หลังพูดจบ ไช่หมิงกั๋วก็ออกจากห้องของไช่จิ้นไป
ไช่จิ้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไปเล่นชูธงกับหวังเสี่ยวลี่และคนอื่น ๆ อยู่พักหนึ่ง
ระหว่างนั้นเขาก็ได้รู้จักเฉาเหมิงเหมิงคร่าว ๆ
เฉาเหมิงเหมิงรู้แค่ว่าลูกพี่ลูกน้องคนนี้เก่งมาก เขารับช่วงโรงกลั่นเหล้าในหมู่บ้าน แล้วใช้เวลาเพียงปีเดียวก็จัดการโรงกลั่นให้กลายเป็นกิจการที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ
ได้ยินว่าโรงกลั่นมีทรัพย์สินมูลค่ากว่าหลายสิบล้านแล้ว
เธอจึงชื่นชมเขามาก จะไปรู้ได้อย่างไรว่าลูกพี่ลูกน้องคนนี้มีอะไรมากกว่าโรงกลั่นเหล้าเต้าฮวาแค่ไหน
สิ่งที่เขาทำเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เด็กวัยเธอจินตนาการไม่ถึงเลย
ไช่จิ้นเองก็ต้องการคนของตัวเองอยู่ข้างกาย
หลังเฉาเหมิงเหมิงเรียนจบ เขาจะพาเธอไปเมืองเซิน
…
ในที่สุดเสิ่นเจี้ยนหนานก็มาถึงอำเภอหยวนหลี่
หลังหาที่พักในโรงแรมได้ เขาก็เห็นหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งตรงเคาน์เตอร์ล็อบบี้ และถูกเนื้อหาในนั้นดึงดูดทันที
ข่าวข้างในเกี่ยวกับเรื่องราวของครอบครัวไช่จิ้น
ข่าวเมื่อสองวันก่อนทำให้ชาวอำเภอหยวนหลี่ให้ความสนใจกันอย่างมาก
หนังสือพิมพ์หลายฉบับจึงวางแผนทำข่าวต่อเนื่องเกี่ยวกับไช่จิ้น หลังได้รับความเห็นชอบจากทางอำเภอแล้ว พวกเขาก็เริ่มรายงานเรื่องของเขาอย่างต่อเนื่อง
เสิ่นเจี้ยนหนานถือหนังสือพิมพ์กลับเข้าห้อง อ่านอย่างละเอียดจบหนึ่งรอบแล้วสูดหายใจลึก
“หมอนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ต้องยอมรับเลยว่าไปอยู่ที่ไหน ที่นั่นก็เหมือนถูกจุดประกายให้สว่างขึ้นมา”
ในห้องยังมีอีกสองคน คนหนึ่งคือเถียนกวานฝู เพื่อนร่วมชั้นเก่าของเขาและผู้รับผิดชอบสายการบินเจียงหนาน