“มีระเบิดปรมาณูไหม?”
ระบบสะดุ้งโหยง ถ้าเป็นยาเม็ดเล็ก ๆ ที่ช่วยให้กระปรี้กระเปร่า ยาเม็ดที่ทำให้คนแข็งแรงขึ้นหรือใหญ่ขึ้น หรืออุปกรณ์ชิ้นเล็ก ๆ ที่ช่วยให้คนสวยขึ้นหรือผอมเพรียวลง มันก็พอจะมีอยู่บ้าง
ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงมือใหม่เพื่อช่วยให้โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ ระบบยังสามารถให้โฮสต์ใช้ฟรีได้ด้วย
แต่... ของที่โฮสต์ต้องการเป็นยุทโธปกรณ์ระดับสูงสุด ระบบเล็ก ๆ อย่างมันจะไปมีได้อย่างไร?
“ขอโทษค่ะโฮสต์ ระบบไม่สามารถตอบสนองความต้องการของโฮสต์ได้ ประวัติศาสตร์ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้”
หยุนอี้ถอนหายใจ “ถ้าอย่างนั้นช่วยคุ้มครองโหลวฝู่เฉิน ให้เธอกลับมาอย่างปลอดภัยได้ไหม?”
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง “ขออภัยค่ะโฮสต์ เป้าหมายภารกิจมีชะตาของตัวเอง แต่เพราะการมาถึงของโฮสต์ทำให้เป้าหมายภารกิจเปลี่ยนแปลงไป...”
ดังนั้นโหลวฝู่เฉินจะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต ทว่าเรื่องนี้เป็นความลับแห่งสวรรค์ ไม่อาจเปิดเผยได้
หยุนอี้ไม่อยากคุยกับระบบไร้ประโยชน์ตัวนี้ต่อ เธอมัดผมให้เรียบร้อยแล้วไปตรวจนับยาในห้องยา
สงครามเริ่มขึ้นแล้ว สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือช่วยรักษาผู้บาดเจ็บให้ดีที่สุดและรักษาชีวิตทุกคนเอาไว้ หากวันใดโหลวฝู่เฉินได้รับบาดเจ็บ เธอก็ต้องมียาเพียงพอที่จะรักษาเขาได้ทันเวลา ไม่ปล่อยให้ชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตราย
……
ดึกสงัดของวันที่สาม ผู้บาดเจ็บทยอยถูกส่งกลับมา แต่กลับไม่มีวี่แววของโหลวฝู่เฉิน
“ผู้บัญชาการอยู่ไหน?”
เธอคว้าตัวทหารรับใช้คนหนึ่งที่เดินผ่านไปอย่างเร่งรีบแล้วถาม