สำนักชั้นนอก หอภารกิจ
ภายในวิหารกว้างใหญ่เงียบเหงา มีเพียงศิษย์เอ็นพีซีซึ่งเป็นชาวพื้นถิ่นหลายสิบคนเดินเข้าออกไปมา
บนเสาไม้ในวิหารแขวนป้ายไม้ไว้แน่นขนัด
บนป้ายแต่ละแผ่นสลักภารกิจหนึ่งรายการ ระบุทั้งเงื่อนไขและรางวัล
เก็บสมุนไพร ส่งจดหมาย ขจัดสิ่งชั่วร้าย ฝึกประลอง งานเบ็ดเตล็ด...มีครบทุกระดับความยาก
ทว่าป้ายไม้เหล่านี้หลายแผ่นถูกทิ้งค้างไว้นาน ไม่มีใครสนใจ
ภารกิจระดับยอดเยี่ยมที่ให้รางวัลสูงลิ่ว หากอยู่สำนักอื่นคงถูกแย่งกันจนวุ่นวาย แต่ที่นี่กลับถูกวางทิ้งไว้อย่างเงียบเชียบ
เซียวฉี่เฉินมองจนตาลาย เขาคัดภารกิจที่เสียเวลาและแรงกายแต่รางวัลธรรมดาทิ้งก่อน จากนั้นจึงมองหาภารกิจที่ให้รางวัลสูงที่สุด แล้วค่อยเลือกภารกิจที่ง่าย
ไม่นานก็พบภารกิจแรก
【ภารกิจง่าย】: สมุนไพรขาดแคลน
【รายละเอียดภารกิจ】: ศิษย์พี่หลิ่วแห่งหอปรุงโอสถต้องการหญ้าสลายวิญญาณ 10 ต้นโดยด่วน
【รางวัลภารกิจ】: ค่าบำเพ็ญ 40 แต้ม ศิลาวิญญาณ 20 ก้อน ผลงานสำนัก +1 แต้ม
ภารกิจนี้ไม่ยาก รางวัลก็งาม นับว่าเป็นภารกิจที่ดีทีเดียว
ต้องรู้ว่าภารกิจง่ายทั่วไปให้ศิลาวิญญาณไม่ถึง 10 ก้อน แต่นี่ให้เป็นสองเท่า ทั้งยังมีแต้มผลงานสำนักอีกด้วย
เซียวฉี่เฉินปลดป้ายภารกิจลงมา ก่อนจะเลือกต่อ ไม่นานก็สะดุดตาภารกิจส่งจดหมายอีกงานหนึ่ง
【ภารกิจง่าย】: สารภาพรัก
【รายละเอียดภารกิจ】: นำของขวัญจากศิษย์พี่เฉินไปมอบให้เฉียนหมิ่นแห่งสำนักชั้นใน พร้อมช่วยถ่ายทอดความในใจของเขา
【รางวัลภารกิจ】: ค่าบำเพ็ญ 30 แต้ม ศิลาวิญญาณ 10 ก้อน โอสถปราณโลหิต 1 ขวด (หากสารภาพรักสำเร็จ จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติม)
ภารกิจสารภาพรักนี่เป็นงานสบายชัด ๆ ต่อให้ล้มเหลวก็ยังได้รางวัล
หากสำเร็จ รางวัลยิ่งงาม ที่สำคัญคือภารกิจนี้ง่ายมาก
ผู้เล่นไม่น้อยเคยรับภารกิจนี้ แต่ส่วนใหญ่ล้วนจบลงด้วยความล้มเหลว มีเพียงผู้โชคดีที่สารภาพรักสำเร็จและได้รับรางวัลมากมาย
เซียวฉี่เฉินคว้าภารกิจนี้มาทันทีโดยไม่ต้องคิด
เมื่อเหลือภารกิจสุดท้าย เซียวฉี่เฉินตั้งใจจะเลือกสักงานอย่างขอไปที ทว่ากลับพบภารกิจหนึ่งในมุมห้องที่ทำให้ดวงตาเป็นประกาย!
