“เกอเกอ เธอช่างหอมหวานเหลือเกิน~”
“ถ้าอย่างนั้น นายก็ต้องตอบแทนฉันดี ๆ นะคะ~ อื้ม~”
“……”
ชายคนหนึ่งที่เมื่อครู่ยังยิ้มแย้มแป้นอยู่ กลับยืนแข็งทื่ออยู่หน้าประตูห้องนอน ขณะที่เสียงเพลงรักอันเร่าร้อนดังลอดออกมาจากข้างใน เลือดในกายของเขาราวกับถูกแช่แข็ง
เขาชื่อเจียงเฉิง อายุ 24 ปี เป็นพนักงานขายหน้าร้านเล็ก ๆ ในร้านขายของเก่าแห่งหนึ่ง
วันนี้เลิกงานเร็ว เขาจึงตั้งใจซื้อขนมหวานสุดโปรดของแฟนสาว แถมยังควักเงินก้อนโตซื้อแหวนทองคำวงหนึ่ง เพื่อวางแผนขอแฟนสาวแต่งงานในวันครบรอบ 4 ปี
แต่ใครจะไปคิดว่า การกลับบ้านก่อนเวลาของเขากลับทำให้ไปพบเห็นเรื่องชู้สาวระหว่างแฟนสาวกับเพื่อนร่วมแก๊งที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศได้!!!
ด้วยความโกรธแค้นสุดขีด เจียงเฉิงถีบประตูห้องพัง แล้วบุกเข้าไปโดยตรง
ภาพที่ปรากฏต่อหน้า แทบทำให้เขาอ้วกออกมา!
เห็นได้ชัดว่าเพื่อนรักของเขาอย่างหลิวตง กำลังทาบทับอยู่บนร่างของหลินเมี่ยวเคอ แฟนสาวของตัวเอง!
“หลิวตง! ฉันจะเอาแกให้ตาย!”
ดวงตาของเจียงเฉิงแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงผิดปกติ
ไม่รู้ว่าเพราะความโกรธหรืออะดรีนาลีนพลุ่งพล่าน ร่างกายของเขาชา ๆ กำหมัดแน่นจนมีเสียงกรุ๊บกรั๊บ พร้อมกับสั่นเทาเล็กน้อย
เขาคลั่งแทบบ้ากระโจนเข้าใส่หลิวตง อยากจะบีบคอไอ้คนเป็นชู้ให้ตายคามือ แต่ตั้งแต่สมัยเรียน หลิวตงมีร่างกายแข็งแรงกว่าและตอบสนองได้เร็วกว่าเขามาตลอด
พอเห็นว่ามีคนเข้ามา หลิวตงรีบเด้งตัวลงจากเตียง
อาจเป็นเพราะรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี เขาก็ตกใจเหมือนกัน เท้าลื่นพลาด ก้นกระแทกพื้นนั่งแผ่หรา
หลินเมี่ยวเคอก็เต็มไปด้วยความตกใจ รีบดึงผ้านวมคลุมตัวมาห่มคลุมร่างกายอันขาวโพลนยังเปี่ยมประกายน้ำของตัวเอง
“ไอ้สารเลว!”
“ฉันนับว่าแกเป็นเพื่อนแท้ แกดันไปมีอะไรกับแฟนฉันได้ยังไง!”
เมื่อเห็นผิวสีแทนทองแดงของหลิวตงเต็มไปด้วยรอยจูบและรอยขีดข่วน密密麻麻 เจียงเฉิงกัดฟันกรอด ๆ ในสมองเหลือเพียงความคิดเดียว นั่นคือฆ่าไอ้ชู้ก่อน แล้วค่อยฆ่าไอ้แพศยา!
“เจียงเฉิง! แกใจเย็นก่อน!”
เห็นท่าเจียงเฉิงจะหยิบไม้กวาดที่หัวเตียงขึ้นมา หลิวตงก็ตื่นตระหนกสุดขีด รีบดึงสายสัมพันธ์เก่า “ตอนเรียนมหาวิทยาลัย 4 ปี ฉันดูแลแกยังไง แกลืมไปหมดแล้วหรือไง?”
“บ้านแกจน เสื้อผ้ายังเป็นรอยปะ ทั้งแก๊งไม่มีใครอยากคบกับแก รู้สึกว่าคบกับแกแล้วเสียหน้า มีแต่ฉันคนเดียวที่ยอมเป็นเพื่อนกับแก ยังช่วยเหลือแกเป็นระยะ ๆ พาแกไปกินข้าวมื้อใหญ่!”
