มู่มู่ตายแล้ว!
นี่คือข้อเท็จจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ สาวน้อยขี้อายคนหนึ่ง ตายลงในวินาทีที่ช่วงคุ้มครองมือใหม่เพิ่งจะสิ้นสุดลง
การได้สัมผัสความตายในระยะประชิดทำให้ไป๋อี้เกิดความรู้สึกบางอย่าง นี่คือโลกแห่งความจริง ไม่ใช่เกม คนตายแล้วก็คือตาย ไม่เหลืออะไรอีกเลย
ส่วนเซี่ยซวี่และหลี่จื่อหัวได้รับแรงกระแทกหนักยิ่งกว่า พวกเขารู้สึกผิดต่อมู่มู่ เพราะมู่มู่เป็นสมาชิกที่เข้าร่วมทีมต่อจากพวกเขาสองคนเท่านั้น
ถึงแม้จะมาถึงแดนหมอกได้เพียงไม่กี่วัน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพวกเขาได้สร้างมิตรภาพอันแน่นแฟ้นต่อกันไว้แล้ว
"พี่หมา พี่ว่า ผมปกป้องพวกเธอดีเกินไปรึเปล่า"
เซี่ยซวี่เอ่ยปากด้วยความขมขื่น
"ใช่"
ไป๋อี้พยักหน้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย:
"ไม่ใช่แค่มู่มู่ ในความเห็นของฉัน หวังจื่ออี้ จางเจิ้น เว่ยเฟิน รวมถึงพวกนายสองคน ล้วนขาดความเกรงกลัวต่อแดนหมอก ขาดความรู้สึกถึงวิกฤต
พรสวรรค์ของพวกนายทำให้ช่วงมือใหม่ราบรื่นเกินไป และตอนนี้พรสวรรค์ของเซี่ยซวี่เริ่มใช้อย่างอิสระไม่ได้แล้ว จุดอ่อนที่ว่าความไม่ระมัดระวังของพวกนายก็เลยเผยออกมาให้เห็นหมด"
เซี่ยซวี่ขอบตาคลอแดง:"คนในมู้มองไม่เห็น คนนอกมองกระจ่าง
พี่หมาพูดถูก พวกเราต้องรุกเข้าหาอันตราย แล้วเอาตัวรอดให้ได้ ไม่อย่างนั้นซักวันหนึ่ง พวกเราคงตายกันหมดในแดนหมอกประหลาดนี้แน่นอน"
เขาหันหลังกลับ ไม่กล้ามองมารต่างถิ่นที่ดิ้นไปมาอยู่ในสมองของมู่มู่บนหน้าจออีกต่อไป
"พูดจาลึกเกินตัว พี่หมา ขอบคุณที่พูดเรื่องพวกนี้กับพวกเรา ขอรบกวนช่วยให้มู่มู่หลุดพ้นด้วยเถอะ เรื่องของเธอ ผมจะไปเล่าในกลุ่มเอง"