【ภารกิจง่าย】: ฝึกวิชามนตร์เสน่ห์
【รายละเอียดภารกิจ】: ช่วยศิษย์พี่หญิงสำนักชั้นนอกฝึกฝนวิชามนตร์เสน่ห์
【รางวัลภารกิจ】: ยิ่งอดทนได้นาน รางวัลยิ่งงาม
เหตุที่ภารกิจนี้ทำให้เซียวฉี่เฉินหวั่นไหว เป็นเพราะรางวัลนั้นเหนือจินตนาการ
เขาจำได้ว่าเมื่อก่อนมีผู้เล่นของสำนักหอสุขาวดีไม่น้อยเปิดเผยเรื่องนี้ในโลกออนไลน์ และเคยรับภารกิจดังกล่าวมาแล้ว
การฝึกวิชามนตร์เสน่ห์ก็คล้ายการฝึกประลองจริงของสำนักอื่น ต้องทำตัวเป็นกระสอบทรายให้อีกฝ่ายฝึกกระบวนท่าใส่
แต่การฝึกวิชามนตร์เสน่ห์ไม่ต้องทำตัวเป็นกระสอบทราย แค่นั่งอยู่ตรงนั้น รับมือกับวิชามนตร์เสน่ห์สารพัดที่อีกฝ่ายใช้ใส่ หากจิตใจไม่ถูกควบคุมก็ถือว่าสำเร็จ
ยิ่งอดทนได้นาน รางวัลยิ่งงาม
แน่นอนว่าหากล้มเหลวก็อันตรายไม่น้อย เบาหน่อยจิตใจเสียหาย หนักหน่อยธาตุไฟเข้าแทรก กระทั่งสิ้นเรี่ยวแรงจนตาย!
แต่เซียวฉี่เฉินไม่กลัว วิชาล่วงรู้ใจของเขามองทะลวงภาพลวงตาได้ ทั้งยังต้านทานวิชามนตร์เสน่ห์ได้ด้วย!
เหมาะกับเขาอย่างยิ่ง!
เซียวฉี่เฉินรับภารกิจทันทีโดยไม่คิดให้มาก ความเสี่ยงต่ำ ได้กำไรแน่ แล้วจะไม่รับได้อย่างไร
รับภารกิจเต็มจำนวนทั้งสามงานแล้ว เขาตัดสินใจเริ่มจากงานสารภาพรักที่ง่ายที่สุดก่อน
เขาไปยังเขาถ้ำพำนักของศิษย์มีชื่อ แล้วพบศิษย์พี่เฉิน เฉินเจ๋อปิน
ชายบำเพ็ญเพียรผู้นี้มีใบหน้าซื่อ ๆ ตาเล็กแต่มีชั้นตาสองชั้น ดูคล้ายไปกรีดมาเอง
พอได้ยินว่าเซียวฉี่เฉินมาช่วยสารภาพรักแทน เขาก็รีบยื่นกล่องของขวัญที่เตรียมไว้อย่างประณีตให้ทันที
“ศิษย์น้อง ฝากเจ้าด้วย! นี่เป็นครั้งที่ 99 ที่ข้าสารภาพรัก หากคราวนี้สำเร็จ ศิษย์พี่จะตอบแทนเจ้าอย่างงาม!”
“ศิษย์พี่วางใจ ข้าจะทำให้สุดความสามารถ ฝากไว้กับข้าได้เลย”
เซียวฉี่เฉินกล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ
แต่ในใจกลับนึกเหน็บแนมว่าเจ้าหมอนี่เสียสติไปแล้วจริง ๆ
จะหาคู่บำเพ็ญที่ไหนก็ได้ เหตุใดต้องไปหาหญิงบำเพ็ญจากสำนักหอสุขาวดีด้วย
ไม่ต่างอะไรกับจ่ายสินสอดสามแสนเพื่อแต่งกับแม่ไก่ที่เอาแต่ขันกระมัง?
