พันมีดหมื่นเฉือน หมายถึงผู้ลงทัณฑ์สามารถกรีดมีดลงบนร่างของนักโทษได้นับพันแผล
เฉือนเนื้อของนักโทษออกทีละชิ้น ๆ สุดท้ายเหลือเพียงโครงกระดูก แต่นักโทษกลับยังไม่ตาย
ในที่สุดก็ควักอวัยวะภายในออกมา แล้วทุบกระดูกทีละนิดจนแหลกละเอียด
ดับสูญสิ้นทั้งร่างและวิญญาณอย่างแท้จริง
ขณะที่เสิ่นหวนถูกประหาร จ้าวอิงเอ๋อสวมชุดขาวสะอาด วางป้ายวิญญาณสองป้ายไว้ตรงหน้าเสิ่นหวนพอดี
ทุกครั้งที่มีเสียงร้องโหยหวน จ้าวอิงเอ๋อก็จะโปรยเงินกระดาษลงมาหนึ่งกำ
"ท่านพ่อ! ท่านแม่! อิงเอ๋อแก้แค้นให้พวกท่านแล้ว!"
ในหมู่ฝูงชนมีเสียงเซ็งแซ่ มีคนไม่กี่คนเดินตรงเข้ามาหาจ้าวอิงเอ๋อ
เห็นพวกเขาล้วงเอาแผ่นป้ายวิญญาณออกมาจากอ้อมอกคนละหนึ่งสองป้าย
สีหน้าพวกเขาโศกเศร้าเจ็บปวด
คนเหล่านี้ล้วนเป็นครอบครัวของผู้ที่ถูกเสิ่นหวนรังแกฆ่าฟันจนตายตลอดหลายปีมานี้
พวกเขาใช้ชีวิตอยู่กับความทุกข์ระทมจากการสูญเสียคนอันเป็นที่รักตลอดเวลา
ในที่สุด!
มัจจุราชร้ายนั่นกำลังจะตายแล้ว!
ฉินจินจือนั่งอยู่บนรถม้าตรงหัวมุมถนน ปล่อยม่านรถลง "กลับจวน"
เงินกระดาษปลิวลอยละล่องไปตามสายลม บนท้องถนน
จวนกั๋วกงล่มสลายแล้ว แต่ตระกูลเสิ่นยังคงอยู่ นางเฝ้ารอคอยอย่างยิ่งว่า คนตระกูลเสิ่นคนต่อไปที่จะขึ้นมาแสดงบทบาทบนเวที จะเป็นใคร
กลับถึงจวนอ๋อง เซวียหวยอี้รออยู่ที่หน้าประตูแล้ว
"ท่านองค์หญิง!"
ฉินจินจือมองเขาอย่างราบเรียบ "มีธุระอะไร?"
เซวียหวยอี้เอ่ยขึ้นทันทีว่า "เป็นเรื่องใหญ่หลวงนัก ขอท่านองค์หญิงเข้าจวนก่อนขอรับ"
ฉินจินจือเดินเข้าไปในจวน