ปี 2016
นครเจียง
ขอบฟ้าเริ่มสาง หยาดน้ำค้างยามเช้ายังไม่ทันเหือดหาย
โจวสิงยืนอยู่บนระเบียง รับลมอ่อน ๆ ยามเช้าที่พัดปะทะใบหน้า ทว่าคิ้วกลับขมวดมุ่น สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
เขาเกิดใหม่แล้ว
กลับมายังช่วงปิดเทอมฤดูร้อนของปีที่เรียนจบมัธยมปลาย
สิ่งที่เขาคิดไม่ตกก็คือ...
โลกใบนี้ไม่ได้แตกต่างจากความทรงจำของเขาเลยสักนิด แล้วทำไมครอบครัวของเขาถึงเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
โจวเจี้ยนผิง ผู้เป็นพ่อซึ่งหาเลี้ยงชีพด้วยการขายปลา กลับก้าวขึ้นเป็นผู้นำในแวดวงอุตสาหกรรมหนัก
เริ่มต้นสร้างตัวจากศูนย์ จนก่อตั้งบริษัทกลุ่มอุตสาหกรรมหนักเจียงฮั่นขึ้นมาได้
บริษัทมีทุนชำระแล้ว 100,000 ล้านหยวน
กิจการในเครือครอบคลุมทั้งเหล็กกล้า โลหะวิทยา เครื่องจักร พลังงาน...
เป็นยักษ์ใหญ่แห่งอุตสาหกรรมการผลิตที่ไม่มีใครโต้แย้งได้
แม้โจวเจี้ยนผิงจะไม่เคยแสดงตัวโดดเด่น และไม่เคยติดอันดับฟอร์บส์
แต่ประเมินอย่างระมัดระวังแล้ว มูลค่าทรัพย์สินของเขาก็มีมากกว่า 300,000 ล้านหยวน
สูงกว่ามหาเศรษฐีอันดับหนึ่งในนามเสียอีก
สภาพคล่องทางการเงินของเขายังเหนือกว่าบรรดาเศรษฐีอินเทอร์เน็ตมากมายอย่างขาดลอย
ส่วนจางหลานฟาง ผู้เป็นแม่ซึ่งปกติเปิดร้านขายของชำเล็ก ๆ กลับกลายเป็นทนายความชั้นนำที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศ
เธอยังเป็นผู้ก่อตั้งสำนักงานกฎหมายจวินเหอ หนึ่งในสำนักงานกฎหมายที่ยอดเยี่ยมที่สุดของประเทศ
เดิมทีพวกเขาควรจะเบียดเสียดอยู่ในบ้านเก่าทรุดโทรมขนาดไม่ถึง 100 ตารางเมตรในเขตเมืองเก่า แต่ตอนนี้โจวสิงกลับยืนมองวิลล่าริมทะเลสาบที่มีพื้นที่ถึง 2 หมู่ ก่อนจะตกอยู่ในความเงียบงัน
สระว่ายน้ำกลางแจ้งควบคุมอุณหภูมิ สวนขนาดกว่าพันตารางเมตร โรงจอดรถส่วนตัวที่จอดรถได้มากกว่าสิบคัน...
สิ่งอำนวยความสะดวกหรูหราเหล่านี้ล้วนมีครบครัน ทั้งยังเป็นสิ่งที่โจวสิงในชาติก่อนจินตนาการไม่ถึง
แค่ห้องนอนของเขาคนเดียวก็มีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางเมตร ใหญ่กว่าบ้านทั้งหลังในชาติก่อนเสียอีก
ภายในห้องมีทั้งห้องแต่งตัวและห้องน้ำส่วนตัว
พื้นปูพรมขนแกะราคาแพง
ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เห็นเฟอร์นิเจอร์แบรนด์ดังนำเข้าที่โจวสิงเรียกชื่อไม่ถูก
หรูหราจนเห็นได้ชัด
เส้นทางชีวิตของพ่อแม่เปลี่ยนไปอย่างมหาศาล
สิ่งเดียวที่ยังเหมือนเดิมคือคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเขา
เขายังคงอาศัยหน้าตาอันโดดเด่น ผ่านการสอบศิลปะและได้รับเข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีนครเซี่ยงไฮ้
ครอบครัวแบบนี้อาจไม่นับว่าเป็นอะไรในโลกออนไลน์
แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง...เขาเรียกได้ว่าขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตแล้ว
เมื่อมองไปทั่วทั้งประเทศ สถานะของเขาก็จัดอยู่ในระดับแนวหน้า
เขาคือทายาทมหาเศรษฐีชั้นยอด!
“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือเป็นเพราะฉันเกิดใหม่ เลยทำให้เกิดปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีก?”
