ครูเซอจับกระบี่ด้วยสองมือ ชูขึ้นสูง
แรงกดดันศักดิ์สิทธิ์จากลำดับขั้นสูงแผ่ขยายออกมาอย่างไร้การปิดบัง
“ไม่ว่าแกจะได้รับโชควาสนาใดมา ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์อันเด็ดขาดนี้ สิ่งลบหลู่ทั้งปวงจะถูกชำระล้าง”
ครูเซอตวาดลั่น ก่อนฟาดมือลงอย่างฉับพลัน
กระบี่หนักสีทองขาวกลางอากาศขยายใหญ่ขึ้นตามแรงลม กลายเป็นกระบี่เพลิงศักดิ์สิทธิ์ยักษ์ยาวร้อยเมตร ฟันอากาศขาดสะบั้น พร้อมเจตจำนงแห่งการพิพากษาที่พุ่งลงฟาดหลินไป๋จากเบื้องบน
กระบี่ยักษ์ยังไม่ทันแตะพื้น ดินใต้เท้าหลินไป๋ก็ทานคมปราณอันรุนแรงนี้ไม่ไหว แตกร้าวเป็นร่องลึกแยกออกไปสองฟาก
เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่ที่ฟันทะลุขอบฟ้า
หลินไป๋ไม่หลบ
เขายกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย มองแสงศักดิ์สิทธิ์ยาวร้อยเมตรที่กำลังฟาดลงมา ใบหน้าเย็นชาไร้คลื่นอารมณ์แม้แต่น้อย
เขากางนิ้วทั้งห้า แล้วกำมือขึ้นอย่างเลื่อนลอย
วารีหนักสีดำสนิทที่กระจายอยู่บนพื้นพลันพุ่งทะยาน สายน้ำราวกับมีชีวิต กลายเป็นงูเหลือมที่บ้าคลั่ง รวมตัว พันเกี่ยว และบีบอัดอยู่กลางอากาศ
ชั่วพริบตา วารีหนักสีเข้มลึกล้ำถึงขีดสุดก็รวมตัวเป็นกระบี่หนักยาวร้อยเมตรเช่นกัน
ทั้งขนาดและรูปร่างเหมือนกระบี่แสงศักดิ์สิทธิ์ยักษ์ของครูเซอทุกประการ
ต่างกันเพียงสิ่งนี้ไร้แสงสว่าง มีแต่ความมืดมิดที่กลืนกินทุกสิ่ง
“ไป”
กระบี่หนักวารีหนักพุ่งขึ้นจากพื้น ปะทะเข้ากับกระบี่แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ร่วงลงมาอย่างแรง
ตูม——!
กระบี่แสงศักดิ์สิทธิ์ฟันลงบนกระบี่หนักวารีหนัก แต่กลับทะลวงการป้องกันไม่ได้ ตรงกันข้าม เพลิงศักดิ์สิทธิ์สีทองขาวที่ไม่เคยพ่ายแพ้ เมื่อสัมผัสวารีหนักก็เหมือนเปลวไฟที่ถูกโยนลงสู่ห้วงลึกไร้ก้นบึ้ง ถูกแรงดันน้ำและความหนาแน่นมหาศาลบดขยี้จนมอดดับ