ในชั่วขณะนั้น โลกทั้งใบพลันกลายเป็นภาพยนตร์ขาวดำ
กลิ่นหมึกฉุนคลุ้งไปทั่วอากาศ เส้นสายมากมายนับไม่ถ้วนบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่งกลางอากาศ ราวกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังสร้างกรงขังขึ้นมาทีละกรง
[กำลังคำนวณ...]
ตัวอักษรบนกระดาษหนังแกะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างไม่รีบร้อน
[คำตอบ:]
[แผนหนึ่ง: ฝ่าวงล้อมด้วยกำลัง ระเบิดแรงปะทะพลังวิญญาณให้เหนือกว่าลำดับ 7 แล้วถล่มโลกภาพวาดให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ (คุณทำได้ไหม? ไม่ได้)]
[แผนสอง: ยุทธวิธีตัดหัว ก่อนที่เขาจะวาดภาพนี้เสร็จ จงทำลายร่างจริงของเขาเสีย (คุณทำได้ไหม? ไม่ได้)]
[หมายเหตุ: ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณทำทั้งสองอย่างไม่ได้ ไอ้เศษสวะ]
[เพราะงั้น... ขอแนะนำให้ขายเพื่อนร่วมทีมทิ้ง แค่คุณอยู่ห่างจากเด็กผู้หญิงคนนั้นไว้ชั่วคราว คุณก็จะปลอดภัย]
อยู่ห่างจากเสิ่นซูงั้นเหรอ?
หลินไป๋ชะงักไป
คำแนะนำนี้สอดคล้องกับหลักการเอาชีวิตรอดของเขาก็จริง แต่เธออุตส่าห์หวังดีพาเขามาหาของ พอหันหลังปุ๊บเขาก็ขายเธอส่งไปตายเสียแล้ว...
