/> J1 นี่คือเหตุผลที่ไช่จิ้นยังไม่รีบขายใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นต่อ แต่ถ้ามีเวลาว่างก็จะแวะมาหาไช่เหว่ยเฉียงอยู่เสมอ
สายสัมพันธ์สำคัญกว่าความพยายามเสมอ
ช่วงหลายปีมานี้พี่ชายคนนี้ทำธุรกิจตลาดมืด คนที่เขาติดต่อด้วยล้วนเป็นมหาเศรษฐีและเจ้าถิ่นทรงอิทธิพลจากทั่วทุกแห่ง
รู้จักคนพวกนี้ไว้ให้มาก คุยกันบ่อย ๆ บางทีแค่รวบรวมทรัพยากรเข้าด้วยกัน ธุรกิจก็อาจเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ
จากนั้นทั้งคู่ก็แลกเบอร์โทรศัพท์กัน
ก่อนกลับ ไช่จิ้นแวะไปถามพนักงานต้อนรับเป็นพิเศษ ตอนนี้ราคาใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นรับซื้อกันที่ 2,800 แล้ว
แต่ไช่จิ้นก็ยังไม่ยอมขาย
ตอนกลับถึงโรงแรมรับรองก็หกโมงกว่าแล้ว
ไช่จิ้นเข้าไปดูในห้อง แล้วก็พบว่าหีบถูกงัดจริง ๆ
เขาจึงรีบไปที่ห้องของพวกโหวจื่อ
ข้างในรกเละเทะ แม้แต่ชุดชั้นในของสยงตันก็ยังถูกทิ้งกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้น
เห็นได้ชัดว่าพวกเขารีบร้อนออกไปมาก
เขาเริ่มรู้สึกไม่ดี รีบวิ่งไปที่เคาน์เตอร์ต้อนรับของโรงแรม
พอถามได้ความ เขาก็ลนลานขึ้นมาทันที
พนักงานต้อนรับบอกว่ามีคนพาเพื่อนของเขาไป แถมยังทิ้งที่อยู่ให้เขาตามไปจัดการ
เขากวาดตามองชื่อกับที่อยู่ เป็นร้านคาราโอเกะที่อยู่ไม่ไกลจากแถวนี้
ชื่อที่ทิ้งไว้คือ “ไอ้หัวโล้น”
พนักงานต้อนรับพูดจบก็ทำท่าหวาดระแวง หันไปมองด้านนอกอย่างระวัง ก่อนบอกว่า “เถ้าแก่ ผมว่าคุณควรแจ้งตำรวจนะครับ”
“ไอ้หัวโล้นเป็นนักเลงเก่าที่ขึ้นชื่อแถวนี้ ทำธุรกิจสถานบันเทิงกลางคืน”