ผู้จัดการรีบร้อนเดินตามไปอย่างลนลาน
ส่วนซูเจิ่นเยว่มีสีหน้าเย็นชา ก้าวยาว ๆ เข้าไปในไนต์คลับ
เธอเห็นเจียงเฉินนั่งอยู่ตรงมุมในสุดของโซนวีไอพี สวมสูทสีดำทั้งชุดตั้งแต่แวบแรก
ตอนนี้ที่โซนวีไอพี มีสาว ๆ แต่งตัวฉูดฉาดกว่าสิบคนยืนล้อมอยู่ด้านหน้า บิดกายเต้นรำกันอย่างมีจริต
ส่วนสาวสวยหน้าตาดีที่สุดสามสี่คนกำลังออดอ้อนซบอยู่ในอ้อมแขนของเจียงเฉิน
แต่ละคนต่างแย่งกันป้อนผลไม้กับค็อกเทลให้เจียงเฉิน
“อ๊ะ~ พี่ชายดื่มสิ~ อร่อยไหม ฮ่า ๆ ๆ~”
“พี่ชายอยากลองไวน์แดงนำเข้าของน้องไหม~”
“พี่ชาย~ หล่อจังเลย~ คราวหน้าจะมาหาน้องอีกไหม~”
เสียงเรียกพี่ชายดังระงม จนบรรยากาศรอบตัวซูเจิ่นเยว่เย็นยะเยือกลงทันที
เธอจ้องเจียงเฉินที่อยู่บนโซฟาเขม็ง เลือดลมทั่วร่างพุ่งพล่านขึ้นมา รู้สึกว่าหากตอนนี้เจียงเฉินกล้าอ้าปากรับเหล้าเข้าไปแม้แต่คำเดียว
วินาทีถัดมา เธอคงพุ่งเข้าไปฉีกหน้าเขาแน่
โชคดีที่เจียงเฉินสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่ทิ่มแทงแผ่นหลังราวกับมีหนาม
เขาสะดุ้งจนตัวสั่น ไม่ได้ดื่มเหล้า แต่หันกลับไปมองโดยสัญชาตญาณ
ให้ตายสิ ทำไมถึงรู้สึกเหมือนมีลางร้ายอยู่ข้างหลังตลอดเลยนะ…
แต่เขากลับไม่เห็นอะไรเลย
เห็นเพียงพนักงานดูแลลูกค้าของบาร์พาสาว ๆ อีกกลุ่มเดินขึ้นมา
เขาอดถอนหายใจยาว ๆ ไม่ได้ เป็นแค่ความรู้สึกไปเองงั้นเหรอ…?
“ให้พวกเธออยู่ต่อให้หมด!”
เจียงเฉินยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นซูเจิ่นเยว่ยืนอยู่ตรงหน้าโซนของตัวเองแล้ว
เขาอดอุทาน “โห!” ออกมาไม่ได้
ให้ตายสิ พนักงานคนไหนพาเธอขึ้นมากัน สีหน้าบูดบึ้งเหมือนมีใครติดหนี้เธอเป็นล้านเลย
แต่เขาก็อดมองเธอซ้ำอีกครั้งไม่ได้
ทั้งบรรยากาศ ทั้งใบหน้านั่น
บุคลิกและหน้าตาที่ดูเป็นผู้ใหญ่ปนความน่ารัก จับคู่กับดวงตาหางหงส์ที่เต็มไปด้วยโทสะและรูปร่างมีส่วนเว้าส่วนโค้ง แถมยังสวมชุดกี่เพ้าสีดำรัดสะโพกที่งดงามสะกดสายตา
ถึงขั้นสวยกว่าดาราบางคนในชาติก่อนเสียอีก
มีสาวสวยระดับท็อปแบบนี้ ทำไมไม่พามาให้เร็วกว่านี้!
เขารู้สึกว่าเงินที่ก่อนหน้านี้ใช้กับสาว ๆ คนอื่นช่างเสียเปล่าเหลือเกิน
“น้องคนนี้ไม่เลวเลย มานั่งตรงนี้สิ ชื่ออะไรเหรอ?”
เจียงเฉินเผยสายตา “ชื่นชม” ออกมาทันที ก่อนจะตบต้นขาตัวเองเบา ๆ
เขากำลังจะส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายมานั่งบนตัก แต่กลับเหลือบไปเห็นสายตาตกตะลึงที่เต็มไปด้วยความอยากเอาชีวิตรอดของผู้จัดการไนต์คลับกับเสี่ยวซูที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
ไม่ใช่แล้ว…?!
เจียงเฉินกำลังจะพูด มือเล็กขาวผ่องข้างหนึ่งก็เข้าบีบลำคอของเขา
จากนั้นเสียงเย็นยะเยือกจนทำให้เขาขนลุกซู่ก็ดังแผ่ว ๆ ขึ้นข้างหู
“เจียงเฉิน… นี่คือเหตุผลที่นายตัดสายฉันงั้นเหรอ…”
“ใครให้ความกล้านาย หืม?”
