เดิมทีไช่จิ้นไม่อยากไป แต่เฝิงฮ่าวตงพูดเสียยืดยาวทางโทรศัพท์ สุดท้ายเขาจึงจำต้องรับปาก
หลังจากหลิวซั่นได้คำตอบจากเหล่าเหอแล้ว ช่วงบ่ายก็ไปยื่นใบลาออกจริง ๆ
จากนั้นพวกเขาก็เช่าบ้านข้างนอกแล้วย้ายออกไป
ไช่จิ้นอยู่ในหอพักเพียงลำพัง คิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง ก็รู้ว่าถึงเวลาไปได้แล้ว อยู่ต่อไปก็มีแต่เสียเวลาเปล่า
คืนนี้เขาขี้เกียจไปทำงานกะดึก หัวหน้ากะก็ไม่กล้ามาตาม ตอนนี้ทั้งโรงงานลือกันว่าเขาเป็นคนรักของเฉินนี ไม่มีใครอยากหาเรื่องใส่ตัว
กัวหมิงฮ่าวถูกจับไปแล้ว หมอนี่โง่เกินไป ดันไปเล่นกับลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง จนสุดท้ายพอเรื่องแดงขึ้นมา เหอข่าย ลูกพี่ลูกน้องของเขาก็ยังคิดจะจัดการเขาอีก
…
ย่านอุตสาหกรรมแถบนี้มีสองด้านสุดขั้ว
เพราะมีแรงงานจำนวนมากมารวมตัวกัน ที่นี่จึงมีร้านแผงลอยราคาถูกที่สุด ขณะเดียวกันก็มีเจ้าของกิจการและพ่อค้าเข้าออกไม่น้อย จึงมีสถานที่หรูหราอยู่สองสามแห่งเช่นกัน
ราวหกโมงเย็น เฝิงฮ่าวตงก็มาถึงที่นี่
เขาเข้าไปนั่งในร้านชื่อหอชมวิวแม่น้ำได้ไม่ถึงสองนาที
เหอจื้อจวินกับเฉินเหนียนฮวาก็รีบร้อนมาถึง
ท่าทางราวกับกำลังจะเข้าพบคนที่พวกเขาเคารพนับถือที่สุด
พอเดินเข้าประตูใหญ่ ทั้งคู่ก็เห็นเฝิงฮ่าวตงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง
เขาไว้ผมเสยเรียบ สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นลายดอก ด้านหน้าวางกระเป๋าหนังกับโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่