บทที่ 12 บุกโจมตีเขตต้องห้าม จอมสูงสุดฟื้นคืนชีพ!
“ถึงจะดูเรียบง่ายไปสักหน่อย แต่ก็พอใช้ได้ เอาไว้กักขังสิ่งลึกลับระดับต่ำบนทุ่งร้างแห่งนี้ได้พอดี”
ก่อนที่พลังงานของร่างฉายนี้จะหมดสิ้น ลู่หลีก็คว้าอากาศเปล่า บีบเลือดพันธุ์ต้นกำเนิดหนึ่งหยดออกจากปลายนิ้วของลู่เสวี่ยเหยา แล้วส่งมันเข้าไปในธงหมื่นวิญญาณโดยตรง
หลังผ่านการบูชาหลอม ธงหมื่นวิญญาณผืนนี้ก็เชื่อมจิตใจกับลู่เสวี่ยเหยาเป็นหนึ่งเดียว
แม้เธอจะไม่มีพลังเวทมนตร์ ก็ยังขับเคลื่อนมันได้ง่ายดายด้วยเพียงความคิด
“เก็บ” ลู่เสวี่ยเหยาขยับความคิดเพียงนิด ธงหมื่นวิญญาณที่ยาวกว่าสองเมตรก็แปรเป็นแสงดำ พุ่งเข้าไปในตันเถียนของเธอทันที เริ่มดูดซับเลือดลมของเธอเพื่อบ่มเพาะตนเอง
ภาพการหลอมอาวุธในฉากนี้ผลักห้องถ่ายทอดสดของประเทศมังกรให้ถึงจุดเดือดอีกครั้ง
ข้อความลอยบนหน้าจอประหนึ่งหิมะโปรยปราย
“ผมอึ้งไปแล้ว! นอกจากจะสังหารสิ่งลึกลับได้ในพริบตา ถ่ายทอดวิชาบำเพ็ญเซียนได้ ตอนนี้ยังหลอมอาวุธวิเศษออกมาได้ตรง ๆ อีกเหรอ? ตกลงสัตว์เลี้ยงลึกลับเทพเซียนแบบไหนกันเนี่ย!”
“สัตว์เลี้ยงลึกลับหลอมอาวุธ ใครจะไปเชื่อเรื่องแบบนี้! ดูควันดำที่ลอยออกจากธงกับใบหน้าบนผืนธงสิ ชัด ๆ เลยว่าเป็นสมบัติล้ำค่าสายมาร!”
“ทุกคน เดาสุ่มสักหน่อยนะ ของที่มีควันดำลอยออกมาแบบนี้ ถ้าผมเดาไม่ผิด คงเป็นธงราชันมนุษย์ผู้เปี่ยมเมตตาตามตำนานสินะ? (ทำหน้าทะเล้นเพื่อเอาชีวิตรอด)”
ข้อความแซวสารพัดชนิดปรากฏเต็มหน้าจอในพริบตา
ห้องประชุมใหญ่ของสำนักงาน 749
เสิ่นหางโจวจ้องเงาร่างของลู่หลีที่กำลังเลือนหายบนหน้าจอเขม็ง
สวีเทียนหมิง ผู้ควบคุมสิ่งลึกลับระดับเอ สูดลมหายใจเข้าลึก น้ำเสียงเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “ผู้อำนวยการ วิธีที่ลู่หลีสร้างไฟขึ้นกลางอากาศแล้วหลอมวัสดุเข้าด้วยกัน เป็นหลอมอาวุธระดับสูงส่งชนิดหนึ่ง