“นายก็น่าจะรู้ว่าฉันเกลียดคนโกหกที่สุด…”
ดวงตาของซูเจิ่นเยว่แดงก่ำ น้ำเสียงเย็นเยียบจนชวนให้สันหลังเย็นวาบ
เจียงเฉินรู้สึกได้เพียงความอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก กับกลิ่นหอมที่ลอยมาแตะจมูก…
เขาจ้องใบหน้าสวยจนแทบหยุดหายใจตรงหน้า แล้วก็ยอมแพ้จากใจจริง
วันนี้เขาได้เห็นแล้วว่ายันเดเร่น่ากลัวขนาดไหน ถึงกับตามหาเขาจนเจอได้!
แอบติดเครื่องระบุตำแหน่งไว้กับตัวเขาหรือไง?
ยิ่งไปกว่านั้น จิตสังหารในดวงตาของผู้หญิงตรงหน้าก็เป็นของจริง!
เดี๋ยวนะ? เขาเป็นฝ่ายตามจีบเธอมาตั้งหลายปี ถึงจะไม่มีความดีความชอบ อย่างน้อยก็มีความเหนื่อยยากบ้างไหม!
“ฉัน…”
“นี่! เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย? ถ้าไม่รับแขกก็ไสหัวไปที่อื่นสิ อย่ามารบกวนลูกค้าของเราได้ไหม?”
ขณะที่สมองของเจียงเฉินกำลังแล่นเต็มกำลัง สาวคนหนึ่งก็ทนดูต่อไปไม่ไหว เธอพูดพลางเดินเข้ามาหมายจะห้ามซูเจิ่นเยว่และช่วยปลอบเจียงเฉิน
“พี่ชายไม่เป็นไรใช่ไหม…”
แต่ในวินาทีถัดมา เธอยังพูดคำว่า “ไหม” ไม่ทันจบ
เพล้ง!! เสียงขวดเหล้าแตกดังสนั่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน
หญิงสาวล้มลงข้าง ๆ ด้วยสีหน้าตื่นตะลึง เลือดจากศีรษะผสมกับไวน์แดง ไหลลงมาตามหน้าผาก
ฝ่ามือเปื้อนสีแดงฉาน หญิงสาวกรีดร้องก่อนจะหมดสติไป
ซูเจิ่นเยว่ปล่อยขวดไวน์แดงที่แตกลงกับพื้นโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง จากนั้นก็รับทิชชูเปียกมาเช็ดไวน์แดงบนเรียวนิ้วขาวผ่อง
“แจ้งฝ่ายการเงิน โอนเงินหนึ่งล้านให้เธอเป็นค่าชดเชย”
เจียงเฉินมองจนตาค้าง
ไอ้หนุ่ม นายช่างหาที่ตายเก่งจริง ๆ!
ขวดเหล้าหนึ่งขวดได้ตั้งหนึ่งล้าน เขาเองก็อยากสมัครงานนี้เหมือนกัน
“คิดเหตุผลได้หรือยัง?”
เสียงเย็นยะเยือกประหนึ่งปีศาจของซูเจิ่นเยว่ดังขึ้นอีกครั้ง
“เหตุผล… เหตุผล…”
มุมปากเจียงเฉินกระตุก รีบคิดสิ สมองทึบเอ๊ย!
ให้ตายสิ แสงจันทร์ขาวของเจียงเฮ่าเทียนคนนั้นกลับประเทศมาไม่ใช่หรือไง?
ยัยยันเดเร่นี่ไม่รู้เรื่องเลยหรือไง?
เจียงเฮ่าเทียน รีบพายัยยันเดเร่ของนายไปทีสิ!
เดี๋ยวนะ แสงจันทร์ขาว? คิดออกแล้ว!
“เจิ่นเยว่ ในเมื่อตอนนี้เธอจับได้แล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด ฆ่าฉันเถอะ”
เจียงเฉินพูดด้วยสีหน้าเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก
“นายพูดว่าอะไรนะ?”
