"เฉินเว่ยตง บ้านพวกนายต้องเพิ่มค่าสินสอดอีกสองร้อยหยวน
เสี่ยวหลานลูกสาวบ้านเราน่ะ เป็นดอกฟ้าประจำตำบล มีแต่คนแย่งกันสู่ขอ
ถ้าไม่เพิ่มค่าสินสอด ก็อย่าหวังจะพาตัวเสี่ยวหลานออกจากบ้านเราไป!"
หน้าประตูบ้านตระกูลเถียน หวังชุ่ยฮวา แม่ของเถียนเสี่ยวหลาน เอามือเท้าสะเอว ตะโกนบอกพวกคนรับเจ้าสาวตระกูลเฉินอย่างไม่เกรงใจเรื่องเพิ่มค่าสินสอด
ฝ่ายรับเจ้าสาวตระกูลเฉินได้ยินว่าตระกูลเถียนจะเพิ่มค่าสินสอดกะทันหัน สีหน้าก็ดำคร่ำเครียดกันถ้วนหน้า
สองร้อยหยวน? ตระกูลเถียนนี่กล้าอ้าปากขอเกินจริง
ตอนนี้ปี 75 ครอบครัวชาวชนบทส่วนมากตลอดทั้งปียังมีรายได้แค่ร้อยกว่าหยวน
ปกติครอบครัวชาวชนบทแต่งเมีย ให้ค่าสินสอดสักห้าสิบหยวนก็ถือว่าสูงแล้ว
ก่อนหน้านี้ตอนตระกูลเฉินกับตระกูลเถียนคุยเรื่องแต่งงาน ตระกูลเถียนขอค่าสินสอดร้อยหยวน ซึ่งก็มากกว่าค่าสินสอดสาวบ้านอื่นอยู่แล้ว
คนตระกูลเฉินก็คิดว่า หน้าตาของเถียนเสี่ยวหลานในเขตสิบหมู่บ้านนี้ก็นับว่าเด่นจริง แถมเฉินเว่ยตงก็ชอบเถียนเสี่ยวหลานมาก ค่าสินสอดสูงหน่อย ตระกูลเฉินก็ยอม
ใครจะรู้ว่าตอนนี้กลับกลายเป็นว่า วันรับเจ้าสาว ตระกูลเถียนดันมาเพิ่มค่าสินสอดอีกสองร้อยหยวนกะทันหัน
เดาว่าตระกูลเถียนคงวางแผนไว้แล้ว ถ้าเปิดปากขอค่าสินสอดสามร้อยหยวนตรง ๆ ตอนนั้นพ่อแม่ของเฉินเว่ยตงคงปฏิเสธงานแต่งนี้ไปแล้ว
แต่พอวันนี้มารับเจ้าสาว ฝ่ายชายก็เชิญญาติมิตรมากินโต๊ะแล้ว ถ้าตอนนี้ไม่ให้ค่าสินสอด รับตัวเจ้าสาวกลับไม่ได้ ตระกูลเฉินก็จะขายหน้าอย่างใหญ่หลวง
เฉินต้าเจียง พี่ใหญ่ของเฉินเว่ยตง อดกลั้นความโกรธ พูดกับหวังชุ่ยฮวาว่า "แม่เฒ่าสะใภ้ เมื่อก่อนสองบ้านเราไม่ได้ตกลงค่าสินสอดกันแล้วรึ? จะมาเพิ่มกลางคันได้ยังไง?
วันนี้บ้านเราก็ไม่ได้เตรียมตัวมา จู่ ๆ พวกท่านเพิ่มค่าสินสอดขนาดนี้ จะให้พวกเราไปหาเงินมาจากไหน?"
แต่หวังชุ่ยฮวาก็ไม่มีท่าทีผ่อนปรน "ยังไงพวกเฉินก็ต้องเพิ่มค่าสินสอดอีกสองร้อยหยวน ไม่งั้นลูกสาวข้าจะก้าวข้ามธรณีบ้านตระกูลเถียนออกไปไม่ได้
พวกแกคิดหาทางมาเร็ว ๆ นะ เมื่อไหร่หาเงินมาได้ เมื่อนั้นก็ค่อยพาลูกสาวข้าไป"
ท่าทีแข็งกร้าวของหวังชุ่ยฮวาทำให้พวกคนรับเจ้าสาวตระกูลเฉินทุกคนรู้สึกเดือดดาล
เฉินต้าเจียงหันไปมองเจ้าบ่าววันนี้ ซึ่งก็คือหลานชายของตน เฉินเว่ยตง "เว่ยตง ว่าไง?"
หลังเสียงของเฉินต้าเจียงดังข้างหู เฉินเว่ยตงถึงได้สะดุ้งจากภวังค์
เมื่อครู่เขายังนึกว่าตัวเองกำลังฝัน
แต่พอบีบฝ่ามือตัวเอง สัมผัสความเจ็บปวดชัดเจน ถึงได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝัน
เขาเกิดใหม่แล้ว!
