(โลกคู่ขนาน: หัวเซี่ย!)
(นิยายเรื่องนี้เน้นธุรกิจสายสุจริต + เคารพกฎหมาย + ต่อต้านสังคมมืด + ไม่ยอมเป็นคนขี้แพ้ + มันส์สุดๆ ไปเลย)
...
ซงเจียง, โซนเหนือ, หน้ามหาวิทยาลัยอาชีวะ
ชายหนุ่มผมเหลืองนั่งอยู่บนก้อนหิน สายตามองล่องลอย นักศึกษาที่เดินผ่านไปมาสองฝั่งต่างหลบเลี่ยง ไม่กล้าเข้าใกล้และดูหวาดกลัวเล็กน้อย ชายหนุ่มผมเหลืองไม่สนใจ จ้องมองภาพสะท้อนจากหน้าจอมือถือที่ดับสนิท:
อ่อนเยาว์!
ผมเหลือง!
ตาข้างเดียว... ไม่สิ ปกปิดด้วยหน้าม้าที่บังตาซ้ายไว้
ตัวเองนี่มัน... เกิดใหม่แล้ว!
ในที่สุดฉินเจียงก็แน่ใจว่าตัวเองเกิดใหม่ และกลับมาที่ปี 2010 โดยตรง!
จากนั้นเขาก็เงยหน้ามองป้ายมหาวิทยาลัย:
[มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีอาชีวศึกษาซงเจียง]อืม! ถึงจะเรียกว่ามหาวิทยาลัย แต่จริงๆ แล้วก็แค่วิทยาลัยอาชีวะธรรมดาๆ เท่านั้นแหละ
บ้าเอ้ย!
เกิดใหม่ทั้งที ใครจะไปเรียนอาชีวะอีก!
"ดูจากช่วงเวลานี้ ก็ควรจะสอบตก แล้วมาจากเมืองเล็กๆ เพื่อเรียนอาชีวะที่ซงเฉิง เริ่มต้นชีวิตที่ผันผวนและลำบากที่นี่"
ชาตินี้:
เขาลุกขึ้นมาที่นี่ เติบโตเป็นใหญ่โตมีชื่อเสียง เออ! ตอนจบก็ดี... แต่ต้องมานั่งร้องไห้ในคุก
หลังจากออกมา พี่น้องก็ตายบ้าง พิการบ้าง เศร้าซึม หดหู่ เสียใจ ทำให้ฉินเจียงบริจาคทรัพย์สินทั้งหมดให้สถานสงเคราะห์ ก่อนจะจบชีวิตอย่างเศร้าหมอง ไม่ได้ตายดี
"ไม่ได้!" ฉินเจียงส่ายหน้าอย่างมั่นคง: "เส้นทางเดิมเมื่อชาติก่อนเด็ดขาดไม่ไปอีก เสพติดสังคมมืดไม่มีอนาคต! ต่อให้ชาติก่อนจะโตใหญ่โต มีธุรกิจมากมาย สุดท้ายก็ไม่พ้นชะตากรรมอันน่าเวทนา หนีไม่พ้นการลงทัณฑ์"
"ชาตินี้จะไม่ทำผิดซ้ำอีก!"
ในขณะที่ฉินเจียงกำลังคิดอยู่นั้น
กริ๊งกริ๊ง...
คนสามสิบสี่สิบคนพุ่งเข้ามา คนเหล่านี้กระจายกันเป็นกลุ่ม สีผมจัดจ้าน ดูแล้วไม่ใช่คนดีแน่ สองคนที่นำหน้าไปมีลักษณะเด่นชัด
ทางซ้ายเป็นชายร่างยักษ์ สูงเกินเมตรกว่า รูปร่างกำยำ ผมสั้นเกรียน ให้ความรู้สึกกดดันอย่างมาก
ทางขวาเป็นชายหนุ่มหน้าตาสะอาด ผมยาวรวบเป็นเปียเล็กๆ ถือพัดในมือแกว่งไปมาอย่างเจ้าชู้
เมื่อเห็นกลุ่มคนนี้ ทุกคนก็รีบหลีกทาง กลัวราวกับเสือ และก็มีพวกนักเลงหัวไม้บางคนเดินเข้าไปทักทายหัวหน้าทั้งสอง: "พี่ซื่อจิ่ว!" "พี่เจิ้ง!"
ไม่นาน
กลุ่มคนก็เดินมาถึงหน้าฉินเจียง
ชายร่างใหญ่เหมือนหอเหล็กปรบมือ คนด้านหลังหลายสิบคนก็เงียบเสียง ชายผมเปียหุบพัด: "เรียก!"
"พี่ใหญ่!"
"พี่ฉิน!"
"พี่เจียง!"
"..."
