ไช่จิ้นไม่ได้ถือสาพนักงานขายตัวเล็ก ๆ คนนั้น
หลังจากเธอเดินไปแล้ว เขาก็โทรหาเฝิงฮ่าวตง
ก่อนหน้านี้ไช่จิ้นคิดอยากทำธุรกิจรถยนต์ เฝิงฮ่าวตงจึงช่วยต่อสายให้เขาได้รู้จักกับทางเบนซ์
ตอนแรกเป็นเหล่าเหอที่ติดต่อเรื่องนี้ แต่เหล่าเหอเดินทางไปรัสเซียแล้ว
ตอนนี้ทางเขตหลงกั่งได้ที่ดินมาหลายร้อยหมู่แล้ว เมื่อได้สถานที่แน่นอน ก็อยากจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยโดยเร็ว
ดังนั้นเรื่องนี้จึงเป็นสิ่งที่เขาวางแผนไว้ตั้งแต่ก่อนมาแล้ว
พอดีว่าตอนเพิ่งมาถึง เขาเห็นข่าวของเหมยเซ่อฟูอยู่ในหนังสือพิมพ์ด้วย
เขาจึงเป็นฝ่ายมาหาอีกฝ่ายเอง
ตอนนี้เฝิงฮ่าวตงอยู่ทางเหนือของมณฑลส่านซี
ไม่นานก็ส่งเบอร์โทรศัพท์ของเหมยเซ่อฟูให้ไช่จิ้น
ทั้งสองคุยกันทางโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่งก่อนวางสาย
ไช่จิ้นโทรหาเหมยเซ่อฟูต่อทันที
ชาวต่างชาติที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อนคนนี้พอรู้ว่าไช่จิ้นเป็นฝ่ายติดต่อมา ก็พูดจาสุภาพมาก
แน่นอนว่าเรื่องนี้ส่วนใหญ่เป็นเพราะเฝิงฮ่าวตงเป็นคนแนะนำ
พอรู้ว่าไช่จิ้นอยู่ในงานแสดงสินค้า บังเอิญว่าเหมยเซ่อฟูก็กำลังเดินทางมาที่งานพอดี ทั้งคู่จึงนัดกันให้ไช่จิ้นรออีกสักพัก
หลังวางสายกับเหมยเซ่อฟู ไช่จิ้นก็ไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินดูรถทีละคันตามบูธต่าง ๆ
บางครั้งเขาก็เข้าไปนั่งลองดู
คนเยอะมาก กว่าจะมีพนักงานขายคนหนึ่งสังเกตเห็นเขาก็ใช้เวลานาน
เธอกำลังจะเดินเข้าไปอธิบายสินค้า
แต่สาวที่เพิ่งให้บริการไช่จิ้นดึงเธอไว้เสียก่อน “พอเถอะ อย่าเสียเวลาเลย เขาไม่ได้มาซื้อรถหรอก”