เหล่านักบวชเทพหลายคนลุกขึ้นพร้อมกัน
นักบวชเทพผู้ทำหน้าที่ควบคุมพิธียกมือทั้งสองขึ้น พลังวิญญาณพลุ่งพล่านออกมา
“ตัดการจ่ายพลังให้สระศักดิ์สิทธิ์!”
นักบวชเทพอีกสี่คนปลดปล่อยพลังวิญญาณตาม ช่วยกันลงมือ
ทั้งห้องค่อย ๆ มืดลง แสงศักดิ์สิทธิ์ที่หลั่งไหลเข้าสู่สระศักดิ์สิทธิ์ถูกตัดขาด
นักบวชเทพเฒ่าปลดปล่อยพลังวิญญาณออกจากร่าง เฝ้าสังเกตการณ์เงียบ ๆ
แต่ไม่นาน เขาก็ลนลาน
“มันยังคงรวมตัวกันอยู่”
“เรื่องนี้... เรื่องนี้เกินกว่าพวกเราจะแก้ไขได้แล้ว รีบไปเชิญมหาเทพบัญชาการมา!”
“เร็วเข้า!”
นักบวชเทพหนุ่มหมุนตัวพุ่งไปตามระเบียง แต่สะดุดขั้นบันไดหิน
เขาพยุงตัวขึ้นจากผนัง แล้ววิ่งสุดฝีเท้าไปยังจุดสูงสุดของราชสำนักเทพ
......
ปลายระเบียงใต้ดิน มวลคลื่นพลังวิญญาณถาโถมเข้ามา
เสียงฝีเท้าดังหนักขึ้นทุกขณะ
แผ่นหินแตกร้าวไปตลอดทาง เศษหินกลิ้งเลียดพื้นเข้าไปในหมอกน้ำเหนือสระศักดิ์สิทธิ์
เซวียถิงมาถึงแล้ว
หลินไป๋เหลือบมองเผยจ้าวเย่ที่กำลังกระตุกอย่างหนัก ก่อนถอนหายใจอย่างเสียดาย
มาเร็วเกินไปแล้ว
ขอเวลาอีก 30 วินาที...ไม่สิ 10 วินาทีก็พอ!
เขาก็จะอัดเผยจ้าวเย่เจ้าคนไร้ประโยชน์ให้ตายได้แล้ว
แต่...
ไม่ทันแล้ว!
หลินไป๋ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที ตัดสินใจเด็ดขาดระหว่างการฝืนฆ่าเผยจ้าวเย่กับการเลือกวิธีที่ปลอดภัยกว่า และเขาก็เลือกอย่างหลัง
เพียงความคิดวูบผ่าน พลังชักนำจากเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในอกก็ปะทุขึ้นทันที
คลื่นสีขาวพุ่งสูงหลายจั้ง กระแทกเข้ากับกำแพง ละอองน้ำหอบหุ้มแสงศักดิ์สิทธิ์แผ่คลุมเพดาน
กระแสแสงที่เดิมมุ่งไปรวมกันเหนือเผยจ้าวเย่สลายออก กลายเป็นกระแสน้ำวนกลับสามสาย พุ่งไปหาคนทั้งสามในสระตามลำดับ