หลินไป๋คร้านจะสนใจหนิงเว่ย
ก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่ชื่อหนิงเว่ยคนนี้ช่างพูดช่างจาเหลือเกิน
ถ้าไม่ใช่เพราะกายลับแห่งพลังยังใช้การไม่ได้ชั่วคราว และต้องให้เธอพาเดินทาง เขาคงออกเดินทางเองไปนานแล้ว
เขาหันกลับไปมองทิศทางของเทือกเขาอาทิตย์อัสดงฟ้า
ก่อนจากไป เด็กสาวหงหนานเคยบอกว่าเทือกเขาอาทิตย์อัสดงฟ้าแห่งนี้เป็นขุมทรัพย์
เทือกเขามีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ภายในมีสัตว์ยักษ์สีชาดอยู่ไม่รู้กี่ตัว
เมื่อกลับถึงเมืองเฟยซวี่แล้ว เขาจะเพิ่มระดับนักเล่นแร่แปรธาตุของร่างหลักให้สูงขึ้น จากนั้นคงต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง
หลินไป๋ตัดสินใจเงียบ ๆ ในใจ
ส่วนเหตุผลที่ต้องรีบกลับไปเลื่อนขั้น...
มีอยู่สองข้อ
ข้อแรก การฝืนใช้การเพิ่มพลังพันเท่ากับกายลับแห่งพลังทำให้บาดเจ็บไม่น้อยจริง ๆ
แม้จะไม่ได้สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปทั้งหมด
แต่หากต้องเผชิญหน้ากับศัตรูระดับเดียวกันที่ต่อสู้ดุเดือดจริง ๆ ก็มีโอกาสเกิดปัญหาได้ง่าย
เหตุผลข้อที่สอง...
กายลับแห่งพลังเป็นเพียงหนึ่งในกายลับเก้าขั้วเท่านั้น!
กายลับที่สองของเขาสมควรถูกปลุกให้ตื่นได้แล้ว
......
เมืองเฟยซวี่
หนิงเว่ยหยุดอยู่หน้าหอแปรธาตุที่ดูราวกับสร้างจากหินออบซิเดียน เธอแตะตรานักเรียนของตนลงบนร่องเว้าบนผนังหอแปรธาตุอย่างคล่องแคล่ว
ผนังหินเลื่อนเปิดเป็นประตูอย่างไร้เสียง
“ที่นี่คือโถงแลกเปลี่ยน ทั้งแลกแต้มผลงานและคะแนน รวมถึงส่งมอบภารกิจ ก็ทำได้ที่นี่” เธอเบี่ยงตัวเปิดทางให้หลินไป๋เข้าไปก่อน