ตอนนี้จี้หยวนเองก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วเหมือนกัน
เขาคิดว่าไช่จิ้นคงจะพูดเรื่องนี้ทันทีหลังจากได้พบกับผู้นำของอีกฝ่าย
แต่กลายเป็นว่าทั้งคู่เอาแต่คุยเรื่องธุรกิจกันเสียอย่างนั้น
จี้หยวนปลอบว่า “ไม่ต้องห่วง นิสัยของพี่จิ้นฉันรู้ดี”
“อีกอย่าง คนพวกนั้นจะมารื้อกำแพงบ้านเรา พี่จิ้นไม่มีทางยอมให้รื้อหรอก”
ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ตรงประตู จู่ ๆ ก็มีเสียงเครื่องจักรคำรามดังมาจากถนนดินด้านนอก พร้อมกับฝุ่นสีเหลืองฟุ้งตลบเป็นทาง
ท่ามกลางฝุ่นเหล่านั้น ปรากฏเป็นรถขุดมากกว่าสิบคัน รวมถึงรถดันดินด้วย
ไม่กี่นาทีต่อมา รถขุดกว่าสิบคันก็เข้ามาขวางประตูทางเข้าหมู่บ้านจัดสรร
ยังดีว่าตรงหน้าประตูมีรถบรรทุกดินแบบกระบะเทที่ใช้ขนขยะจากการก่อสร้างกำลังจะออกไปพอดี ไม่อย่างนั้นรถขุดพวกนี้คงบุกเข้าไปในหมู่บ้านแล้ว
รถขุดกว่าสิบคันยกขบวนมาขนาดนี้ พนักงานทั่วทั้งหมู่บ้านจัดสรรต่างตื่นตัวราวกับเผชิญศึกใหญ่
หลิวไฉ่เลี่ยงที่กำลังคุยกับไช่จิ้นอยู่ด้านในก็พลอยได้ยินเสียงด้วย
เขาพูดกับไช่จิ้นอย่างเกรงใจเล็กน้อยว่า “คุณไช่ ผมขอออกไปจัดการธุระสักหน่อย”
“คุณรออยู่ที่นี่นะ”
ไช่จิ้นยิ้ม “ได้ ไปเถอะ”
หลิวไฉ่เลี่ยงกล่าวขอโทษอีกครั้งก่อนรีบร้อนออกไป
พนักงานในสำนักงานขายบ้านก็พากันวิ่งออกไปด้วย
ไม่นานจี้หยวนก็เดินกลับเข้ามาจากด้านนอก
เขามองไช่จิ้นที่ยังคงสงบนิ่งแล้วพูดว่า “พี่จิ้น ดูเหมือนจะเป็นพวกผู้หญิงน่ารำคาญกลุ่มนั้นอีกแล้ว”
“เราออกไปดูหน่อยไหม?”
ไช่จิ้นยิ้ม “ออกไปทำไม คุณหลิวบอกแล้วว่าเขาจัดการได้”