“โอกาสอะไร?”
กัวหรูเฟิ่งมองเธออย่างสงสัย
ใบหน้าแก่ชราของป้าหวังฉายแววเจ้าเล่ห์น่ารังเกียจ
หญิงแก่คนนี้ไม่ใช่คนดีอะไร
สมัยสาว ๆ เคยทำเรื่องค้าผู้คน ต่อมาพอทางการกวาดล้างอย่างหนักก็หนีกลับมา
เพราะกลัวเรื่องจะบานปลาย สุดท้ายจึงไม่กลับไปทำมาหากินแบบนั้นอีก แล้วหาผู้ชายในหมู่บ้านเตาหัวแต่งงานด้วย
ธาตุแท้เป็นคนเลวที่ชอบยุแยงคนอื่น ลับหลังเธอคอยยุให้ครอบครัวในหมู่บ้านเตาหัวแตกแยกอยู่เสมอ
เธอทำครอบครัวแตกสลายไปหลายบ้าน จนภรรยาหนีไปหมด
ท้ายที่สุดพอไปเจอผู้ชายอารมณ์ร้อนที่ไม่ยอมคน เขาบุกถึงบ้านแล้วลงมือซ้อมเธอไปครั้งหนึ่ง เธอถึงอยู่ในหมู่บ้านเตาหัวต่อไม่ไหว จึงย้ายเข้าเมืองอำเภอ
ตอนนั้นหลังจากกัวหรูเฟิ่งหนีไป ไช่หมิงกั๋วก็เคยไปด่าเธอถึงบ้าน เธอจึงผูกใจเจ็บมาตลอด
ตอนนี้ครอบครัวไช่หมิงกั๋วไปได้สวย เธอก็ยิ่งทนดูไม่ได้
เธอจึงขยับไปกระซิบข้างหูกัวหรูเฟิ่งว่า “ตอนนี้คนทั้งอำเภอหยวนหลี่กำลังจับตาดูโรงกลั่นเหล้าต้าวเซียงกันอยู่ไม่ใช่เหรอ?”
“เธอก็ไปก่อเรื่องที่นั่น ให้คนทั้งอำเภอ รวมถึงชาวต่างชาติรู้กันทั่วว่าไช่จิ้น เจ้าของโรงกลั่นเหล้า เป็นลูกอกตัญญู ไม่สนใจความเป็นความตายของแม่ตัวเอง”
“โดนกดดันขนาดนั้นแล้ว ไช่จิ้นจะไม่ยอมทำตามเงื่อนไขของเธอแต่โดยดีหรือไง?”
พอกัวหรูเฟิ่งได้ฟัง แววตาก็เป็นประกายขึ้นมา “จริงด้วย ทำไมฉันถึงนึกไม่ถึงนะ?”
“พ่อลูกคู่นั้นไม่ใช่กลัวฟ้ากลัวดินที่ไหนกันนี่ ยังไงก็ต้องเหลือหน้าตาไว้บ้างในอำเภอหยวนหลี่สิ”