「ช่วงนี้แถวเขตเช่าของฝรั่งเศสไม่ค่อยสงบ ออกใบผ่านทางให้คนของสถานีตำรวจ ให้พวกเขาคุ้มกันกงสุลฝรั่งเศสที่กลับดึก」
「ถ้าเลี่ยงการทำสงครามได้ก็เลี่ยงเสีย อย่าให้ชาวบ้านต้องเดือดร้อน」
「อีกอย่าง เส้นทางรถไฟต้องอยู่ในมือเรา พวกอังกฤษกำลังจะแย่งชิงกับเรา คุณไปพบพ่อค้าคนกลางของห้างอี้เหอ ถ้าตกลงกันไม่ได้ ก็ยิงพวกมันให้ตายซะ」
「ได้ยินว่าช่วงนี้ธนาคารหย่งเฟิงช่วยคนญี่ปุ่นขนเงินเหรียญหรือ? ส่งคนไปเตือนสักหน่อย ใครกล้าเป็นหมารับใช้ญี่ปุ่น ก็มีแต่ต้องถูกควักเอ็นถลกหนังจนตาย」
「อีกอย่าง เรือขนเกลือกับน้ำตาลที่ท่าเรือให้รีบปล่อยผ่าน ยิ่งอยู่ในช่วงสงครามก็ยิ่งต้องดูแลปากท้องของประชาชน」
ผู้ช่วยเซวียบันทึกเรื่องที่ต้องจัดการต่อจากนี้ไว้ทีละข้อ เตรียมกลับไปที่รัฐบาลทหารแล้วเริ่มมอบหมายงานให้ฝ่ายต่าง ๆ
โหลวฝู่เฉินสั่งการเรื่องอื่นอีกหลายอย่าง ก่อนจะเอ่ยว่า「อีกไม่กี่วัน ฉันอาจพาภรรยาออกไปข้างนอก เรื่องในรัฐบาลทหารมอบให้คุณจัดการทั้งหมด」
ผู้ช่วยเซเวียพยักหน้า แล้วรีบไปดำเนินการทันที
ช่วงบ่าย คนจากสำนักข่าวนำหนังสือพิมพ์มาส่ง ข่าวงานแต่งใหญ่โตของผู้บัญชาการทหารกับแพทย์ประจำเขตทหารปรากฏเด่นหราอยู่บนหน้าหนึ่ง กินพื้นที่ไปกว่าครึ่งหน้า
เขารีบขึ้นบันไดไปชั้นบน ผลักประตูห้องนอนเข้าไป
หยุนอี้ตื่นแล้ว เธอนั่งเหม่ออยู่บนเตียง
โหลวฝู่เฉินยกหนังสือพิมพ์ไปตรงหน้าเธอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด「ดูสิ รูปที่หนังสือพิมพ์ลง ถ่ายพวกเราออกมาสวยขนาดไหน」