ชุยหยิงนับแต่เล็กก็เป็นแบบอย่างของคุณหนูชั้นสูงในเมืองหลวง
นางชำนาญทั้งกู่ฉิน หมากล้อม อักษร และวาดภาพ บทกวีประพันธ์ก็รังสรรค์ได้ดั่งใจ
หน้าตานั้นยิ่งไม่ต้องกล่าวถึง ตระกูลซุยแห่งชิงเหอล้วนให้กำเนิดหญิงงาม
นางเติบใหญ่ขึ้นตามมาตรฐานภรรยาเอกแห่งตระกูลสูงศักดิ์ทุกประการ
เยือกเย็นและสง่างาม จืดชืดแต่เปี่ยมมรรยาท
หลังจากปักปิ่นแซมผมก็ได้หมั้นหมายกับบุตรแห่งกิเลนแห่งสกุลเผยเมืองเหอตง
บิดาของนางคือหัวหน้าขุนนางฝ่ายบุ๋น อำนาจครอบคลุมราชสำนัก
สามีในอนาคตของนางถูกทำนายว่าจะเป็นผู้ก้าวสู่หอปกครองและรับตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีที่อายุน้อยที่สุด
นางจะได้เป็นภรรยาเอกผู้สูงศักดิ์ที่สุดในบรรดาตระกูลสูงศักดิ์
คุณหนูตระกูลดังหลายต่อหลายนางล้วนอิจฉาชีวิตของนาง
ทว่าสิ่งเหล่านี้หาใช่สิ่งที่นางปรารถนาไม่
นางอยากเป็นคนคนหนึ่ง เป็นคนที่มีลมหายใจ
ไม่ใช่ของประดับที่ดูดีเพียงภายนอก
นางต้องการความคิด ต้องการอิสระ
นางไม่ต้องการให้ทุกคำพูดและการกระทำต้องถูกจำกัดอยู่ในกรอบตลอดเวลา
นางไม่อยากแต่งงานกับชายที่นางไม่เคยพบหน้าแม้แต่ครั้งเดียว
นางอยากร้องไห้ อยากหัวเราะ อยากโกรธ อยากโศกเศร้า
นางอยากทำตามที่ใจปรารถนา
ทว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
นางแอบฝึกฝนวรยุทธ์โดยไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้
ยามค่ำคืนแอบออกไปเป็นวีรสตรีที่เคยวาดฝัน
ชาวบ้านที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากนางต่างเรียกนางว่าวีรสตรีดอกท้อ
เพราะนางมักจะทิ้งกลีบดอกท้อไว้มากมาย
นี่คือความเห็นแก่ตัวของนาง นางต้องการทิ้งร่องรอยที่เป็นของชุยหยิงอย่างแท้จริง
สิ่งที่ต่อต้านที่สุดที่นางเคยทำคือการจงใจยั่วยุฉินจินจือ ทำให้นางถูกฉินจินจือผลักตกน้ำ
ท่ามกลางผู้คนมากมาย นางเกือบสิ้นชีวิตไป และนั่นทำให้นางขโมยเวลาสามปีมาได้