ช่วงสองวันนี้ กลุ่มแชตของห้องเรียนกลับมาคึกคักอีกครั้ง
ก่อนหน้านี้ตอนออกไปทำงานพิเศษช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ทุกคนยังคุยกันสนุกสนาน แต่ระหว่างนั้นกลับขาดการติดต่อไปกว่าครึ่งเดือน พอช่วงสองวันนี้แต่ละคนกลับมา ข้อความก็ไหลพรั่งพรูอีกครั้ง
จางเฉินกดเข้าไปดู
เจี่ยงเทาส่งพิกัดร้านปิ้งย่างในตรอกด้านหลังลงในกลุ่ม
「พวกเรา คืนนี้ไปกินปิ้งย่างเสียบไม้กันไหม? เพิ่งกลับมา อั้นจนแทบแย่แล้ว」
ด้านล่างมีคนตอบทันที
「ไปสิ ไปสิ ลูกชายเลี้ยงทั้งที ต้องไปอยู่แล้ว」
「ว่าแต่พวกนายไปทำงานพิเศษช่วงปิดเทอมอะไรกันมา? ลึกลับเป็นบ้า โทรไปก็ยังติดต่อไม่ได้」
「เฮ้อ จะทำอะไรได้อีก ก็สายพานในโรงงานนั่นแหละ จัดการแบบปิด คนงานถูกเก็บโทรศัพท์ ทำงานจนแทบตายก็ได้เงินไม่กี่บาท」
「จริงเหรอ? ฉันได้ยินว่าพวกนายไปเกาะกันนี่ ไม่ใช่ที่ออกข่าวนั่นหรอกนะ?」
「เกาะอะไรกัน แค่โรงงานสาขาในที่ห่างไกล สัญญาณไม่ดี ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว คืนนี้ดื่มกัน」
จางเฉินเลิกคิ้ว
ทุกคนเตี๊ยมคำตอบกันมาแล้ว
ไม่มีใครพูดถึงเกมหรือการกักขังสักคำ เห็นได้ชัดว่าทางการกำชับไว้แล้ว แถมยังเซ็นสัญญารักษาความลับกันด้วย
กำลังคิดอยู่ โทรศัพท์ก็เด้งแจ้งเตือนเงินเข้า
จากนั้นข้อความของกู้ไฉ่เวยก็ส่งตามมา
「วัตถุดิบอสูรจากฝูงสัตว์ปีศาจล็อตนั้นเคลียร์บัญชีเรียบร้อยแล้ว รวม 20 ล้าน เช็กยอดดูนะ」
「ช่วงนี้มีผู้เล่นใหม่หลั่งไหลเข้ามาเยอะเกินไป ราคาผลึกวิญญาณตกไปเกือบ 20% ไม่อย่างนั้นฉันคงให้เธอได้มากกว่านี้ ฉันเก็บของไว้เอง 6 ล้าน ส่วนที่เหลือ 14 ล้านเป็นของที่หอการค้าว่านอวี่รับไป ให้ราคาเป็นธรรม ไม่ได้กดราคาเธอ」
จางเฉินตอบกลับ: ได้รับแล้ว ขอบคุณเจ้าแม่ ไว้วันหลังฉันเลี้ยงข้าวนะ
กู้ไฉ่เวยตอบกลับทันที: วันหลังคือวันไหน?
จางเฉินพูดไม่ออก มารยาทของผู้ใหญ่เธอไม่เข้าใจหรือไง? แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แค่กินข้าวมื้อเดียวเอง อีกฝ่ายช่วยเขาไว้ตั้งมากมาย