เดือนเจ็ดในเมืองหลวง แดดร้อนระอุราวกับไฟ
วันถัดจากการอนุมัติโครงการ 101
ในห้องประชุมเล็กของสถาบันคณิตศาสตร์ มีคนสิบกว่าคนนั่งล้อมโต๊ะยาว
อย่างที่ว่า เรื่องใหญ่ย่อมประชุมกันวงเล็ก วันนี้ไม่มีพิธีรีตองยิ่งใหญ่เหมือนงานประชุมอนุมัติโครงการเมื่อวาน เป็นเพียงคนกลุ่มหนึ่งกับชาหนึ่งกา นั่งล้อมโต๊ะหารือกันเท่านั้น
ทุกคนที่นั่งอยู่ล้วนเข้าร่วมการประชุมเมื่อวาน ทั้งยังเป็นหัวกะทิของแต่ละสาขาในประเทศ และกำลังจะเป็นสมาชิกหลักของสถาบันคอมพิวเตอร์แห่งใหม่
ในกลุ่มนี้มีท่านหัว ซูปู้หยุน และเฉินเจี้ยนกั๋ว สามปรมาจารย์แห่งวงการคณิตศาสตร์หัวกั๋ว
หวังจื้อหย่วน เฉียนมู่เฟย หมิ่นไหน่ต้า หลี่เต๋อหมิง ซุนจ้ง และคนอื่น ๆ ซึ่งเป็นเสาหลักของวงการอิเล็กทรอนิกส์และการสื่อสาร
จ้าวเจียจวิ้น ผู้รับผิดชอบด้านหน่วยความจำแกนแม่เหล็ก
จางหลี่อัน ผู้เชี่ยวชาญด้านการเชื่อมต่อระบบเรดาร์ภายในกองทัพ
และสุดท้ายยังมีหลินหย่วน
กรรมการฟางเห็นว่าควรรีบลงมือขณะที่กระแสกำลังมา จึงให้ทุกคนหารือกันเพื่อวางโครงสร้างบุคลากรคร่าว ๆ ของสถาบันคอมพิวเตอร์ก่อน
ส่วนเรื่องทรัพยากร สถานที่ และการจัดสรรบุคลากรนั้นกรรมการฟางจะรับผิดชอบทั้งหมด เขาจะหาทางจัดการเอง ขอแค่ทุกคนวางโครงสร้างให้เรียบร้อยก่อนก็พอ
……
“เริ่มจากเลือกสถานที่กันก่อน” ศาสตราจารย์หัวยกกระบอกชาขึ้น เป่าฟองบนผิวน้ำชา “สถาบันสื่อสารอยู่ทางตะวันตกของเมือง ส่วนสถาบันคณิตศาสตร์ของเราอยู่ทางเหนือ อยู่ห่างกันเกือบครึ่งเมือง วิ่งไปมาสองฝั่งไม่ค่อยสะดวก”