ยามดึก เวินอวิ๋นเหมียนเตรียมตัวพักผ่อนแล้ว จึงได้ยินกงกงหมิงรีบรายงานอยู่หน้าประตู “เหนียงเหนียง มีเรื่องด่วนพ่ะย่ะค่ะ”
เวินอวิ๋นเหมียนให้หยุนเฟยเปิดประตู กงกงหมิงจึงรีบเข้ามา “เหนียงเหนียง แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ เมื่อครู่มีข่าวจากตระกูลกู้ว่า บุรุษในตระกูลฉินถูกจับเข้าคุก ทั้งตระกูลฉินกำลังระส่ำระสาย เดิมทีพวกเขาตั้งใจไปรับญาติของอวี้กุ้ยเหริน แต่กลับมีกลุ่มโจรฝีมือร้ายกาจบุกเข้ามา จับคนทั้งครอบครัวไปพ่ะย่ะค่ะ”
หวีในมือเวินอวิ๋นเหมียนวางลงบนโต๊ะ ดวงตาฉายแววตื่นตะลึง
ก่อนหน้านี้นางฝากฝังท่านน้าให้ช่วยดูแลครอบครัวของอวี้กุ้ยเหรินมาตลอด แต่เพราะน้องสาวของอวี้กุ้ยเหรินเป็นอนุภรรยาของฉินซ่างเซวียน ท่านน้าจึงไม่อาจพาคนไปได้
บัดนี้ในที่สุดก็สามารถพาคนไปได้แล้ว กลับมีโจรมาจับตัวพวกเขาไปเสียได้
เป้าหมายชัดเจนถึงเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าพุ่งเป้ามาที่ครอบครัวของอวี้กุ้ยเหริน เวินอวิ๋นเหมียนหายใจถี่ขึ้น นี่จงใจทำให้อวี้กุ้ยเหรินเกลียดนางชัด ๆ
ที่สำคัญ ตระกูลท่านน้าไม่ใช่ตระกูลขุนศึก อีกทั้งเพิ่งได้รับบรรดาศักดิ์โหว ยังไม่ได้จัดหาผู้คุ้มกันไว้เฝ้าจวน
ครานี้จะช่วยคนกลับมาได้อย่างไร!
“หาทางไปจวนโหวหย่งอี้ ขอผู้คุ้มกันมาสักหน่อย ให้ท่านน้าพาพวกเขาออกไปตามหาโดยเร็ว”
กงกงหมิงรีบพยักหน้า “พ่ะย่ะค่ะ! เหนียงเหนียงอย่าทรงร้อนพระทัย เมื่อครู่ข่าวนี้เป็นเอ้อร์เหยียตระกูลกู้ส่งเข้าวังมา ต้าเหยียออกติดตามไปในทันทีแล้ว พวกโจรทำได้เพียงหลบหนี คงยังไม่มีเวลาลงมือฆ่าคนพ่ะย่ะค่ะ”