เกิดใหม่ในวันที่ตระกูลเถียนเพิ่มค่าสินสอดกะทันหัน
ชาติก่อน เผชิญกับการเพิ่มค่าสินสอดของตระกูลเถียนเฉินเว่ยตงก็ยังยืนกรานหาเงินสองร้อยหยวนมาจ่ายให้ตระกูลเถียน
เขาชอบเถียนเสี่ยวหลาน อีกทั้งในวันแต่งงานก็ไม่อยากเสียหน้า ขายขี้หน้าคนอื่น ดังนั้นทั้งที่รู้ว่าตระกูลเถียนกำลังรีดไถ ก็ยังกระโดดเข้าใส่หลุมไฟนี้
แต่เพราะค่าสินสอดที่เพิ่มกะทันหันสองร้อยหยวนนี่แหละ ได้ฝังปัญหาไว้กับชีวิตที่เหลือของเขา
พี่สาวคนโตกับพี่สาวคนรองเพื่อช่วยหาเงินไปใช้หนี้ ต่างก็แอบเอาเงินจากบ้านสามีคนละห้าสิบหยวนกลับมา ถูกบ้านสามีมองว่าเป็นพวกเมียลักทรัพย์ส่งเสียตระกูลตัวเอง ความสัมพันธ์สามีภรรยาแตกร้าว ต้องทนทุกข์ลำบากที่บ้านสามี
ส่วนพี่สาวคนที่สาม ก็เพื่อมาช่วยตระกูลตัวเองโดยการได้ค่าสินสอดสูง แต่งงานกับพ่อม่ายแก่คนหนึ่ง หลังแต่งยังไม่ถึงสองปีก็ถูกซ้อมจนตาย
ชีวิตของพี่สาวสามคนถูกทำลายเพราะค่าสินสอดที่ตระกูลเถียนเพิ่มกะทันหันครั้งนี้ เฉินเว่ยตงเองก็ถูกเถียนเสี่ยวหลาน นางแพศยาคนนี้หลอกใช้ทั้งชีวิตเช่นกัน
เดิมทีเฉินเว่ยตงคิดว่า การที่ตระกูลเถียนมาเพิ่มค่าสินสอดกะทันหันเป็นความคิดของพ่อแม่เถียนเสี่ยวหลานล้วน ๆ ไม่เกี่ยวกับเธอ
จนเฉินเว่ยตงมาเห็นกับตาว่าเถียนเสี่ยวหลานนอกใจ และภายหลังสืบรู้ความจริง ถึงได้เข้าใจกระจ่าง
ตอนนั้นหลังจากที่หมั้นกับเขา ในหน่วยผลิตที่ตระกูลเถียนอยู่ มีชายหนุ่มจากในเมืองคนหนึ่ง ที่ถูกส่งลงชนบทมาทำงาน ชื่อว่าหนุ่มไป่หลง ได้มาติดพันเถียนเสี่ยวหลาน
หนุ่มไป่หลงคนนี้เล้าโลมให้เถียนเสี่ยวหลานคบกับเขา และบอกว่าเมื่อเขากลับเข้าเมือง จะพาเธอไปใช้ชีวิตในเมืองด้วย
เถียนเสี่ยวหลานอยากแต่งงานกับคนในเมือง ก็ไม่ยินยอมจะอยู่กับเขา คนติดดินชาวนาอีกต่อไป
เธอจึงไปปรึกษากับคนในบ้าน ว่าจะถอนหมั้นนี้
ตอนหมั้นตระกูลเถียนก็รับค่าสินสอดของตระกูลเฉินไปร้อยหยวนแล้ว
ปกติของขวัญตามเทศกาลที่ทางฝ่ายชายให้ ค่าเลี้ยงแม่สื่อและญาติ ๆ ทางฝ่ายหญิง รวมกันก็หลายสิบหยวน
ตามธรรมเนียมสมัยนี้ ถ้าฝ่ายชายถอนหมั้นก่อน สินสอดของฝ่ายหญิงก็ไม่ต้องคืน
แต่ถ้าฝ่ายหญิงถอนหมั้นก่อน นอกจากต้องคืนค่าสินสอดแล้ว ยังต้องชดใช้ค่าใช้จ่ายพวกนี้ให้ฝ่ายชายด้วย
ตระกูลเถียนก็ไม่ยอมเสียเงินเพิ่มเพื่อถอนหมั้นแน่ ๆ
พ่อแม่ตระกูลเถียนก็เลยคิดแผนนี้ขึ้นมา ให้ตระกูลเฉินเพิ่มค่าสินสอดสองร้อยหยวนกะทันหัน
ถ้าตระกูลเฉินยอมให้ ตระกูลเถียนก็ไม่เสียเปรียบ
เพราะแต่งเมียในเมือง ค่าสินสอดสามร้อยหยวนก็พอใกล้เคียงกับของใหญ่สี่อย่างแล้ว
ถ้าตระกูลเฉินไม่ให้ ทางบ้านก็ได้ข้ออ้างตำหนิว่าฝ่ายชายไม่ถึงเกณฑ์พวกเขา ไม่ใช่ว่าฝ่ายหญิงจะถอนหมั้นเอง ถึงตอนนั้นก็แค่คืนเฉพาะค่าสินสอดก็พอ