โจวสิงไม่เข้าใจ
ถึงจะไม่มีใครไม่อยากมีครอบครัวร่ำรวย แต่สำหรับโจวสิงที่เคยชินกับชีวิตครอบครัวธรรมดามานานกว่า 20 ปี
ทุกอย่างกะทันหันเกินไป
จนยากจะทำใจยอมรับ
สวรรค์ยุติธรรมเสมอ
เขาได้รับทรัพย์สินเงินทอง...
ขณะเดียวกันก็จะสูญเสียความกังวลไปด้วย!
“ตรวจพบว่าภูมิหลังของผู้ใช้ได้รับการปรับปรุงเรียบร้อยแล้ว”
“ระบบปรับปรุงชีวิตเปิดใช้งานแล้ว”
“ระบบมุ่งมั่นที่จะช่วยผู้ใช้พัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ปรับปรุงเส้นทางชีวิตให้ดียิ่งขึ้น จนกว่าจะสมบูรณ์แบบ!”
“...........”
ในตอนนั้นเอง
เสียงสังเคราะห์เย็นชาไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัวเป็นระลอก ขัดจังหวะความคิดของโจวสิง
เขาเงยหน้าขึ้น แล้วม่านแสงสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ผู้ใช้: โจวสิง】
【อายุ: 18】
【ส่วนสูง: 185】
【รูปลักษณ์: 83】
【สมรรถภาพร่างกาย: 80】
【ความทนทาน: 99】
【ทักษะ: ทักษะการขับรถขั้นต้น】
【...........】
โจวสิงคลายคิ้ว ความสงสัยทั้งหมดพลันสลายไป เขาเข้าใจกระจ่างในทันที
ที่แท้...ทุกอย่างเป็นฝีมือของระบบนี่เอง
ระบบคือผู้บงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด
โจวสิงจ้องมองหน้าต่างคุณสมบัติ แล้วพยักหน้าเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
ข้อมูลเข้าใจง่าย ไม่ยากที่จะทำความเข้าใจ
น่าจะเป็นระบบคะแนนเต็ม 100...ดูจากตอนนี้แล้ว คุณสมบัติของเขาก็ถือว่าดีทีเดียว ทุกด้านนำหน้าคะแนนผ่านเกณฑ์ไปไม่น้อย
มีเพียง ‘ความทนทาน’ ที่โจวสิงไม่เข้าใจ
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปมา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่เคยมีแฟนก่อนอายุ 18 ปี
อาวุธยังไม่เคยชักออกจากฝัก จะพูดถึงการสึกหรอได้อย่างไร
แววตาของโจวสิงซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย
ตอนเรียนมหาวิทยาลัยในชาติก่อน เขาเคยคบกับผู้หญิงอยู่หลายคน แต่สุดท้ายก็ไปกันไม่รอดสักครั้ง
เขามาจากครอบครัวธรรมดา ต่อให้หน้าตาดี ก็ช่วยอะไรไม่ได้
ตอนอยู่ที่นครเจียง เขาไม่ได้รู้สึกถึงความแตกต่างมากนัก
จนกระทั่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ได้รู้จักเพื่อนร่วมชั้นที่มาจากทั่วทุกสารทิศ เขาถึงได้เห็นความเหลื่อมล้ำในสังคม
เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าใจว่า ความแตกต่างระหว่างคนเรานั้นมากมายได้ถึงเพียงนี้
ราวกับมีหุบเหวขวางกั้น!
โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยศิลปะอย่างวิทยาลัยดนตรีนครเซี่ยงไฮ้
มีทั้งหนุ่มหล่อสาวสวยนับไม่ถ้วน และทายาทมหาเศรษฐีผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย
ค่าเล่าเรียนหนึ่งปีของโจวสิง อาจยังไม่พอเป็นค่าใช้จ่ายเที่ยวไนต์คลับคืนเดียวของพวกเขา
ความรู้สึกด้อยค่าเริ่มก่อตัวและเติบโตขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
ตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัย เขาจึงเป็นเพียงคนชายขอบที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
หลังเรียนจบ โจวสิงคิดแค่ว่าจะหาเงิน
แต่หลายปีผ่านไปอย่างสูญเปล่า...สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลย
พอใกล้สามสิบ ความหนุ่มสาวก็เลือนหาย ใจของเขาด้านชาไปนานแล้ว ถึงอย่างนั้นก็ยังพอมีแฟนอยู่คนหนึ่ง
เขาถึงได้มีโอกาสชักอาวุธออกจากฝัก แล้วเริ่มเก็บเลเวลปราบศัตรู
แต่ความโหดร้ายของสังคมก็ซัดเขาเข้าอย่างจังอีกครั้ง
เมื่อเผชิญกับสินสอดราคาแพงลิบลิ่ว บ้าน รถ...