ชั่วขณะหนึ่งเรียกกันไปต่างๆ นานา
ชายหนุ่มผมเปียดุ: "เมื่อกี้บอกพวกนายยังไง ให้เป็นระเบียบ! ต่อไปเรียกทุกคนว่าพี่เจียง!"
"พี่เจียง!" พร้อมกันหลายสิบเสียง!
ครั้งนี้ค่อนข้างเป็นระเบียบ
ชายหนุ่มผมเปียพูดกับฉินเจียง: "พี่เจียง คนเหล่านี้คัดมาจากหลายที่ ล้วนกล้าสู้กล้าชน เป็นเด็กดีที่ควรฝึกฝนเป็นพิเศษ พวกเขามีลูกน้องใต้บังคับบัญชาไม่น้อย เรียกเสียงเดียวก็ได้คนเป็นร้อยเป็นพัน"
"รวมพลเสร็จก็ตั้งหลักที่ถนนเสวียหยวนให้มั่นคง แล้วค่อยขยายไปนอกมหาวิทยาลัย หาโรงอินเทอร์เน็ต, ธุรกิจคาราโอเกะ..."
"ทำใหญ่ทำโต สร้างความสำเร็จไปด้วยกัน!"
ฟังชายหนุ่มผมเปียพูดไม่หยุด ฉินเจียงปวดหัวไปหมด ไอ้เพื่อนเอ๊ย:
ทำใหญ่ทำโต สุดท้ายได้เข้าคุก!
สร้างความสำเร็จ พี่น้องตายหมด!
"อาเจิ้ง!"
อาจิ้ง! ชื่อจริงจูเจิ้ง! คนที่ร่วมสู้กับเขาตั้งแต่แรกในชาติก่อน เป็นเหมือนมันสมองของทีม นิสัยอิสระเสรี มีฉายาว่าจูกั๋วเจิ้ง: ฉลาดมาก พูดได้เลยว่าชาติก่อนที่ฉินเจียงจะก้าวขึ้นมาได้เร็วขนาดนี้ ก็เพราะเขาช่วยไว้มาก แต่ในเหตุการณ์นองเลือด... ตายอย่างอนาถ
"พี่เจียง!" จูเจิ้งมองฉินเจียงด้วยสีหน้าสงสัยเล็กน้อย: "เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?"
ฉินเจียงไม่ได้ตอบเขา แต่หันไปมองชายหนุ่มร่างยักษ์สูงเมตรกว่าทางซ้าย
ซื่อจิ่ว!
ชื่อจริงเว่ยเปียว เพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันของฉินเจียง นักสู้ฝีมือดีในชาติก่อนและยังเป็นบอดี้การ์ดของฉินเจียง ร่างสูงใหญ่ กำลังมาก เพราะใส่รองเท้าพิเศษเบอร์สี่สิบเก้าจึงได้ฉายาว่า: ซื่อจิ่ว!
ในชาติก่อนก็กลายเป็นคนนอนไม่รู้สึกตัว...
แผละ!
จากนั้นเขาก็มองไปที่คนอื่นๆ
อาถาว! หวังเถา!
ชาติก่อนออกมาก็ได้แต่ขายแพนเค้กไส้ไข่หากิน!
เฟิงเอ้อ... ตายแล้ว!
จ้าวเหล่าซาน... พิการ!
.....
.....
ทีละคนๆ ที่ในชาติก่อนเคยร่วมสู้กับเขา ยอมให้เขาเป็นหัวหน้า ยอมพลีชีพเพื่อเขาโดยไม่เสียดาย แต่สุดท้ายกลับจบชีวิตอย่างน่าเวทนาหรือไม่ก็ตาย พี่น้องเหล่านี้กลับมาปรากฏต่อหน้าอีกครั้ง ทำให้ฉินเจียงรู้สึกหลากหลายอารมณ์ ปั่นป่วนไปหมด
จูเจิ้งมองฉินเจียงด้วยสีหน้าสงสัย แต่ตอนนี้เขากำลังตื่นเต้นดีใจอยู่ จึงไม่ได้สนใจอะไร แล้วพูดต่อ:
"พี่เจียง! หมู่บ้านโวหูโผล่โทรศัพท์มา อยากให้เราส่งคนไปตั้งห้าสิบ คน ยิ่งกว่านั้นเขารีบมาก เพิ่มเงินให้คนละสองร้อย ถือเป็นงานใหญ่! แต่บอกว่าซื่อจิ่วต้องไปให้ได้ คืนนี้เขาจะมารับ พรุ่งนี้เช้าส่งกลับ มีข้าวให้กินด้วย"
"จะให้ผมจัดแจงเลยไหม..."
"ไม่ไป!"
ฉินเจียงตอบปฏิเสธทันทีโดยไม่รอให้จูเจิ้งพูดจบ
"หา..."
จูเจิ้งงงไปเล็กน้อย
ซื่อจิ่วกับคนอื่นๆ ก็แปลกใจเหมือนกัน ไม่เข้าใจว่าทำไมฉินเจียงถึงไม่ไป ต้องรู้ว่าที่นี่คือทำเลใหม่ในโซนเหนือ ถนนเสวียหยวน มีหมู่บ้านอยู่ใกล้ๆ หลายแห่ง
หมู่บ้านเหล่านี้กำลังอยู่ในช่วงเตรียมพัฒนา อีกทั้งมีการแย่งชิงผลประโยชน์ หมู่บ้านกับหมู่บ้านมักจะเกิดการทะเลาะวิวาทกันเป็นประจำ และเพื่อให้ดูมีคนเยอะ จึงมักมาที่ถนนเสวียหยวนเพื่อหานักศึกษาไปเพิ่มจำนวน
ราคาปกติคนละร้อย!
สูงสุดก็แค่หนึ่งร้อยห้าสิบ!
หมู่บ้านโวหูให้สองร้อยแล้วยังเลี้ยงข้าวอีก ถือเป็นราคาที่สูงมาก!
ยิ่งไปกว่านั้นการทะเลาะวิวาทส่วนใหญ่จะไม่ลงมือจริง แค่ด่ากันตะโกนใส่ กำหนดกติกา หาคนกลางมาไกล่เกลี่ย แล้วค่อยจัดสรรผลประโยชน์กันใหม่
"พี่เจียง!" จูเจิ้งพูด: "รวมแล้วเกือบหมื่นเงิน แบบนี้นานๆ ถึงจะมีสักครั้ง..."
สีหน้าฉินเจียงมุ่งมั่น
หมู่บ้านโวหู!
สู้กับหมู่บ้านอื่น ค่าตัวคนละสองร้อย!
ความทรงจำของเขาฟื้นคืนมาอย่างสมบูรณ์ ชาติก่อนเขาเคยพาคนไปเอง เกิดการต่อสู้ด้วยอาวุธขึ้นจริงๆ แม้จะไม่มีใครบาดเจ็บ แต่เพราะเรื่องใหญ่เกินไปจึงดึงดูดเจ้าหน้าที่ตำรวจ ถูกควบคุมตัวสิบห้าวัน และเพราะประวัติอาชญากรรมนี้เองที่ทำให้ฉินเจียงก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ ชาตินี้เขาตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ทำผิดซ้ำ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องไม่ล้มตั้งแต่เริ่ม
เกิดใหม่ทั้งที ใครจะไปหาเงินด้วยการสู้รายังไง!
"การต่อสู้ครั้งนี้ไม่เข้าร่วม อาเจิ้ง นายโทรกลับไปปฏิเสธหมู่บ้านโวหูเลย จะเพิ่มเงินยังไงก็ไม่ไป"
"ได้!" ถึงแม้จูเจิ้งจะไม่เข้าใจว่าทำไมฉินเจียงถึงตัดสินใจแบบนี้ แต่เมื่อเขาเลือกให้ฉินเจียงเป็นพี่ใหญ่แล้ว ก็จะไว้ใจอย่างไม่มีเงื่อนไข ยังไงการต่อสู้แบบนี้ก็ไม่ได้มีแค่ครั้งเดียว
ในตอนนี้ ฉินเจียงมองพี่น้องหลายสิบคนที่จ้องเขาด้วยสายตาที่อบอุ่น ความกระตือรือร้นที่ไม่มีเงื่อนไขนั้น ทำให้เขาต้องล้มแผนทั้งหมดที่เพิ่งตัดสินใจลง
อะไรจะกลับไปอ่านหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัย!
อะไรจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข!
อะไรจะอยู่อย่างสงบไม่สร้างเรื่อง!
ทั้งหมดนั้น...ไม่เอาแล้ว...
เขาฉินเจียงจะหนีไปคนเดียวได้ แต่พี่น้องที่ร่วมตายร่วมเป็นกับเขาในชาติก่อนจะทำยังไง? ปล่อยให้พวกเขาจมปลักกับสังคมมืด เข้าคุกไปร้องไห้ แล้วการเกิดใหม่ของตัวเองจะมีความหมายอะไร...
ปัง!
ฉินเจียงกำหมัดแน่น: "ในเมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง ก็ต้องพาพี่น้องพลิกชะตาชีวิต... ก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง!"
———
นักเขียนมือใหม่เริ่มเรื่องใหม่ ชอบแนวเมืองก็ลองอ่านดูได้ ไม่ชอบก็ไม่ต้องฝืน ขอบคุณครับ!