เมื่อมองร่องลึกก้นบ่อที่ว่างเปล่า นางก็รู้ว่าต้องหาวัสดุแกนกลางอย่างหินแสงจันทร์มาให้ได้ บ่อนี้จึงจะทำงานได้อย่างแท้จริง
“แท่นบูชาเทพบิดร……” ลู่เสวี่ยเหยาหันกาย สายตาทะลุผ่านป่าสนดำไปตกลงบนสิ่งก่อสร้างระดับ S หลังนั้น
นางก้าวขึ้นไปบนแท่นบูชา ทันทีที่ยืนมั่นคง ความรู้สึกถึงกฎเกณฑ์อันลึกลับซับซ้อนก็ผุดขึ้นในใจ
ผ่านความรู้สึกนี้ ลู่เสวี่ยเหยาเข้าใจกฎการแลกเปลี่ยนของแท่นบูชา การบูชายัญสิ่งของย่อมได้รับรางวัลตอบแทน แต่สิ่งที่ร้องขอกับสิ่งที่นำมาบูชายัญจะต้องเป็นไปตาม “หลักความเท่าเทียม” อย่างเด็ดขาดในระดับกฎเกณฑ์
โดยส่วนใหญ่แล้ว ตราบใดที่มีค่าเท่าเทียมกัน เทพบิดรก็จะประทานสิ่งที่ร้องขอ แต่หากเทพบิดรไม่อาจนำสิ่งที่ผู้บูชายัญต้องการมาให้ได้ แท่นบูชาก็จะบังคับมอบสิ่งที่อีกฝ่ายเห็นว่าเหมาะสมเป็นรางวัลทดแทน
“หินแสงจันทร์เป็นวัสดุแกนกลางของสิ่งก่อสร้างระดับเอ โดยเนื้อแท้แล้วอยู่ในระดับเดียวกับผลึกลึกลับระดับเอ”
ลู่เสวี่ยเหยาครุ่นคิด จากนั้นหยิบผลึกลึกลับระดับเอที่ได้จากการสังหารสิ่งลึกลับกระจกเงาออกจากแหวนเก็บของ แล้ววางลงบนจุดศูนย์กลางของแท่น
“ข้าขอบูชายัญสิ่งนี้ แลกกับหินแสงจันทร์หนึ่งก้อน” เสียงเย็นเยียบของลู่เสวี่ยเหยาดังก้องไปทั่วป่าสนดำ
“หึ่ง——!”
แท่นบูชาตอบสนองในทันที เส้นลวดลายสีแดงคล้ำเปล่งแสงเจิดจ้า กลืนผลึกลึกลับระดับเอนั้นลงไปในคำเดียว
จากนั้น หมอกดำหนาทึบจนแทบละลายไม่ออกก็ผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่าเหนือแท่นบูชา
ภายในหมอกดำมีเสียงกระซิบกระซาบดังแว่วมา อุณหภูมิทั่วทั้งป่าสนดำลดฮวบ บรรยากาศอันชั่วร้ายแปลกประหลาดเข้าปกคลุมดินแดนในพริบตา