บทที่ 29 คำเชิญของลู่หลี เบาะแสของเทียนจีจื่อ!
แก่นแท้แห่งมหาวิถีอันเข้มข้นแปรเปลี่ยนเป็นแสงระยิบระยับ โปรยปรายลงมาเป็นฝนพลังวิญญาณกลางโถงใหญ่!
กู่ชิงเชิงซึ่งหันหลังให้เขามาโดยตลอด พลันตัวแข็งทื่อขึ้นทันทีที่สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตสายนี้
เธอหันขวับกลับมา พอเห็นยาวิเศษต้นนั้นซึ่งแผ่แสงมงคลออกมาอย่างชัดเจน ก็ถึงกับตะลึงงันไปทั้งคน
“นี่... นี่คือยาอมตะคิรินในตำนานหรือ?”
นี่คือยาวิเศษอมตะอย่างแท้จริง!
เล่าลือกันว่า เพียงกินเข้าไปหนึ่งต้น ก็สามารถทำให้คนผู้หนึ่งมีชีวิตใหม่อีกครั้งได้ เป็นสมบัติล้ำค่าสูงสุด!
ลู่หลีดีดนิ้ว ส่งยาอมตะคิรินไปตรงหน้าเธอ
“ยาต้นนี้ถือเป็นของขอบคุณที่เจ้าฝืนตัวเข้าขวางภัยภายนอกให้ข้าในพิธีภัยสู่จักรพรรดิ์เมื่อครั้งนั้น”
ลู่หลีกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “รับไว้เถิด วันนี้ข้าจะคุ้มครองวิถีให้เจ้าด้วยตนเอง ช่วยให้เจ้ามีชีวิตใหม่อีกครั้ง”
กู่ชิงเชิงมองยาวิเศษตรงหน้า ซึ่งมีค่าพอจะทำให้ทั้งโลกเสวียนเทียนตกอยู่ในความบ้าคลั่ง คลื่นยักษ์พลันซัดกระหน่ำขึ้นในส่วนลึกของจิตใจ
เธออยากปฏิเสธ แต่คำปฏิเสธกลับติดอยู่ในลำคอ ไม่ว่าอย่างไรก็พูดไม่ออก
ไม่มีใครที่กำลังจะสิ้นอายุขัยสามารถปฏิเสธสิ่งล่อลวงอย่างการได้มีชีวิตใหม่อีกครั้งได้
“ลู่หลี... ตอนนั้นข้าลงมือด้วยความสมัครใจ อีกอย่าง สิ่งที่ข้าทำก็ห่างไกลจากมูลค่าของยาวิเศษอมตะต้นนี้มากนัก”
กู่ชิงเชิงเม้มริมฝีปาก ดวงตาฉายแววซับซ้อน ทว่าลู่หลีกลับไม่ใส่ใจความลังเลของเธอ
เหตุผลที่เขานำยาวิเศษอมตะออกมา นอกจากเพื่อชดใช้บุญคุณและหนี้กรรมในอดีตแล้ว ยังมีจุดประสงค์ที่สำคัญยิ่งกว่าอีกประการ