ่งอย่างสงบตามขั้นตอนและกฎระเบียบ
เหล่านางกำนัลและขันทีในศาลามู่ตานต่างยืนอยู่ด้านข้าง พวกเขาเองก็ตั้งตารอ หากหมอหลวงจางรักษาร่างกายของนายหญิงน้อยให้หายได้ จนมีพระโอรสน้อยถวายฮ่องเต้ในเร็ววัน บารมีโปรดปรานของศาลามู่ตานย่อมเพิ่มพูนยิ่งขึ้น
ทว่าเวินอวิ๋นเหมียนกลับสงบนิ่งเป็นธรรมชาติ
รอจนจางเม่ยถอนมือกลับไปแล้ว นางจึงเอ่ยถาม «หมอหลวงจาง ไม่ทราบว่าร่างกายของข้าเป็นอย่างไรบ้าง มีโอกาสตั้งครรภ์หรือไม่?»
จางเม่ยเป็นหมอผู้เชี่ยวชาญด้านสตรี เมื่อกล่าวถึงอาการของเวินอวิ๋นเหมียน เขาไม่มีท่าทีลำบากใจแม้แต่น้อย «นายหญิงน้อยโปรดวางใจ ในร่างกายมีไอเย็นอยู่บ้าง แต่ไม่ได้เป็นอันตราย กระหม่อมจะปรับสมดุลให้สักหนึ่งเดือน ร่างกายก็จะกลับมาเป็นปกติดังเดิม»
เหล่านางกำนัลและขันทีทั่วศาลามู่ตานต่างดีใจยิ่ง
ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ยินข่าวลือมากมาย ต่างกล่าวกันว่าสุขภาพของนายหญิงน้อยไม่ดี คงมีบุตรได้ยาก บัดนี้เห็นทีว่าข่าวลือเหล่านั้นย่อมมลายไปเอง
เวินอวิ๋นเหมียนแสร้งยิ้มด้วยความยินดี «ขอบคุณหมอหลวงจาง»
จางเม่ยเขียนเทียบยาให้หลายขนาน แล้วให้กงกงหนิงนำไปส่งที่ห้องเครื่องยา จากนั้นก็ไม่ได้รั้งอยู่นาน เพียงกำชับว่าจะมาตรวจชีพจรให้เวินอวิ๋นเหมียนทุกวัน แล้วจึงขอตัวกลับ
«อวิ๋นเฟย ไปส่งหมอหลวงจาง»