อาศัยความมืดของราตรีเป็นฉากกำบัง พวกคุณเริ่มลงมือขั้นแรก
คุณหมอบอยู่บนหลังฮัสกี้ ร่างของเขายังใหญ่เกินไปสำหรับคุณ จึงต้องใช้กรงเล็บเกี่ยวขนของเขาไว้ ไม่อย่างนั้นคงถูกเหวี่ยงตกลงไป
“เกาะให้แน่น ตกลงไปแล้วฉันไม่ช่วยนะ” ฮัสกี้พูดเสียงอู้อี้ ก่อนก้าวเดินย่องเงียบไปยังด้านหลังบ้าน
หน้าต่างห้องรับแขกชั้นล่างแง้มอยู่ ภายในมืดสนิท ดูเหมือนชายหญิงคู่นั้นจะเข้านอนกันแล้ว
“ขึ้นไปได้ไหม?” ฮัสกี้เงยหน้ามองขอบหน้าต่าง
“น่าจะได้” คุณกะระยะความสูง ก่อนกระโดดลงจากหลังเขาแล้วขยับแขนขาเล็กน้อย
แม้ร่างลูกแมวจะตัวเล็ก แต่แรงกระโดดก็ไม่เลว คุณกระโดดขึ้นไปบนขอบหน้าต่างได้อย่างง่ายดาย อุ้งเท้าแตะลงบนกรอบไม้โดยไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว
คุณใช้กรงเล็บดันหน้าต่างเปิดอย่างระมัดระวัง แล้วมุดเข้าไปข้างใน
บนโต๊ะกลางมีเอกสารกองหนึ่งวางกระจัดกระจาย แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้คุณมองเห็นตัวอักษรพิมพ์แน่นขนัดบนกระดาษ
เนื้อหาโดยคร่าวเกี่ยวกับการโอนย้ายทรัพย์สิน
ดูเหมือนพวกเขาตั้งใจจะขายทรัพย์สินทั้งหมดของเจ้าของลูกแมว แล้วปลอมพินัยกรรมฉบับใหม่ขึ้นมา
แน่นอนว่าเปลี่ยนผู้รับผลประโยชน์เป็นคุณอา หรือก็คือชายวัยกลางคนที่คุณเห็นตอนกลางวัน
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากชั้นบน ชายคนนั้นเดินโซเซลงบันไดมาในสภาพเมามาย “ให้ตายสิ บ้านหลังนี้อยู่สบายจริง ๆ…”
คุณสะดุ้ง รีบกระโดดลงจากโต๊ะไปหลบในเงามืดตรงมุมห้อง