ผ้าฝ้ายละเอียดห้าพับรวมราคาเงินตำลึงหนึ่ง หลินเหมียนฝากไว้ที่ร้านผ้าก่อน รอซื้อของครบแล้วค่อยกลับมารับ
จากนั้นก็ไปร้านขายข้าว ซื้อแป้งขาวยี่สิบชั่งไว้ทำเกี๊ยวฉลองปีใหม่ รวมราคาเจ็ดร้อยเหวิน ข้าวกล้องยี่สิบชั่งราคาหนึ่งร้อยเหวิน
ซื้อเกลือห้าชั่งราคาเป็นเงินหนึ่งร้อยห้าสิบเหวิน ซีอิ๊วกับน้ำส้มสายชูอย่างละสองชั่ง รวมราคายี่สิบเหวิน
ยังซื้อถั่วลิสง เมล็ดแตงโม และผลแดต่ำเพิ่มอีกเล็กน้อย รวมราคาห้าสิบเหวิน
ฝั่งตรงข้ามร้านขายถั่วลิสงกับเมล็ดแตงโม มีร้านขายเนื้อหมูอยู่สองร้าน
แท้จริงแล้วในใจหลินเหมียนมีความคิดอย่างหนึ่ง หมูป่าบนภูเขาย่อมไม่อาจมีให้ล่าตลอดไป ช่วงหลายวันนี้ที่ได้นำหมูป่ามามากมายก็เพราะโชคดี ต่อไปจะยังมีหรือไม่ก็ยังพูดยาก
ไปซื้อตามหมู่บ้านนั้นราคาถูกก็จริง แต่ก็ซื้อได้เฉพาะช่วงปีใหม่เท่านั้น สองวิธีนี้ไม่มีวิธีใดทำได้ยั่งยืน
นางสู้หาความร่วมมือกับร้านขายเนื้อ ให้จัดส่งเนื้อมาอย่างต่อเนื่อง จะได้สบายใจเสียยังดีกว่า
หลินจือเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ร้านหนึ่งมีชายชราร่างผอมตัวเล็ก ส่วนอีกร้านมีชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่
คิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เดินเข้าร้านของชายชราที่ดูใจดี พอเข้าไปในร้าน ชายชราก็เงยหน้ามองสองพี่น้องแวบหนึ่ง แล้วก้มหน้าทำงานในมือต่อ
วันนี้สองพี่น้องสวมเสื้อผ้าที่ปะติดปะต่อจากเศษผ้า เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เห็นพวกนางอยู่ในสายตา
“เถ้าแก่ ไขมันในชั้นเยื่อหมูราคาชั่งละเท่าไร”
ชายชราไม่แม้แต่จะเงยหน้า ใช้มีดตบก้อนไขมันที่วางอยู่บนเขียงเบา ๆ