“ทรัพย์สินเจ็ดส่วนนี้แปลงเป็นผลึกวิญญาณไม่ได้ แต่หลังจากนี้ฉันจะแบ่งรายได้ 2,000 ผลึกวิญญาณให้คุณ”
ไป๋เสี่ยวเชี่ยนมองเจียงเฉิน ก่อนกล่าวอย่างจริงจังว่า “ฉันจะให้คนทยอยส่งเงินก้อนนี้ให้คุณชายเจียง หรือจะส่งให้ครั้งเดียวในวันใดวันหนึ่งก็ได้ เพียงแต่การโอนกิจการกับการสะสางบัญชีต้องใช้เวลา อาจต้องรอสิบวันครึ่งเดือน”
เจียงเฉินชะงักไปเล็กน้อย
2,000 งั้นหรือ?
เดิมทีเขาคิดว่าได้สักสองสามร้อยผลึกก็ดีถมไปแล้ว เพราะกิจการพวกนี้ให้ผลตอบแทนระยะยาว จวนไป๋จะเอาอะไรมาแปลงเป็นเงินก้อนให้เขาครั้งเดียว?
“คุณหนูไป๋ นี่...”
“คุณชายเจียงเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตฉัน ทั้งยังเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยทั้งตระกูลไป๋” น้ำเสียงของไป๋เสี่ยวเชี่ยนแผ่วเบา แต่หนักแน่น
“นี่คือสิ่งที่คุณชายเจียงสมควรได้รับ หากไม่ใช่เพราะคุณ ตอนนี้จวนไป๋คงสลับที่กับจวนหลี่ไปแล้ว อย่าว่าแต่กิจการเลย จะรักษาชีวิตคนทั้งตระกูลไว้ได้หรือไม่ก็ยังพูดยาก”
เจียงเฉินมองเธอแล้วหัวเราะเบา ๆ “ได้ งั้นฉันรับไว้ก็แล้วกัน”
เขาไม่ได้ปฏิเสธ
ปฏิเสธไปก็เหมือนเสแสร้ง
อีกอย่าง ผลึกวิญญาณ 2,000 ผลึกนี้สำคัญกับเขามากจริง ๆ การฝึกขั้นรวมปราณต้องเผาผลึกวิญญาณ ความสามารถติดตัวแบบพาสซีฟก็ต้องใช้ผลึกวิญญาณ ต่อไปการอัปเกรดสิทธิ์ก็ยิ่งต้องใช้ผลึกวิญญาณ
เงินน่ะ ยิ่งมีก็ยิ่งดี
แต่ในใจกลับคิดเพ้อเจ้อว่า รู้อย่างนี้น่าจะช่วยตระกูลที่กำลังจะล่มสลายให้มากกว่านี้ แบบนั้นไม่ใช่ว่าจะมีผลึกวิญญาณใช้ไม่ขาดมือ นอนเฉย ๆ ก็อัปเลเวลได้หรอกหรือ?
แน่นอนว่าแค่คิดเล่น ๆ
การเสี่ยงทำกำไรแบบนี้ทำสักครั้งสองครั้งยังพอไหว แต่ถ้าทำบ่อย ๆ ก็มีสิทธิ์พลาดท่า
...
ในลานฝึกของจวนไป๋ เจียงเฉินกำลังฝึกอย่างหนัก
สองวันนี้เขาไม่ได้ออกจากจวนไป๋เลย