“เขาอยู่ที่นี่เหรอ?”
เติ้งเทาสมองตาค้าง สัญชาตญาณแรกคือหันไปมองรอบ ๆ
งานนี้ขายหน้าหนักแน่ ไช่จิ้นจะยังทำดีกับเขาอีกหรือ?
กวาดตามองไปรอบหนึ่ง ก็เห็นไช่ฟางกับไช่เซียนซานนั่งอยู่ตรงมุมด้านข้างจริง ๆ
แต่ไม่เห็นไช่จิ้น
พนักงานสาวอธิบายว่า “อ๋อ เมื่อกี้เจ้านายของพวกเรากลับมาแล้วค่ะ เถ้าแก่ไช่กับเจ้านายของพวกเราไปดูบ้านที่เขาสนใจน่ะค่ะ”
พนักงานขายเห็นสถานการณ์แล้วก็รีบพูดว่า “พี่ชุย นี่เป็นเรื่องดีจริง ๆ นะคะ”
“เจ้านายของพวกเรากลับมาแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาต้องให้ราคาบ้านเถ้าแก่ไช่ถูกมากแน่ ๆ ฉันว่าพี่อาศัยความสัมพันธ์นี้ตกลงซื้อวันนี้เลยก็ได้ค่ะ”
“โอกาสแบบนี้หาไม่ง่ายนะคะ”
หน้าเติ้งเทาแดงก่ำขึ้นมาทันที
เขาจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อบ้าน?
จะให้เขาบอกพนักงานขายพวกนี้หรือไงว่า ในกระเป๋าเขาเหลือเงินแค่ 2 หยวน เป็นค่าเดินทางกลับบ้าน?
แต่แฟนสาวก็อยู่ที่นี่ พนักงานขายก็จ้องมองอยู่
เขาจะเสียหน้าไม่ได้
เขาเจอไช่ฟางมาหลายครั้งแล้ว รู้ว่าเธอไม่ใช่คนชอบหาเรื่องเหมือนไช่จิ้น
คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ลุกขึ้นพูดว่า “งั้นเหรอ ไม่ต้องรีบร้อนหรอก แต่ฉันขอไปทักทายน้องสาวก่อน”
พูดจบก็เดินไปทางนั้น
แฟนสาวของเขาอับอายจนไม่ขยับเขยื้อน
พนักงานขายสองคนเห็นแล้วก็สงสัย ในใจก็อดบ่นไม่ได้ว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้จักกาลเทศะเอาเสียเลย ถึงยังไม่ได้แต่งงาน แต่ครอบครัวฝ่ายชายอยู่ด้วย อย่างน้อยก็ควรไปทักทายสักหน่อยไม่ใช่หรือ