กัวฮุ่ยเป็นคนที่ชอบวางมาดในวงการมาทุกยุคทุกสมัย งานเลี้ยงระดับไฮโซเธอเดินก้มหัวเข้างานเสมอ มีคนรายล้อมประจบประแจมตลอดเวลา
ทั้งที่ผิดทั้งที่ถูก ไม่มีใครกล้าขัดหน้าเธอตรงๆ
การได้รับการปฏิบัติแบบนี้ตลอดหลายปี ทำให้เธอไม่รู้จักเกรงใจใคร แม้แต่ในงานเลี้ยงทางการของบุลการีก็ยังกล้าลงไม้ลงมือเอง
สวีสือเวยที่เอ่ยปากห้ามปราม สวมชุดสูทสีดำเรียบง่าย ดูคล่องแคล่วสะอาดตา ไม่ได้ใส่เครื่องประดับอะไรโดดเด่นแม้แต่ชิ้นเดียว
กัวฮุ่ยกวาดตามองเธออย่างคร่าวๆ แล้วสรุปว่าไม่รู้จัก
ในความคิดของเธอ หน้าตาที่ไม่คุ้นเคยก็เท่ากับไม่มีฐานะ ไม่มีเส้นสาย เป็นแค่ตัวประกอบที่แอบเข้ามาสร้างสีสัน ไม่มีสิทธิ์มาวุ่นวายกับเรื่องของเธอ
สายตาเธอเต็มไปด้วยความดูถูก พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "แกเป็นใครกัน? กล้ามายุ่งเรื่องของฉันเหรอ?"
ใบหน้าของสวีสือเวยไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ
เธอทำงานที่วอลล์สตรีทมาหลายปี เจอทั้งทุนระดับไหน นักธุรกิจข้ามชาติคนไหนบ้างไม่เคยเห็น คุณนายหัวสูงแบบกัวฮุ่ยที่อาศัยทรัพยากรผู้ชายทำตัวน่าเกลียด ในสายตาเธอ ก็ไม่ต่างจากตัวตลกที่ก่อเรื่อง
ทันทีที่กัวฮุ่ยพูดจบ ผู้บริหารระดับสูงของบุลการีและพนักงานที่ยืนรออยู่รอบๆ ต่างก็เคลื่อนไหวทั้งหมด แต่ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่สวีสือเวย แต่กลับเข้ามากั้นหน้าอยู่ตรงหน้ากัวฮุ่ย ท่าทางเคารพอย่างมาก
กัวฮุ่ยชะงักไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็รู้สึกใจไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก