“ตึก... ตึก... ตึก...”
เสียงเครื่องยนต์ดีเซลดังกระหึ่มมาจากตัวรถ ทุ้มต่ำและทรงพลัง
บรรดาผู้นำในเขตชมการทดสอบต่างเบิกตาเป็นประกาย
สะดวกขนาดนี้เชียวหรือ?
แค่กดปุ่ม รถก็สตาร์ตติดแล้วหรือ?
“มาตรวัดปกติ!”
“แรงดันน้ำมันหล่อลื่นปกติ!”
“อุณหภูมิน้ำหล่อเย็นปกติ!”
เสียงรายงานดังตามกันมา
หลี่เจี้ยนหัวพยักหน้าให้คนขับ
“ออกตัวได้”
เหล่าซุน คนขับรถ ค่อย ๆ ดันคันบังคับไปข้างหน้า
เสียงเครื่องยนต์ดีเซลดังกระหึ่มขึ้นทันที ล้อรถเริ่มหมุนช้า ๆ
รถจักรดีเซลลากตู้เปล่า 5 ตู้ ค่อย ๆ เคลื่อนออกจากรางเตรียมรถ
มันไม่ได้ส่งเสียง “กึงกัง กึงกัง” ตอนออกตัวเหมือนรถจักรไอน้ำ แต่กลับเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างนุ่มนวล ราวกับมังกรยักษ์ที่เพิ่งตื่น ความเร็วยังเพิ่มขึ้นเร็วกว่ารถจักรไอน้ำมาก
ในเขตชมการทดสอบ มีคนอดกระซิบวิจารณ์ไม่ได้
“เร็วจริง ๆ”
“ใช่ ดูแล้วก็นุ่มนวลกว่ารถจักรไอน้ำเยอะเลย”
รถจักรดีเซลแล่นเข้าสู่ทางวนภายในโรงงาน ความเร็วเพิ่มจาก 10 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเป็น 20 แล้วก็ 30
ในห้องคนขับ เหล่าซุนกำคันบังคับไว้ ฝ่ามือชื้นเหงื่อเล็กน้อย แม้เขาจะตั้งใจเต็มที่ แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนทุกอย่างไม่จริง
เอาเข้าจริง ตอนนี้เขายังมึนงงอยู่บ้าง เมื่อวานเพิ่งได้รับแจ้งกะทันหันให้มาทดลองขับ ได้ยินว่าจะมีผู้ใหญ่หลายคนมาดู เขานึกว่าจะเป็นรถจักรไอน้ำรุ่นปรับปรุงแบบเดียวกับที่เหล่าโจวเคยทดลองขับคราวก่อน แต่พอมาถึงหน้างานกลับยืนตะลึงไปเลย
เขาขับรถจักรไอน้ำบนทางรถไฟมานานกว่า 20 ปี ตั้งแต่รถเก่าสมัยแมนจูกัวไปจนถึงรถใหม่หลังสถาปนาประเทศ เขาไม่เคยจับรถจักรไอน้ำแบบไหนมาบ้าง?