หลินไป๋ถูกกระชากจนเซไปเล็กน้อย คิ้วขมวดลงแทบสังเกตไม่เห็น
เจ้าหมูน้อยนี่พูดมากจริง ๆ
เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าพลังของทหารศพตนนี้จะมหาศาลถึงขั้นผลักกายลับแห่งพลังของเขาถอยได้
ดูท่าว่าโลกใบนี้จะมีอะไรไม่ธรรมดาอยู่จริง ๆ
กายลับแห่งพลังเสียเปรียบด้านพละกำลัง หลินไป๋จึงรู้สึกขุ่นใจอยู่บ้าง
เขาขยับความคิด สั่งการกายลับที่อยู่ไกลออกไป
กายลับแห่งพลังที่ถูกซัดถอยยืดตัวตรง คอส่งเสียงกร๊อบดังลั่น
มันมองทหารศพที่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง ดวงตาไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง
ในชั่วขณะที่กรงเล็บแหลมของทหารศพกำลังจะแตะถึงอก มันก็ขยับตัว
ยังคงเป็นหมัดเดิม
เรียบง่ายธรรมดา กระทั่งมองไม่ออกว่าออกแรงไปมากแค่ไหน
แต่เมื่อหมัดนั้นพุ่งออกไป อากาศเบื้องหน้าก็บิดเบี้ยวพร้อมเสียงคร่ำครวญ
“ตูม!”
หมัดปะทะร่างทหารศพเข้าอย่างจัง
คราวนี้ไม่มีการยื้อยุด ไม่มีการถอยหลัง
ร่างทหารศพที่ทนรับการถล่มด้วยวิชาเวทขั้นหกได้ กลับแตกละเอียดราวกับเต้าหู้ที่ถูกค้อนเหล็กทุบ
เริ่มจากอก แล้วร้าวแตกไปทีละส่วน
เพิ่มพลังร้อยเท่า!
โลกพลันเงียบงัน
มือของเฉียนตัวที่กำแขนหลินไป๋ไว้ยังค้างอยู่กลางอากาศ สีหน้าแข็งค้างไปหมด
เขามองพื้นที่ว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย ก่อนจะหันมามองหลินไป๋ที่ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างกาย แล้วอ้าปากค้างช้า ๆ
หมัด...หมัดเดียวหรือ?
ทหารศพขั้นหกที่ทำให้เขาไร้ทางสู้ ไล่ล่าเขามาหลายวัน