“เสวี่ยเหยา รับวิชานี้ไว้”
เสียงของลู่หลีที่สงบนิ่งดังขึ้นในทะเลสำนึกของนางโดยไม่มีสัญญาณเตือน
ทันใดนั้น ข้อมูลมหาศาลที่หมุนวนด้วยแสงสีทองหม่นก็หลั่งไหลเข้าสู่ความทรงจำเบื้องลึกของลู่เสวี่ยเหยาโดยตรง นี่คือคัมภีร์มารเย่งเย่ที่ลู่หลีเพิ่งอนุมานขึ้นมาได้!
คัมภีร์จักรพรรดิไร้เทียมทานเล่มนี้ถูกผสานและยกระดับขึ้นจากพื้นฐานของวิชาที่ลู่เสวี่ยเหยาบำเพ็ญอยู่ในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นคัมภีร์เทพโลหิตหรือคัมภีร์จักรพรรดิหมื่นวิญญาณ
ดังนั้น ระหว่างเปลี่ยนวิชา ลู่เสวี่ยเหยาจึงไม่พบความขัดแย้งทางกฎเกณฑ์ใด ๆ ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็เปลี่ยนรากฐานการบำเพ็ญได้อย่างราบรื่น
“ระหว่างที่เจ้ากำลังเปลี่ยนวิชา พี่จะหลอมอาวุธวิเศษป้องกันตัวให้เจ้าอีกชิ้น”
ภาพฉายญาณของลู่หลีปรากฏขึ้นอีกครั้งภายในกระท่อมหิน เขาไม่เกรงใจแม้แต่น้อย พลันกระตุ้นเปลวบริสุทธิ์แก้วมณีในร่างของลู่เสวี่ยเหยาขึ้นมาอีกครั้ง
แร่เหล็กเทวะกับเงินลับเหว้ลึกระดับ S ที่เหลืออีกชิ้นถูกโยนเข้าไปในเปลวเพลิง
คราวนี้ อาวุธวิเศษที่ลู่หลีหลอมขึ้นมีชื่อว่าเกราะมหันตภัยหมื่นกาล หมายถึงสามารถต้านทานมหันตภัยนับหมื่นในโลกแทนผู้สวมใส่ได้ นอกจากจะมีพลังป้องกันน่าทึ่งแล้ว หลังผสานเงินลับเหว้ลึกเข้าไป ยังมีความต้านทานต่อสิ่งลึกลับอย่างยิ่งยวด แม้แต่กฎการสังหารที่ไร้ทางแก้ของสิ่งลึกลับระดับเอ ก็ยังช่วยลดทอนความเสียหายได้บางส่วน
เมื่อลู่หลีใช้พลังของจอมจักรพรรดิสลักอักขระป้องกันลงไปทีละเส้นอย่างฝืนบังคับ เกราะมหันตภัยหมื่นกาลก็ขึ้นรูปอย่างรวดเร็ว
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ ภาพฉายของลู่หลีก็ค่อย ๆ สลายไป เพราะพลังหมดสิ้นและถึงขีดจำกัดด้านเวลา