บทที่ 60 ไล่ล่าลู่หลี? เชิญเข้ามาติดกับ!
เมื่อได้ยินคำอธิบายของพี่ชาย ความตึงเครียดในใจของลู่เสวี่ยเหยาก็คลายลงในที่สุด
เธอพยักหน้า ลดความระแวดระวังลง แล้วตอบว่า “ฉันคือลู่เสวี่ยเหยา”
เมื่อยืนยันตัวตนได้แล้ว หลี่ชิงเยว่ก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
นางรีบหยิบแหวนเก็บของเก่าแก่เรียบง่ายวงนั้นออกมาจากอกเสื้อ แล้วส่งให้ลู่เสวี่ยเหยา
“น้องเสวี่ยเหยา นี่คือของที่ท่านจอมจักรพรรดิฝากให้ข้าข้ามภพมามอบแก่เจ้า”
ภาพตรงหน้าไม่เพียงทำให้ผู้จัดการฝ่ายที่อยู่ในเหตุการณ์ประหลาดใจ แต่ยังทำให้ห้องถ่ายทอดสดของประเทศมังกรซึ่งจับตาดูภาพอยู่ตลอดระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที!
“เฮ้ย! คนพวกนี้โผล่มาจากไหนกันเนี่ย?”
“ดูวิธีจัดการสัตว์ประหลาดเมื่อกี้สิ ทั้งปราณกระบี่ ทั้งเพลิงอัสนี ไม่ใช่สไตล์ของผู้ถูกสวรรค์เลือกอย่างพวกเราเลย! อีกอย่าง พวกเขาก็ไม่ใช่ผู้เล่นที่ระบบชะตาประเทศประกาศไว้ด้วย! หรือว่าเอ็นพีซีในดันเจียนนี้แท้จริงแล้วเป็นผู้บำเพ็ญเซียน?”
“พวกคุณฟังไม่ชัดหรือไง! ผู้หญิงสวยคนนั้นพูดว่าจอมจักรพรรดิฝากให้มอบ! จอมจักรพรรดิคือใครกัน? แถมพวกเขายังรู้จักลู่เสวี่ยเหยาด้วย!”
“ฉันเข้าใจแล้ว! ขอเดาสักหน่อยนะ พี่ชายสุดเจ๋งของลู่เสวี่ยเหยา ตอนมีชีวิตอยู่บนดาวน้ำเงินได้หายตัวไป ก่อนจะตกลงไปในโลกแห่งนรก
“หลังจากตาย เขากลับฆ่าฟันจนกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในโลกนี้ เป็นจอมจักรพรรดิแห่งโลกแห่งนรก! ส่วนเอ็นพีซีผู้บำเพ็ญเซียนพวกนี้ ก็เป็นลูกน้องของเขาน่ะสิ!”
ต้องยอมรับว่า แม้ข้อมูลของผู้ชมจากดาวน้ำเงินจะคลาดเคลื่อนจากความจริงอย่างมหาศาล แต่การคาดเดาที่จินตนาการบรรเจิดของพวกเขา กลับเข้ากับฐานะและบารมีของลู่หลีในโลกเสวียนเทียนในฐานะจอมจักรพรรดิได้อยู่บ้าง!