รอยแยกมิติปิดลงสนั่นหวั่นไหว
แรงกดดันทางวิญญาณอันน่าสะพรึงซึ่งปกคลุมเหนือเมืองหินโลหิตสลายหายไปจนหมดสิ้น
หลินไป๋มองท้องฟ้าที่กลับมาเป็นสีครามอีกครั้ง ก่อนร่างจะร่วงลงอย่างรวดเร็วและลงยืนบนลานกลางเมืองได้อย่างมั่นคง
หมัดเหล็ก เซี่ยชิงถัง กู้ชางหลาน และคนอื่น ๆ รีบเข้ามาล้อมเขาทันที
"หัวหน้า ตาแก่นั่นยอมแล้วหรือ"หมัดเหล็กลูบศีรษะล้านเกลี้ยง สีหน้าเปี่ยมความตื่นเต้น
"แค่ใช้ผลประโยชน์ประคองพวกเขาไว้ชั่วคราวเท่านั้น นครเสรีไม่มีทางยอมให้พวกเราขยายตัวอย่างไร้ขีดจำกัด"
"ปล่อยไว้นานเข้า ไม่ช้าก็เร็วต้องเกิดเรื่อง"
หลินไป๋ส่ายหน้าอย่างจนใจ
......
ห้องประชุมใต้ดินลึกลงไป 20 เมตรจากพื้นเมืองหินโลหิต
หลินไป๋นั่งอยู่ตรงที่นั่งประธาน นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ
เซี่ยชิงถัง หมัดเหล็ก กู้ชางหลาน เสิ่นซู และฉินหยวน นั่งเรียงอยู่คนละฝั่ง
ไม่มีใครพูด ทุกคนต่างรอให้หลินไป๋เปิดปาก
"หวังอวิ๋นเทียนถอยไปแล้ว ทางสภาสูงสุดก็คงไม่ปฏิเสธข้อเสนอของผม ช่วงนี้เมืองหินโลหิตจึงค่อนข้างปลอดภัย"
"แต่เราไม่มีเวลาฉลอง งานที่ต้องทำต่อจากนี้หนักมาก"
หลินไป๋เอียงหน้าไปทางซ้าย
"เหล่ากู้"
"นายคอยดูแลสายการผลิตน้ำยาสืบต้นกำเนิดด้วยตัวเอง"
"นี่คือรากฐานที่ทำให้เมืองหินโลหิตอยู่ร่วมกับนครเสรีได้อย่างสงบ"
"ที่นครเสรียอมกล้ำกลืนยอมรับข้อตกลง ก็เพราะของนี่ช่วยยื้อชีวิตพวกเขาไว้"
"ภายใน 3 วัน ผมต้องเห็นสินค้าล็อตแรกเข้าคลัง ปริมาณการผลิตให้เพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ตามที่ผมเคยรับปากไว้"
กู้ชางหลานกระตุกมุมปาก