หลิวชิ่งเหวินคงนึกไม่ถึงเลยว่า ผู้หญิงที่เพิ่งคบหากันอย่างเร่าร้อนมาหลายวัน เวลานี้กลับนอนเปลือยอยู่บนเตียงของเพื่อนสนิทเขา
แถมห้องของเขาก็อยู่ติดกันนี่เอง
หลังจากไช่จิ้นตวาดใส่ สยงตันกลับไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วนอะไรนัก
เธอเปิดผ้าห่มออกทันที “เอาสิ นายไม่ชอบหรือไง?”
“ฉันอุตส่าห์เอามายื่นให้ถึงปากแล้วนะ”
ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์เย้ายวนชวนให้ลุ่มหลงเป็นพิเศษ ตั้งแต่มาจงไห่ เธอหมายตาผู้ชายคนไหน แทบไม่มีใครหนีรอด
ยิ่งในปี 1992 ผู้หญิงที่กล้าได้กล้าเสียถึงขนาดนี้มีน้อยมาก ผู้ชายจึงตกหลุมพรางได้ง่าย
ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นผู้หญิงคนนี้ ไช่จิ้นก็รู้แล้วว่าเธอไม่ใช่คนที่หลิวชิ่งเหวินจะรับมือไหว
ใครจะเล่นงานใครก็ยังไม่แน่
จงไห่เป็นแค่จุดแวะพักสำหรับซื้อขายใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้น เขาไม่อยากสร้างปัญหากับใครที่นี่
เขาหยิบชุดนอนกับเสื้อผ้าชั้นในของเธอที่กองอยู่บนพื้นโยนให้
“รีบใส่เสื้อผ้า แล้วกลับไปห้องเพื่อนฉัน เรื่องคืนนี้ฉันจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”
“ทำไม? นายไม่ชอบฉันเหรอ?”
สยงตันยิ่งได้ใจ เธอนอนอยู่บนเตียงในท่าทางยั่วยวนไช่จิ้นสุด ๆ
ไช่จิ้นเดินไปเปิดประตู มองเธอแล้วพูดว่า “ภายในหนึ่งนาทีใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วไสหัวไปซะ ไม่งั้นฉันจะเรียกเพื่อนมาดูว่าเธอกำลังทำอะไร”
“นายมันบ้าไปแล้ว! ยังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่าเนี่ย!”