ชาติก่อนเฉินเว่ยตงไปหาเงินค่าสินสอดมา ได้แต่งเถียนเสี่ยวหลานกลับมา
หลังแต่งงานเขาดีกับเธอร้อยแปด แต่เถียนเสี่ยวหลานกลับคิดว่าเฉินเว่ยตงเป็นตัวขัดขวางความสุขของเธอ
หลังแต่งงาน เธอมักหาเรื่องทะเลาะกับเฉินเว่ยตง วิ่งกลับไปบ้านแม่ทุกสามวันห้าวัน จริง ๆ คือไปนัดพบกับหนุ่มไป่หลงคนนั้น
ต่อมาเถียนเสี่ยวหลานท้อง เฉินเว่ยตงนึกว่าเป็นลูกของตัวเอง ก็ทวีคูณความดีต่อแม่ลูกเถียนเสี่ยวหลาน
แต่เถียนเสี่ยวหลานกลับไม่เห็นความทุ่มเทของเฉินเว่ยตง แถมยังดูถูกเขามากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะหนุ่มไป่หลงที่คบกับเธอ สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้หลังฟื้นฟูระบบเกาเข่า
เขาเป็นคนติดดินชาวนา จะเทียบเท่าคนเมืองจบมหาวิทยาลัยได้ยังไง
ถ้าไม่ใช่เพราะได้กระแสลมแห่งการปฏิรูปและเปิดประเทศ เฉินเว่ยตงฉวยโอกาสทำเงินก้อนใหญ่ได้ เถียนเสี่ยวหลานคงหย่ากับเขาไปนานแล้ว
หลังจากจับได้ว่าเถียนเสี่ยวหลานกับชายชู้มีความสัมพันธ์ลับ เฉินเว่ยตงก็รีบไปตรวจดีเอ็นเอกับลูกชาย คาดไม่ถึงว่าลูกชายคนเดียวก็ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ
เฉินเว่ยตงโกรธจนเลือดพลุ่งขึ้น หัวใจวายตายในบ้านพัก
ดีที่เขาเตรียมวางแผนไว้ล่วงหน้า สมบัติทั้งหมดบริจาคให้ประเทศชาติ ไม่งั้นก็ตกเป็นของเถียนเสี่ยวหลาน นางแพศยาและไอ้ลูกนอกสมรสนั่น
พอเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองเกิดใหม่ในวันนี้ วันที่ไปรับเจ้าสาวที่บ้านตระกูลเถียน แล้วหวังชุ่ยฮวามาเพิ่มค่าสินสอดกะทันหัน
เฉินเว่ยตงเชื่อว่า เป็นเพราะชาติก่อนเขาทำความดีไว้มาก สวรรค์ถึงได้ให้โอกาสเขาเกิดใหม่
และชาตินี้ เฉินเว่ยตงย่อมไม่เดินซ้ำรอยเดิมของชาติก่อนอีก ทำร้ายพี่สาวทั้งสาม แถมยังถูกเถียนเสี่ยวหลานนางแพศยาคนนี้สวมเขาให้ตั้งแต่หัววันยันค่ำ
เฉินเว่ยตงได้สติ หันไปมองหวังชุ่ยฮวาที่ทำจองหอง แล้วก็มองพี่ใหญ่เฉินต้าเจียง กล่าวออกมาอย่างหนักแน่นชัดถ้อยชัดคำ "ท่านพี่ สาวตระกูลเถียนนี่บ้านเราแต่งไม่ไหว ก็ไม่ต้องแต่ง!
บ้านเขานี่มันขายลูกสาว กับพวกขายลูกสาวมีอะไรให้ต้องพูดมาก?"
เฉินต้าเจียงฟังคำเฉินเว่ยตงแล้ว ในใจก็แอบโล่งอก
สองร้อยหยวนนี่ไม่ใช่เงินน้อย ๆ ครอบครัวชาวนาอย่างพวกเขาบ้านไหนจะควักเงินจำนวนนี้ได้? ถึงจะควักออกมาได้ ก็คงต้องเสียเลือดเสียเนื้อมาก!
แต่เฉินต้าเจียงก็รู้ หลานชายหมายมั่นเถียนเสี่ยวหลาน ท่าทางไม่แต่งไม่ยอม
อีกอย่างหลานชายคนนี้ก็ดื้อรั้น ถ้าเขายืนกรานจะเอา ทางบ้านก็คงต้องหาทางหาเงินมาให้!
ตอนนี้เขาคิดได้เอง นี่เป็นผลดีที่สุดแล้ว