สิ่งเหล่านี้บดขยี้ศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของโจวสิงจนหมดสิ้น
โจวสิงจำต้องยอมรับว่าตัวเองเป็นเพียงคนธรรมดาที่แม้แต่ปากท้องก็ยังแทบเอาตัวไม่รอด
ขณะที่บางคนเกิดมาก็อยู่ในกรุงโรมแล้ว
ยืนอยู่บนยอดเขา มองลงมายังเขาราวกับมดตัวหนึ่ง
โจวสิงส่ายหน้า อดหัวเราะขื่น ๆ ไม่ได้
ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะกลายเป็นคนแบบพวกนั้น
เกิดใหม่ก็ขึ้นสู่จุดสูงสุด!
เป้าหมายในการต่อสู้ดิ้นรนหายไปแล้ว
สุดท้ายคนเราก็จะกลายเป็นคนแบบที่ตัวเองเคยเกลียด
ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าได้พบกับคนที่เคยดูแคลนเขาอีกครั้ง จะเป็นภาพแบบไหน
“คงน่าสนุกดีมั้ง?”
โจวสิงหัวเราะเบา ๆ สลัดความทรงจำที่ไม่ค่อยน่าจดจำเหล่านั้นทิ้ง แล้วลองสื่อสารกับระบบ
ในมุมมองของเขา ชีวิตตอนนี้สมบูรณ์แบบมากพอแล้ว
ยังจะปรับปรุงอะไรได้อีก?
“ระบบ?”
โจวสิงเรียกอยู่หลายครั้ง แต่เสียงของเขากลับเหมือนก้อนหินจมลงสู่ทะเล ไม่มีการตอบสนองใด ๆ
ตอนที่เขาเกือบจะยอมแพ้ เสียงในหัวก็พลันดังขึ้นอีกครั้ง
“รางวัลมือใหม่โหลดเสร็จแล้ว กำลังส่งมอบ”
“ส่งมอบรางวัลเรียบร้อยแล้ว”
“ผู้ใช้โปรดใช้รางวัลมือใหม่อย่างระมัดระวัง ระบบจะประเมินจากการกระทำของผู้ใช้และตัดสินตามนั้น”
“อีก 3 เดือน ระบบจะอัปเกรดโดยอัตโนมัติ เพื่อมอบชีวิตที่เหมาะสมที่สุดให้แก่ผู้ใช้”
“..........”
เสียงเงียบลง
ระบบกลับสู่ความสงัดอีกครั้ง
“รางวัลมือใหม่?”
ดวงตาของโจวสิงเป็นประกาย เต็มไปด้วยความคาดหวัง
เขาได้สัมผัสความสามารถของระบบมาแล้ว
ไม่เพียงการเกิดใหม่จะเป็นฝีมือของมัน มันยังทำให้เขากลายเป็นทายาทมหาเศรษฐีชั้นยอดอีกด้วย
รางวัลมือใหม่ก็คงไม่ใช่ของธรรมดาแน่
โจวสิงอดทนรอ
ผ่านไปนาน เขาก็เริ่มทนไม่ไหว
เกิดอะไรขึ้นกันแน่!
รางวัลมือใหม่...หายไปไหนแล้ว?
เขาไม่รู้สึกว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ไม่ได้กลายเป็นยอดมนุษย์ตัวจิ๋วที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ แค่พุ่งไถลครั้งเดียวก็ปราบแมวสีทองตัวใหญ่ได้
สมองก็ไม่ได้รับการพัฒนาจนถึงขีดสุด ไม่มีทักษะอย่าง ‘มองครั้งเดียวก็จำได้’ อะไรพวกนั้น
โจวสิงถึงกับพูดไม่ออก
หรือว่าระบบจะเกิดขัดข้องกลางคันจนค้างไปแล้ว
รางวัลมือใหม่ของเขาเลยถูกกลืนหายไปอย่างนั้นหรือ
โจวสิงเริ่มร้อนใจ
“ครืด ๆ...”
โทรศัพท์ในกระเป๋าสั่นขึ้นสองครั้งอย่างกะทันหัน
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดูโดยไม่รู้ตัว
เป็นข้อความสั้น
【บัญชีของคุณหมายเลข 2963 มียอดเงินเข้าวันที่ 3 สิงหาคม เวลา 06:59 น. จำนวน 3,472,500,000 หยวน {ธนาคารพาณิชย์จีน}】
3,472,500,000 หยวน
คิดตามอัตราแลกเปลี่ยนแล้ว
พอดีกับ 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ!