เมืองศิลาดำ เขตซี 3 ประตูเหล็กหนัก
เสียงระบายแรงดันไอน้ำดังคล้ายสัตว์ยักษ์กำลังหายใจรวยริน เฟืองไฮดรอลิกขนาดมหึมาเริ่มขบเข้าหากัน ส่งเสียงเสียดสีของโลหะที่ชวนให้เสียวฟัน
ประตูเหล็กกล้าสองบานสูงสิบเมตรเลื่อนเปิดออกสองข้างพร้อมเสียงครืนสนั่น
ขบวนรถหุ้มเกราะสีดำสนิทที่ติดตั้งปืนกลหนักบนหลังคาคำรามทะยานออกมา ล้อรถกวาดทรายสีเหลืองฟุ้งขึ้นบดบังแสงอาทิตย์ยามเย็นไปครึ่งฟ้า
“หัวหน้า เราแค่มารับกลุ่มเก็บเศษซากที่เก็บของเก่าขายเอง ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ?”
ลูกน้องผมทรงโมฮอว์กที่นั่งเบาะข้างคนขับรถคันนำวางเท้าพาดบนแผงหน้าปัด คาบบุหรี่ไว้ในปาก สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน
“กลุ่มอีกาสนิมกระจอกงอกง่อยนั่น ปกติก็ไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะยกตีนให้ ‘วิหารกระดูก’ ของเราด้วยซ้ำ”
“หุบปาก”
ชายหัวโล้นหลังพวงมาลัยมองตรงไปข้างหน้า เข็มกลัดกระดูกสีขาวตรงปกเสื้อซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นยอดสะท้อนประกายเย็นเยียบในแสงสลัวสีเหลือง
“นี่เป็นคำสั่งตายที่ผู้มีอำนาจในเขตเมืองชั้นในสั่งมาโดยตรง”
มือที่จับพวงมาลัยของชายหัวโล้นกำแน่นขึ้น น้ำเสียงเจือความริษยาที่สังเกตได้ยาก
“หมาบ้าเคดคราวนี้คงโชคดีเป็นบ้า ได้ยินว่าไปเจอของไม่ธรรมดาในซากเมืองเมฆา”
“เบื้องบนสั่งมาแล้ว ขอแค่พาของกลับไปได้อย่างปลอดภัย ทั้งหน่วยของเราก็จะได้เปลี่ยนร่างเทียมทางทหารรุ่นสองกันทุกคน”
“ให้ตายสิ! รุ่นสองเหรอ?!”
เจ้าหนุ่มผมทรงโมฮอว์กตกใจจนบุหรี่ร่วง เท้าหลุดจากแผงหน้าปัดทันที ดวงตาเป็นประกายวาววับราวกับไฟสปอตไลต์สองดวง “ของล้ำค่าอะไรกันถึงได้ขนาดนั้น? ยาวิเศษลำดับระดับทองคำหรือวัตถุโบราณ?”
“เรื่องที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม รู้น้อยหน่อยจะได้อยู่ได้นาน”