เกาลูน อาคารซินหม่า ภายในบริษัทหลักทรัพย์เหิงหลง
วันนี้ทุกคนในบริษัทต่างตึงเครียดกันไปหมด แม้แต่พวกที่ปกติชอบอู้งานก็ยังขยันเป็นพิเศษ
เพราะเมื่อเช้านี้เบื้องบนมีคำสั่งลงมาว่า จะมีเจ้าพ่อใหญ่จากฝั่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาที่นี่ ใครก็ตามที่ทำให้เจ้าพ่อใหญ่ไม่พอใจ
ไม่ว่าจะดำรงตำแหน่งอะไร หรือมีภูมิหลังแบบไหน ก็จะถูกไล่ออกทั้งนั้น
คณะของเจ้าพ่อใหญ่มีจำนวนมาก ด้านหลังมีคนถือกระเป๋าหนังสีดำตามมาสิบกว่าคน
พวกเขาไม่ได้เดินดูทั่วบริษัท แต่มาถึงก็ตรงเข้าไปในห้องทำงานของเส้าจงหัว ผู้รับผิดชอบของบริษัททันที
ไม่นานนัก ก็มีเจ้าพ่ออีกคนที่พวกเขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนมาถึง
จากนั้นประตูห้องประชุมก็ปิดสนิท ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขากำลังคุยอะไรกันอยู่ข้างใน
แต่มีคนอาศัยจังหวะยกน้ำเข้าไปเห็นภาพด้านใน
เส้าจงหัว ผู้รับผิดชอบที่ปกติวางท่าหยิ่งผยอง กำลังก้มหน้าอยู่ต่อหน้าเจ้าพ่อใหญ่จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ราวกับกำลังถูกอบรมอะไรบางอย่าง
ด้วยเหตุนี้ บรรยากาศในสำนักงานตลอดช่วงเช้าจึงอึมครึมไปหมด
เจ้าพ่อใหญ่มีใบหน้าเหลี่ยม ผิวคล้ำแบบคนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สวมแว่นตา
แววตาคมกริบราวกับเหยี่ยวของเขาแผ่ประกายบาดลึกเป็นระยะ เส้าจงหัวที่นั่งอยู่ด้านข้างเหงื่อเย็นไหลไม่หยุด
อีกด้านหนึ่งคือเผิงเจี้ยนตง แต่เขากลับดูสบาย ๆ
หลังจากพูดคุยกันมาตลอดช่วงเช้า เจ้าพ่อใหญ่ก็เอนหลังพิงพนักอย่างเกียจคร้าน มือถือประคำเส้นหนึ่ง พลางเอ่ยว่า “รอต่อไปไม่ได้แล้ว”