“มดปลวกตัวจ้อยที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของมิติต่ำ แค่สวมเปลือกนอกของเทพปั้นดินไว้ ก็กล้าคิดหมายกักขังวิญญาณของจักรพรรดิผู้นี้แล้วหรือ?”
ลู่หลีแค่นเสียงเย็นชา ค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น นิ้วยาวเรียวขาวผ่องชี้ไปยังเชือกจับวิญญาณและไม้ร่วงเสี้ยวที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามาอย่างแผ่วเบา
“หึ่ง—!”
เมื่อปลายนิ้วนี้ชี้ออกไป พลังแห่งวิถีมหาสังหารก็ทะลักลงมายังโรงละครแห่งนี้ผ่านภาพฉายที่มีขนาดเพียงหนึ่งในสิบล้านส่วน!
นี่คือกฎแห่งวิถีอันบริสุทธิ์ เป็นมหิทธิฤทธิ์ที่อยู่เหนือกฎของสิ่งลึกลับทั้งปวง
ทันทีที่วิถีมหาสังหารมาถึง ฉากภายในโรงละครทั้งหมดก็ถูกเขียนขึ้นใหม่ในพริบตา
ห้วงอากาศพังทลาย แปรเปลี่ยนเป็นนรกไร้เวที ภูเขาศพทะเลเลือดม้วนตลบคำรามอยู่เบื้องหลังลู่หลี ซากศพของกึ่งจักรพรรดิและปราชญ์นับไม่ถ้วนลอยขึ้นลงอยู่ในทะเลเลือด
“กร๊อบ...เพล้ง!”
เมื่อกลิ่นอายสังหารที่ปลายนิ้วชี้นำไปสัมผัสกับไม้ร่วงเสี้ยว
ไม้ร่วงเสี้ยวยังไม่ทันเข้าใกล้ร่างของลู่หลีจริง ๆ กฎระดับ S ที่แฝงอยู่ภายในก็พังทลายลงในทันที ไม้ทั้งแท่งแตกสลายกลางอากาศราวกับไม้ผุ ก่อนมลายกลายเป็นผุยผง!
จากนั้นอานุภาพที่เหลือจากปลายนิ้วก็ยังไม่ลดลง บดขยี้เชือกจับวิญญาณเส้นนั้นไปอย่างง่ายดายราวกับหักไม้แห้ง
“เพียะ!”
เชือกจับวิญญาณแตกสะบั้น จากนั้นนิ้วมือก็ชี้ทะลุอากาศไปยังหว่างคิ้วของกุ้ยอี้ละครระดับ S ที่แปลงกายเป็นฮกอู่ชาง
“ตูม!”
สิ่งลึกลับระดับ S ตัวนี้ ซึ่งทำให้ชาวเน็ตต่างชาติพากันเฮฮาและทำให้ผู้ชมประเทศมังกรสิ้นหวัง ยังไม่ทันได้ส่งเสียงกรีดร้อง ร่างแท้จริงของมันก็พลันสลายไปดุจภาพมายาใต้ปลายนิ้วที่แฝงกฎมหาสังหารของจอมจักรพรรดิ!