“เอ๊ะ?”
เจียงเฉิงใจสะดุ้ง รีบชักมือกลับมา สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
เกิดอะไรขึ้น? เมื่อครู่ทำไมถึงรู้สึกเย็นวาบขึ้นมา?
แต่ความรู้สึกแบบนี้ก็สบายไม่น้อยเลย
เมื่อครู่เจียงเฉิงเพิ่งสัมผัสได้ถึงความเย็นนั้น ก็รีบชักมือกลับทันที
แต่ตอนนี้พอใจเย็นลง เขากลับรู้สึกว่าความเย็นนี้ดูเหมือนจะไม่เป็นอันตรายต่อเขา
เจียงเฉิงหลับตาลงเล็กน้อย กลุ่มแสงทรงกลมในจิตสำนึกยังคงลอยนิ่งอยู่ตรงนั้น เปล่งแสงจาง ๆ ราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน
เพียงแต่แสงที่เปล่งออกมาดูเหมือนจะสว่างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
หรือว่าเขาคิดไปเอง?
เจียงเฉิงลูบคาง ในใจเกิดความสงสัยขึ้นมานิดหนึ่ง
“เจียงเฉิง คุณเลือกหินดิบที่ถูกใจได้หรือยัง?”
ติงเฉี่ยนกับซูอวี้เจี๋ยดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องการเสี่ยงดวงหินเลยแม้แต่น้อย ลองลูบหินดิบอยู่หลายก้อน แต่ก็ยังไม่ได้เลือกสักก้อน
เห็นเจียงเฉิงยืนนิ่งจ้องหินดิบก้อนหนึ่ง ติงเฉี่ยนจึงเดินเข้ามาถาม
เจียงเฉิงส่ายหน้า “ยังเลยครับ หินดิบเปลือกทรายดำตรงหน้าผมดูดีทีเดียว ไม่รู้ว่าข้างในจะมีหยกเจดีย์หรือเปล่า ผมกำลังพิจารณาอยู่ครับ”
ติงเฉี่ยนเหลือบมองหินดิบตรงหน้าเขา
เมื่อเทียบกันแล้ว เปลือกทรายดำถือว่ามีลักษณะภายนอกดีจริง ๆ โอกาสที่จะมีหยกเจดีย์อยู่ข้างในก็สูง
แต่ในเมื่อเจียงเฉิงกำลังพิจารณาอยู่ เธอจึงไม่เข้าไปรบกวน
ติงเฉี่ยนเดินไปนั่งยอง ๆ ทางขวามือของเจียงเฉิง แล้วเริ่มมองหินดิบที่อยู่ด้านล่างชั้นวาง มันเป็นหินดิบขนาดใหญ่เท่ากะละมัง