แต่ในฐานะคนรับจ้างวิ่งธุระมืออาชีพ เซียวฉี่เฉินไม่สนใจว่างานนี้เกี่ยวกับอะไร เขาสนใจเพียงรางวัลเมื่อทำภารกิจสำเร็จเท่านั้น!
เมื่อได้กล่องของขวัญมา เขาก็มุ่งหน้าไปยังเขตศิษย์สำนักชั้นนอก ตามตำแหน่งที่เฉินผู้เคราะห์ร้ายบอกไว้จนมาถึงหน้าถ้ำพำนักของเฉียนหมิ่น
เพียงเห็นเฉียนหมิ่นครั้งแรก เซียวฉี่เฉินก็เข้าใจทันทีว่าเหตุใดเจ้าหนุ่มแซ่เฉินถึงชอบนาง
ถามหน่อยเถิด ใครบ้างจะปฏิเสธทรวงอกคู่งามได้?
หนุ่มอาปินชอบแบบนี้แหละ
“ใครกัน? มาขัดจังหวะเรื่องดี ๆ ของข้า!”
เฉียนหมิ่นเปิดประตูถามอย่างหงุดหงิด ร่างกายชุ่มเหงื่อ ใบหน้าแดงระเรื่อ ดูราวกับเพิ่งผ่านศึกมา
เซียวฉี่เฉินผู้เจนยุทธภพมองปราดเดียวก็รู้ว่าเมื่อครู่นางทำอะไรมา
เขาลอบไว้อาลัยให้ศิษย์พี่เฉิน เทพธิดาของเจ้ากำลังรับแขกอยู่ หากไม่ว่าอะไร เจ้าก็มาเป็นแพะรับบาปแล้วช่วยผลักนางสักหน่อยสิ
แม้จะรู้สึกว่าการสารภาพรักครั้งนี้คงไม่มีหวัง แต่ด้วยจรรยาบรรณในอาชีพ เขายังคงยื่นของขวัญให้อีกฝ่าย
“ศิษย์พี่เฉียน สวัสดี ข้าเป็นศิษย์ใหม่ ศิษย์พี่เฉินเจ๋อปินฝากข้านำของขวัญชิ้นนี้มามอบให้ท่าน และฝากบอกว่าเขาเลื่อมใสท่านมาก อยากผูกสัมพันธ์เป็นคู่บำเพ็ญกับท่าน”
แต่เมื่อเฉียนหมิ่นเห็นหน้าตาของเซียวฉี่เฉินชัด ๆ ดวงตาก็เป็นประกาย ชื่อเฉินเจ๋อปินถูกนางโยนทิ้งไปจากความคิดทันที
ท่าทีของเฉียนหมิ่นพลันเปลี่ยนเป็นอ่อนหวาน นางถามเสียงยั่วยวนว่า “อุ๊ย ศิษย์น้องรูปงามเช่นนี้มาจากไหนกัน เข้ามาคุยข้างในสิ~”
กล่าวจบ นางก็เอื้อมมือคว้าข้อมือเซียวฉี่เฉิน เตรียมลากเขาเข้าไปด้านใน
『: เพิ่งดูดพลังจากคนหนึ่งไปเอง ไฉนถึงมีอีกคนมาส่งตัวถึงที่เร็วเพียงนี้? แถมยังเป็นบุรุษรูปงามล้ำเลิศ วันนี้ช่างโชคดีนัก ขอเพียงรีดพลังจากคนผู้นี้จนหมด ข้าก็ต้องทะลวงสู่ขั้นปลายของระดับฝึกลมปราณได้แน่ ฮ่า ๆ ๆ!』
เซียวฉี่เฉินพูดไม่ออก เพิ่งจากไปคนหนึ่งคือไป๋หลิง ตอนนี้มีเฉียนหมิ่นมาอีกคน
มิน่าเล่าอัตราตายถึง 100% นี่ไม่เห็นศิษย์ใหม่เป็นคนเลยหรือ?
