ในห้วงความคิด เสียงของซูหวานดังขึ้น
ที่รัก ตอนนี้คุณก็เหมือนขุมทองเดินได้ ใครเห็นก็อยากกัดสักคำ
หลินไป๋ตอบกลับในใจ
“คุณนี่ซนจริง ๆ...”
“ไปกันเถอะ ไปหอภารกิจ” หลินไป๋จัดปกเสื้อคลุมให้เข้าที่ ก่อนก้าวเดินไปข้างหน้า
หลังเดินทางไปแดนสีชาดมา เขามีทรัพยากรและพลังต้นกำเนิดจำนวนมหาศาลอยู่ในมือ จึงต้องนำไปแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรเพื่อเร่งยกระดับตัวเอง
เฉียนตัวถูมือ รีบตามไปทันที
ทั้งสองเดินผ่านถนนร่มรื่นหลายสาย จนมาถึงหอภารกิจผู้บุกเบิกหลังคาทรงโดม
ทันทีที่ก้าวผ่านประตู เสียงอึกทึกในโถงใหญ่ก็เบาลงไปหลายระดับ
สายตาสิบกว่าคู่จับจ้องมาพร้อมกัน แต่พอเห็นหน้าหลินไป๋ก็กวาดหลบไปอย่างรวดเร็ว
บรรยากาศในโถงพลันประหลาดอย่างยิ่ง
หลินไป๋เดินไปยังเคาน์เตอร์รับส่งภารกิจ
พนักงานหลังเคาน์เตอร์เป็นชายหนุ่มสวมแว่นกรอบทอง เขากวาดตามองหลินไป๋ แล้วปากกาก็หล่นกระทบโต๊ะดังแปะ
เขารีบก้มเก็บปากกา ก้มหน้าต่ำ
“มาส่งภารกิจผู้บุกเบิก” หลินไป๋เคาะโต๊ะเบา ๆ
พนักงานลนลานเปิดม่านแสง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
“นักเรียนหลิน... ระบบแจ้งว่าบัญชีของคุณถูกระงับด้วยคำสั่งผิดปกติ ทางผมไม่มีอำนาจจัดการครับ”
หลินไป๋เลิกคิ้ว “ใครเป็นคนออกคำสั่ง?”
“ฉันเอง”
เสียงเย็นเยียบดังมาจากด้านหลัง
ประตูไม้แดงเข้มด้านในเขตทำงานเปิดออก ชายวัยกลางคนในชุดคลุมอาจารย์สีแดงคล้ำเดินออกมา มือไพล่หลัง
บนอกเขาติดตรานักเล่นแร่แปรธาตุขั้นแปด ด้านหลังยังมีเจ้าหน้าที่คุ้มกันจากหน่วยบังคับใช้กฎหมายติดอาวุธครบมือสี่คนตามมา