ซูเจิ่นเยว่เผยสีหน้าสงสัยจริง ๆ
แต่ในวินาทีถัดมา เธอก็เห็นน้ำตาหยดหนึ่งไหลจากหางตาของเจียงเฉิน…
“เจิ่นเยว่ ที่ผ่านมาฉันรู้มาตลอดว่าเธอไม่ได้ชอบฉัน…”
“ฉันก็รู้ว่าเธอยอดเยี่ยมมาก ส่วนฉันไม่คู่ควรกับเธอ”
“แม้แต่การตามจีบเธอของฉัน ก็เป็นการรบกวนเธออย่างเห็นแก่ตัว”
“เพราะฉะนั้น… ฉันไม่เคยหวังเลยว่าจะได้อยู่กับเธอจริง ๆ”
“ฉันแค่… แค่อยากทำอะไรให้เธอบ้างในยามที่เธอต้องการ หรืออย่างน้อยได้มองเธออีกสักหน่อย… แค่นั้นฉันก็ดีใจแล้ว”
“เพราะฉะนั้น ตอนนี้ดวงตาของเธอก็หายดีแล้ว”
“ฉันคิดว่าตัวเองไม่มีข้ออ้างที่จะไปรบกวนเธออีกต่อไป”
“ถ้าเรื่องนี้ทำให้เธอไม่มีความสุข เธอก็ฆ่าฉันเถอะ… เดิมทีหลังจากเห็นว่าเธอมีความสุข ฉันก็ตั้งใจจะจบทุกอย่างลงเหมือนกัน”
“การตายในมือเธอ อย่างน้อยก็ยังมีความสุขกว่าการสูญเสียคนที่รัก แล้วตายไปอย่างเลื่อนลอยไร้จุดหมาย…”
“เจิ่นเยว่ ขอให้เธอมีความสุข…”
เจียงเฉินพูดจบทั้งที่ดวงตาแดงก่ำและเสียงสะอื้น
เขาราวกับรักเธออย่างศรัทธาและสิ้นหวัง สายตาเต็มไปด้วยความลึกซึ้งที่มองไปยังซูเจิ่นเยว่ ก่อนจะค่อย ๆ กุมมือเธอที่ถือเศษขวดไวน์ไว้ แล้วชี้ปลายขวดเข้าหาหน้าอกตัวเอง
ตอนนี้เขาดูเหมือนสุขุมมั่นคง แต่ความจริงคือกำลังลนลานสุดขีด
หลังจากเขาพูดทุกอย่างจบแล้ว
สีหน้าของซูเจิ่นเยว่ก็หวั่นไหวขึ้นมาจริง ๆ “ฉัน… ฉันไม่เคยบอกให้นายไป แล้วก็ไม่เคยบอกว่านายรบกวนฉัน ทำไมนายถึงคิดแบบนั้น?”
แต่เธอก็ยังคงสงสัย จนกระทั่งได้ยินเสียงเสี่ยวซูดังขึ้นจากด้านหลังด้วยความตื่นเต้น
“คุณหนู! คุณหนู! เมื่อกี้ประธานแจ้งมาว่า คุณชายเจียงเฮ่าเทียนกลับประเทศแล้วค่ะ!”
“เขายังส่งข้อความมา บอกว่าเชิญคุณไปร่วมงานต้อนรับของเขาในอีกสักครู่ด้วยค่ะ!”
เสี่ยวซูมีสีหน้าตื่นเต้น “คุณหนูไม่ได้บอกหรือคะว่า รอคุณชายเฮ่าเทียนกลับมาแล้ว คุณจะฟังคำอธิบายของเขาเกี่ยวกับเรื่องที่ผ่านมา…”
ซูเจิ่นเยว่ชะงักไป
แววตาของเธอมีทั้งความเจ็บปวดและความยินดี เป็นสีหน้าที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง
แต่พอเห็นน้ำตาที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวของเจียงเฉิน เธอก็เข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ เจียงเฮ่าเทียนกลับประเทศแล้ว
ทันทีที่เจียงเฮ่าเทียนกลับมา เจียงเฉินก็จะไปงั้นเหรอ?
ยังพูดอีกว่าจะจบทุกอย่างลง?
“เจียงเฉิน นายรู้เรื่องที่เจียงเฮ่าเทียนกลับประเทศตั้งนานแล้วใช่ไหม?”
ซูเจิ่นเยว่หันมองเจียงเฉินแล้วถามอย่างมั่นใจ
ต้องเป็นแบบนั้นแน่!
เธอว่าแล้วเชียว เจียงเฉินรักเธอมาตลอด จะเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคนกะทันหันได้ยังไง?
ที่แท้… ที่แท้เขารู้เรื่องเจียงเฮ่าเทียนกลับประเทศแล้วงั้นเหรอ…
ในสายตาที่ซูเจิ่นเยว่มองเจียงเฉิน มีความรู้สึกผิดและความซับซ้อนเพิ่มขึ้นมา
เขาคิดว่าเธอชอบแต่เจียงเฮ่าเทียนมาตลอด เลยเลือกถอยออกไปตั้งแต่เนิ่น ๆ งั้นหรือ?
ที่บอกว่าเดิมทีหลังจากเห็นเธอมีความสุข เขาก็ตั้งใจจะจบทุกอย่างลง หมายความว่ายังไง?
ที่บอกว่าการตายในมือเธอยังมีความสุขกว่าการสูญเสียคนที่รัก แล้วตายไปอย่างเลื่อนลอยไร้จุดหมาย หมายความว่ายังไง?
คนบ้าคนนี้! จำเป็นต้องรักเธอถึงขั้นนี้เลยหรือ? ถ้าไม่มีเธอแล้วก็มีชีวิตต่อไปไม่ได้หรือไง?
ถึงกับยอมวิ่งมาเมามายคนเดียวในไนต์คลับ ตั้งใจว่าจะดื่มให้เมาแล้วฆ่าตัวตาย แทนที่จะไปจัดการเจียงเฮ่าเทียน
หรืออย่างน้อยก็ลองพยายามแย่งชิงเธอมาดูล่ะ?
เขายังเลือกเธอด้วย? มาถึงไนต์คลับแล้วก็ยังไม่ลืมเลือกสาวที่หน้าตาคล้ายเธออีก…
เขารักเธอมากขนาดนั้นเลยหรือ?
ถึงกับคิดว่าการตายในมือเธอเป็นความสุข?