ในรถม้ากลับจวนอ๋อง ฉินจินจือหลับตาลงแสร้งพักผ่อน
จ้าวอู๋จีออกไปสืบเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างบุตรชายของหลี่เฉากับผู้คนแล้ว
"นักดาบหวยหนาน"
"ไป จวนสกุลหลี่!"
หลิ่วอีอีรีบคว้ามือของฉินจินจือพลางเอ่ยว่า "ข้าไม่ไหวแล้ว ถ้าต้องชันสูตรอีกครั้ง ข้าคงอ้วกตายอยู่ในจวนสกุลหลี่แน่"
ฉินจินจือยิ้มบาง ๆ "ไม่ใช่ชันสูตรศพ แต่ไปเยี่ยมคนป่วย"
รถม้าจอดลงหน้าประตูใหญ่ของจวนสกุลหลี่
อวิ๋นจิ่นลงไปเคาะประตู
ไม่นานก็มีเด็กรับใช้เปิดประตูออกมา ถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ "ผู้ใด?"
อวิ๋นจิ่นชูป้ายอาญาสิทธิ์ของอ๋องเจิ้นเป่ยขึ้น "ท่านองค์หญิงจินจือต้องการพบหลี่ซ่างซู"
เด็กรับใช้กลับทำหน้ารำคาญกล่าวว่า “ท่านองค์หญิงอะไร ข้าไม่เคยได้ยิน นายท่านข้าป่วย มิอาจพบแขกวันนี้!”
พูดพลางจะปิดประตู
อวิ๋นจิ่นยกเท้าเตะเด็กรับใช้ล้มกลิ้ง
"ทำไมแต่ละคนถึงไม่เข้าใจภาษา ผู้ที่ท่านองค์หญิงข้าต้องการพบ ไม่ว่าจะป่วยหรือตายก็ต้องได้พบ"
เด็กรับใช้กุมท้อง ไม่อยากเชื่อ ร้องตะโกน "เจ้ากล้าดียังไงมาทำร้ายคนในจวนซ่างซู! ผู้ใดอยู่บ้าง! ผู้ใดอยู่บ้าง!"
ฉินจินจือลงจากรถม้า กล่าวกับอวิ๋นจิ่นว่า "เจ้ารังแกคนอื่นได้อย่างไร"
อวิ๋นจิ่นทำหน้าซื่อ "ข้ามิได้รังแก ข้าเตะต่างหาก"
เหล่าผู้คุ้มกันประจำจวนซ่างซูต่างหลั่งไหลมาตามเสียง
ฉินจินจือถูกคำพูดของอวิ๋นจิ่นทำให้หลุดขำ "ไปบอกซ่างซูของพวกเจ้าให้มาพบข้าที่ห้องโถงใหญ่"
กล่าวพลางสาวเท้าเข้าไปด้านใน
เหล่าผู้คุ้มกันเห็นว่ามีผู้บุกรุก ก็กรูกันเข้ามา