“ฉันก็แค่ทำผิดพลาดแบบที่ผู้ชายส่วนใหญ่ทำกันบ้าง แกทำเป็นไม่เห็นไม่รู้เรื่อง ฉันชดใช้ให้แกอีกหนึ่งแสน หลังจากนี้เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ ได้ไหม?!”
พอได้ยินคำพูดนี้ เจียงเฉิงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ความเกลียดชังอันรุนแรงพลุ่งพล่านขึ้นในใจ!
“หลิวตง แกมีสิทธิ์พูดคำว่าเพื่อนหรือไง?”
“ฉันกับหลินเมี่ยวเคอคบกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย ฉันปฏิบัติกับเธอยังไง แกไม่รู้หรือไง? ฉันแทบจะไม่กล้าแม้แต่จะแตะนิ้วเท้าเธอเลย ตั้งใจจะรอถึงคืนวันแต่งงานเพื่อให้เราทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันอย่างบริสุทธิ์...”
“แกหิวหนักขนาดนั้นเลยเหรอ? ถึงกับไปจีบแฟนของเพื่อนตัวเอง แล้วยังมีหน้ามาให้ฉันทำเป็นไม่เห็นไม่รู้เรื่องอีก?”
“ได้ งั้นฉันจะบอกแกไว้เลย ไม่มีทาง!”
เจียงเฉิงตวัดด้ามเหล็กของไม้กวาด ฟาดลงบนตัวหลิวตงอย่างบ้าคลั่ง!
ช่างมันเถอะ ไอ้เพื่อน!
ช่างมันเถอะ ไอ้ชู้!
“ปัง!”
แจกันใบหนึ่งกระแทกเข้าที่หัวของเจียงเฉิงอย่างแรง
ทันใดนั้น เลือดก็ไหลไม่หยุด
ความรู้สึกวิงเวียนและเหมือนถูกดึงให้หลุดออกจากร่าง พัดพาเข้ามาในขณะนั้น
เจียงเฉิงเซถอยสองก้าว แล้วหันหน้ากลับไปอย่างมึนงง
ตอนนี้หลินเมี่ยวเคอสวมชุดคลุมนอนผ้าไหมไปแล้ว เผยให้เห็นขาเรียวขาวเนียนละเอียดเป็นประกาย ผมที่ยุ่งเหยิงก่อนหน้านี้ถูกเกล้าขึ้นไปข้างหลัง เพิ่มเสน่ห์ความยุ่งเหยิงเข้าไปอีกหน่อย
เธอยังคงสวยงามเช่นเดิม
ยังคงเหมือนแมวบริติชช็อตแฮร์ ที่สวยงามจนทำให้คนใจสั่น
เจียงเฉิงเอามือกุมบาดแผลบนหัว สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้มองดูใบหน้าที่คุ้นเคยและสวยงามนั้น พร้อมพูดด้วยเสียงสั่นเครือ “ทำไม...หลายปีมานี้ฉันปฏิบัติกับเธอไม่ดีหรือไง? ทำไมเธอต้องทำแบบนี้กับฉัน?”
หลินเมี่ยวเคอโยนแจกันทิ้งไปข้างหนึ่ง สองมือโอบอก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เธอดีกับฉันแล้วยังไง? เธอมีเงินไหม? จะให้ชีวิตที่ดีอย่างที่ฉันต้องการได้ไหม?”
“หลิวตงเป็นรองผู้จัดการทั่วไปของกลุ่มบริษัทตี้หยู พื้นฐานครอบครัวก็ดี พอกลับมาจากต่างประเทศก็ซื้อรถเบนซ์กับกุชชี่ให้ฉัน เธอทำได้ไหม? เธอเป็นแค่พนักงานขายหน้าร้านของร้านขายของเก่า เดือนนึงก็ได้แค่ 3,600 บาท ยังเลี้ยงตัวเองแทบไม่รอด แถมยังมีน้องสาวที่เป็นภาระให้ต้องเลี้ยงอีก!”
“ฉันจะเอาอะไรไปทนทุกข์ทรมานกับเธอ จะเอาอะไรไปใช้ชีวิตแบบที่มองเห็นจุดจบแต่ไกลกับเธอ?”
“เจียงเฉิง เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ควรจะรู้จักประมาณตน ฉันยอมรับว่าฉันเคยชอบเธอ เพราะเธอหน้าตาดี แถมยังเหมือนหมา เรียกใช้เมื่อไหร่ก็มาเมื่อนั้น ทำให้ฉันได้หน้ามาก”
“แต่พอออกมาทำงาน在社会 ใครบ้างล่ะที่ไม่ต้องดิ้นรนเพื่อปากท้อง? เธอคิดว่ามีความรักแล้วจะอิ่มท้องได้หรือไง? มีความรักแล้วจะได้อยู่บ้านหลังใหญ่ขับรถหรูได้หรือไง? อย่าทำตัวเป็นเด็กเลยเจียงเฉิง คนเราไม่สามารถเป็นเด็กไปได้ตลอดชีวิตหรอก”
“เราเลิกกันเถอะ”
เจียงเฉิงยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ กำหมัดแล้วคลาย คลายแล้วกำ
แต่เมื่อความจริงอันโหดร้ายกระหน่ำลงมา ทำลายความฮึกเหิมทั้งหมดลง ดอกกุหลาบในใจของเขาก็ค่อย ๆ เหี่ยวเฉา ฆ่าความหวัง และดับความโกรธแค้นลง
เขาราวกับถูกดูดพลังจนหมดสิ้น ล้มตัวลงกับพื้นอย่างสิ้นหวัง ปล่อยให้ความรู้สึกถูกดึงให้หลุดออกจากร่างที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ พัดพาสติและศักดิ์ศรีสุดท้ายของเขาหายไป...
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า ตอนที่เลือดไหลไปตามพื้นเปื้อนหยกโบราณที่คล้องคอของเจียงเฉิง หยกโบราณนั้นก็เปล่งแสงสีทองวูบหนึ่ง แล้วพุ่งเข้าไปในดวงตาทั้งสองข้างของเขาอย่างรวดเร็ว!
“ไอ้โง่นี่สลบไปแล้วเหรอ?!”
“ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก ยังไงนี่ก็เป็นห้องที่มันเช่า น้องสาวของมันเลิกเรียนพิเศษกลับมาถึงบ้านก็เจอเอง ไม่ตายหรอก!”
“ให้ตายสิ! กูเพิ่งจะถึงจุดสำคัญ ก็โดนมันมาขัดจังหวะ แล้วยังโดนมันต่อยอีกสองหมัด! ถ้าไม่ใช่เพราะช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญของการเลื่อนตำแหน่ง ไม่อยากมีเรื่อง กูเดี๋ยวนี้...หึหึ รอให้กูเลื่อนตำแหน่งเสร็จก่อนเถอะ คอยดู ว่ากูจะจัดการมันยังไง!”
“เอาน่า จะไปถือสาอะไรกับคนแบบนั้น เราเปลี่ยนที่กันเถอะ ไปทำเรื่องเมื่อกี้ต่อ~”
“ไอ้ตัวแสบ!”
“……”
ท่ามกลางความมัวหมอง เจียงเฉิงได้ยินเสียงหัวเราะเย้ยหยันของไอ้คู่นรกนั้น ความโกรธแค้นในใจก็ลุกโชนขึ้นมา!
ตื่นสิ!
รีบตื่นสิวะ!
เขาจะต้องฆ่าไอ้คู่นรกนั้น ให้ตายทั้งคู่!
เจียงเฉิงตะโกนกรีดร้องอยู่ในใจ แต่กลับทำอะไรไม่ได้นอกจากรับรู้ถึงการถูกดึงให้หลุดจากร่างอย่างชัดเจน...
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน
เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ภาพที่ปรากฏต่อหน้า กลับเป็นหญิงสาวสวยคนหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
คลื่นผมลอนใหญ่สลวยปล่อยสยายอยู่ด้านหลัง ผิวขาวเนียนราวกับไขมันแกะ
จมูกเรียวเล็ก ริมฝีปากแดงเซ็กซี่ และมีดวงตาแบบตาหงส์ที่ดูมีเสน่ห์โดยกำเนิด ถึงแม้จะไม่ได้ทำอะไรเลย ก็แผ่ความเย้ายวนใจออกมาจากภายในกระดูก
เจียงเฉิงหยุดหายใจไปชั่วขณะ กลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว
สายตากวาดลงไปด้านล่าง นั่นคือขาขาวยาวเรียวคู่หนึ่ง อาบแสงแดดในตอนนี้ ราวกับถูกเคลือบด้วยรัศมีบาง ๆ สวยงามจนแทบหายใจไม่ออก...
เดี๋ยวนะ!
เสื้อผ้าของเธอหายไปไหน!!!