“ทุกคนหุบปากให้หมด!”
เมื่อเผชิญหน้ากับคนหลายคนที่กำลังซุบซิบกัน ใบหน้าเป็นแผลเป็นของอีกาซ่อนเงาดูเหี้ยมเกรียมเป็นพิเศษ
เธอสะบัดขาเตะเข้าที่หน้าแข้งของชายร่างใหญ่ซึ่งคิดจะถอนตัวจากกลุ่มอย่างแรง
“ถอนตัวงั้นเหรอ? พอออกจากกลุ่มอีกาสนิม พวกแกก็เป็นแค่อาหารเสริมในปากหมาจรจัด! ใครกล้าทำให้ขวัญกำลังใจสั่นคลอนอีก ฉันจะส่งมันไปตายเดี๋ยวนี้!”
ทุกคนเงียบกริบในทันที ได้แต่ก้มหน้าฉีกขนมปังดำแห้งแข็งราวกับหินในมืออย่างแรง
ที่มุมหนึ่ง หลินไป๋มองรองหัวหน้ากลุ่มคนนี้อย่างสนอกสนใจ
รูปร่างสูงเพรียว หน้าอกหน้าใจอวบอิ่ม ชุดรบเข้ารูปยิ่งขับเน้นส่วนโค้งเว้าที่เต็มไปด้วยพลังระเบิดได้อย่างชัดเจน
โดยเฉพาะมือเรียวยาวที่วางอยู่บนไกปืน ทั้งงดงาม แข็งแรง และอันตราย
น่าเสียดาย เป็นพวกมือซุ่มยิง
ชาติที่แล้วหลินไป๋ยึดถือคติที่ฝังลึกอยู่ในดีเอ็นเอว่า ศึกทีมจะแพ้ก็ได้ แต่ตัวทำดาเมจระยะไกลต้องตาย
พวกตัวบางแต่โจมตีแรงแบบนี้ พอรักษาระยะได้ก็จะกลายเป็นป้อมปืนเคลื่อนที่ ต้องประชิดตัวแล้วจัดการให้จบในชุดเดียว
ข้อนิ้วที่กำมีดผ่าตัดของหลินไป๋ค่อย ๆ เกร็งแน่น สายตาเลื่อนไปมาระหว่างลำคอเรียวยาวกับหน้าอกด้านซ้ายของอีกาซ่อนเงา
ราวกับกำลังเลือกเนื้อในตลาดสด เขาครุ่นคิดว่าจะลงมีดจากมุมไหนให้ถนัดมือที่สุด
ต้องยอมรับว่า ถึงใบหน้าจะเสียโฉม แต่รูปร่างแบบนี้ก็เป็นของชั้นเลิศที่หาได้ยากในแดนรกร้างจริง ๆ...
“ฉ่า—!”
ทันทีที่ความคิดผุดขึ้นมา นิ้วนางก็พลันปวดแสบปวดร้อนราวกับถูกเจาะเข้าไปถึงกระดูก!