แต่เขาไม่ได้ตื่นตระหนก กลับสะบัดมือเฉียนหมิ่นออกอย่างแข็งกร้าว
“ศิษย์พี่เฉียน โปรดสำรวมตนด้วย!”
เซียวฉี่เฉินปัดมือเฉียนหมิ่นออก สีหน้าเคร่งขรึม
เฉียนหมิ่นเห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าศิษย์ใหม่ที่ยังไม่ถึงขั้นฝึกลมปราณเช่นเซียวฉี่เฉินจะกล้าปฏิบัติต่อนางเช่นนี้
นางโกรธจนทรวงอกกระเพื่อมไหว
“เจ้าช่างกล้านัก กล้าล่วงเกินข้ารึ?”
เซียวฉี่เฉินยืดอกเชิดหน้า “ข้าเป็นคนของศิษย์พี่ไป๋”
เฉียนหมิ่นชะงักไป ก่อนถามหยั่งเชิงว่า “ศิษย์พี่ไป๋คนไหน?”
“แน่นอนว่าศิษย์พี่ใหญ่! ไป๋หลิง!”
เซียวฉี่เฉินรู้สึกราวกับตนกำลังอาศัยบารมีผู้อื่นข่มคน
เฉียนหมิ่นตกใจ “เจ้าเป็นคนของศิษย์พี่ใหญ่หรือ?”
“ถูกต้อง!”
เมื่อเห็นสีหน้าได้ใจของคนต่ำต้อยยามได้ดีของเซียวฉี่เฉิน เฉียนหมิ่นก็เชื่อไปเจ็ดส่วน
อย่างไรเสีย ไป๋หลิงก็ขึ้นชื่อว่าไม่ยอมแบ่งเหยื่อให้ผู้ใด หากนางหมายตาเหยื่อรายไหนแล้ว คนอื่นกล้าแตะต้องก็มีแต่รอความตาย
“ข้าจะเชื่อเจ้าสักครั้ง หากกล้าหลอกข้า เจ้าจบแน่ ไสหัวไปเสีย!”
เฉียนหมิ่นไล่แขก ไม่สนใจเซียวฉี่เฉินอีกต่อไป
『: เจ้าหนุ่มนี่ก็ยังมีแก่ใจโอ้อวด คิดว่าตนเกาะกินผู้หญิงได้แล้วหรือ? น่าขัน! เมื่อถูกไป๋หลิงหมายตาเข้าสักวันก็ต้องกลายเป็นเตาหลอม ถึงตอนนั้นค่อยร้องไห้ก็สายไปแล้ว』
แต่เซียวฉี่เฉินไม่ได้จากไปทันที เขายังไม่ลืมภารกิจ จึงเอ่ยว่า “ศิษย์พี่เฉียน ศิษย์พี่เฉินยังรอคำตอบจากท่านอยู่ ท่านจะตกลงหรือไม่ตกลง?”
“ข้าไม่เห็นหัวหน้าใหญ่หน้าแป้นตาเม็ดถั่วของเขาหรอก บอกให้ไปอยู่ที่เย็น ๆ ที่ไหนก็ไป!”
เฉียนหมิ่นบิดสะโพกอวบอิ่มเดินจากไป โดยไม่คิดแม้แต่น้อยที่จะตอบรับคำสารภาพรักของเฉินผู้เคราะห์ร้าย
เซียวฉี่เฉินจนปัญญา ดูท่าภารกิจนี้คงไม่มีอะไรต่อแล้ว
ไม่คาดคิดว่าในยามนั้น เรื่องราวกลับพลิกผันขึ้นมา!