ขณะที่หลินไป๋กำลังครุ่นคิด เซี่ยชิงถังก็ลืมตาขึ้นกะทันหัน สายตาของเธอเลยผ่านหลินไป๋ไปหยุดอยู่ที่อาหย่าผู้เงียบงันด้านหลัง
“จริง ๆ แล้ว คุณเป็นผู้เหนือมนุษย์อยู่ก่อนแล้วใช่ไหม?”
หลินไป๋ได้สติกลับมา สบตากับเธอแล้วชะงักไปเล็กน้อย
จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้น เผยรอยยิ้มทางธุรกิจที่ได้มาตรฐานอย่างยิ่ง เป็นรอยยิ้มของคนที่ถูกจับได้ แต่ไม่กระอักกระอ่วนและไม่ปฏิเสธ
ที่จริงสองวันที่ผ่านมา เขาก็เคยคิดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน
เป้าหมายของอาหย่าใหญ่เกินไป อีกทั้งต่อจากนี้เขายังจะสร้างผู้รับใช้โลหิตอย่างต่อเนื่อง
พลังแบบนี้ไม่มีทางเก็บงำได้
ในเมื่อซ่อนไม่อยู่ ถ้าอย่างนั้นก็แค่สร้างภาพให้ดูโอ่อ่าไปเลย
ปลอมตัวเป็นเนโครแมนเซอร์ผู้ลึกลับ ที่เล่นกับศพ...ฟังดูเข้าท่าไม่น้อยเลยใช่ไหม?
......
เมื่อเห็นว่าหลินไป๋ไม่ได้ปฏิเสธ
“ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าที่ฉันคาดเดาไว้ไม่ผิด”
เซี่ยชิงถังทรุดนั่งพิงมุมกำแพง ใบหน้าเปรอะเปื้อนเลือดฝืนยิ้มเยาะตัวเองอย่างเย็นชา
“กลเม็ดพรางลมหายใจพิเศษอะไรกัน...คงมีแค่เจ้าหมัดเหล็กโง่นั่นแหละที่เชื่อคำโกหกของคุณ”
หลินไป๋เลิกคิ้ว ปรับท่านั่งให้สบายขึ้น แล้วมองเธออย่างใจเย็น
“ในเมื่อดูออกตั้งนานแล้ว...ตอนนั้นทำไมถึงไม่เปิดโปง?”
ถ้าตอนนั้นเซี่ยชิงถังเปิดโปงเขาต่อหน้าทุกคน ด้วยนิสัยตรงไปตรงมาของหมัดเหล็ก ต่อให้มีภาพลักษณ์ของ “นักปราชญ์” อยู่ในใจสูงส่งแค่ไหน เกรงว่าก็คงพลิกหน้าใส่กันตรงนั้น