หลีโน่ที่กำลังต่อสู้อยู่เบื้องล่างพลันชะงักงัน
ม้าศึกภูตผีใต้ร่างส่งเสียงร้องอย่างกระวนกระวายสุดขีด กีบเท้าถอยหลังไม่หยุด
หลีโน่จ้องมองร่างสีเลือดที่กำลังเข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาแดงก่ำขึ้นในพริบตา น้ำเสียงสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์
“ท่านพ่อ...”
หลินไป๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
วีรบุรุษรุ่นก่อนสิ้นชีพแล้วกลับถูกมลทินกลืนกิน จนหันมาเข่นฆ่าประชาชนที่ตนเคยปกป้อง ส่วนลูกสาวก็ต้องถูกบีบให้ต่อสู้เอาเป็นเอาตายกับบิดาแท้ ๆ
พล็อตแบบนี้นี่มัน...
หลินไป๋ไม่ได้ลงไปช่วยทันที
เขากอดอก สังเกตการณ์ต่อ
ยิ่งเป็นสถานการณ์แบบนี้ ยิ่งใจร้อนไม่ได้
เขาต้องประเมินพลังการต่อสู้ที่แท้จริงของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ตัวนี้ก่อน
หากมันเหนือกว่าเขาขั้นหนึ่ง เขาจะคว้ากระจกเต็มตัวแล้วกลับเมืองหินโลหิตทันที
ชีวิตสำคัญกว่าวัตถุดิบเสมอ
ลานกว้างด้านล่างแปรสภาพเป็นนรกบนดินไปแล้ว
เสียงร้องเรียกอย่างสิ้นหวังของหลีโน่ไม่อาจปลุกสติที่หลงเหลือความเป็นมนุษย์ของมันขึ้นมาได้
อัศวินกลายพันธุ์หันหน้า หมวกเกราะแตกร้าวเผยเปลวไฟภูตสีเขียวเรืองรองสองกอง
มันกวัดแกว่งทวนยาวอย่างแรง
นักบวชชุดขาวสามคนที่พุ่งเข้าใส่ถูกฟันท่อนเอวขาดสะบั้น เครื่องในกระจายเกลื่อนพื้น
อัศวินกลายพันธุ์ใช้ทวนยาวตวัดร่างท่อนบนของศพ โยนใส่ซากโถงใหญ่ ก่อนสาวเท้าพุ่งตรงเข้าหาหลีโน่
หลีโน่กัดปลายลิ้นอย่างแรง ใช้ความเจ็บปวดระงับความสิ้นหวังในใจ
“ถอยไป!”
หลีโน่ตวาดลั่น ก่อนตบหลังม้าศึกด้วยมือซ้ายอย่างแรง
แสงสีขาวมหาศาลไหลทะลักเข้าไป