เสียงหัวเราะฮือฮาดังขึ้นรอบด้าน
สถาบันสงครามผู้บุกเบิก ตามชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นองค์กรที่มุ่งเน้นการต่อสู้และการรุกรานโลกอื่น
นักเรียนทุกคนที่นี่ต่างภาคภูมิใจในการบุกเบิกโลกใบใหม่และช่วงชิงทรัพยากร
แต่เฉียนตัวกลับเป็นข้อยกเว้น
ครอบครัวของเขาร่ำรวยเกินไป
ร่ำรวยจนไม่เห็นค่าผลประโยชน์จิ๊บจ๊อยจากการบุกเบิกโลกชั้นต่ำเหล่านั้น
พ่อของเขายิ่งประคบประหงมเขาราวกับสมบัติล้ำค่า กลัวว่าเขาจะเจ็บตัวแม้เพียงนิด
ที่ส่งเขามาสถาบัน ก็เพื่อให้ได้ชื่อว่ามีวุฒิการศึกษาและเปิดหูเปิดตาเท่านั้น
สุดท้ายเขาจึงจัดการบริจาคหอแปรธาตุระดับตำนานถึง 10 แห่ง
ระดับตำนาน อยู่เหนือขั้นเก้า!
การทุ่มเงินอย่างเหลือเชื่อนี้ทำให้เฉียนตัวเป็นนักเรียนเพียงคนเดียวในสถาบันที่ไม่ต้องทำภารกิจบุกเบิก
เรื่องนี้ยังทำให้เขากลายเป็นตัวตลกในสายตาคนมากมาย
เฉียนตัวหน้าแดงก่ำเมื่อถูกพูดจาใส่ กำหมัดแน่น
“โจวฮ่าว อย่าทำเกินไปนัก!”
“เกินไปงั้นหรือ?” ชายหนุ่มที่ชื่อโจวฮ่าวหัวเราะร่าอย่างยิ่งกว่าเดิม
“ฉันก็แค่พูดตามความจริง คนที่อาศัยเงินจากครอบครัว แทบไม่เคยเห็นเลือดสักกี่ครั้ง เป็นดอกไม้ในเรือนกระจกแบบนี้ ยังมีหน้ามาอยู่สถาบันผู้บุกเบิกอีกหรือ?”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเบนสายตาไปยังหลินไป๋ แววดูแคลนบนใบหน้ายิ่งเข้มข้น
“อะไร? ตอนนี้ยังกล้าพาคนนอกเข้ามาอีกหรือ? คิดว่าสถาบันเป็นบ้านตัวเองหรือไง?”